Wizja Izajasza – Mądrość na XXI wiek

Wprowadzenie do Księgi Izajasza

Wielu uważa Księgę Izajasza za najwspanialszą księgę Starego Testamentu. Na początku księgi prorok prorokował ludowi i przywódcom Judy w niezwykle krytycznym momencie historii. Pod koniec panowania Uzzjasza, który jest identyfikowany jako początek posługi Izajasza (Iz 1,1), naród znalazł się w niebezpieczeństwie ze strony Izraela i Syrii na północy, podczas gdy potężny Egipt leżał na południowym zachodzie. Cieniem na polityce całego regionu kładzie się złowieszczy i potężny naród asyryjski. Przywódcy Judy próbują znaleźć pokojowe rozwiązanie tych zagrożeń militarnych, zawierając ziemskie sojusze; zwrócenie się do Boga o pomoc, której potrzebowali, było dalekie od ich myśli. Bóg ostatecznie wykorzystuje armię asyryjską w sądzie nad Swoim ludem, pozwalając Asyryjczykom zdobyć całą Judeę z wyjątkiem Jerozolimy. Ręka Boga następnie zawraca Asyryjczyków.

Z ekonomicznego punktu widzenia, z czysto ludzkiego punktu widzenia, naród prosperował. Jednak z Bożego punktu widzenia Juda była jak nieszczęsna ofiara, pobita od stóp do głów i pozostawiona na śmierć (Izajasz 1:5-6). Ludzkość od zawsze cierpiała z powodu niezdolności do patrzenia dalej niż na powierzchowne pozory. Tylko Bóg może naprawdę poznać i osądzić ludzkie serca.

Duchowe zdrowie Judy cierpiało z powodu błędnego przekonania, że ​​sam rytuał religijny był wszystkim, czego potrzeba, aby zapewnić sobie Bożą łaskę i błogosławieństwo. Było dla nich całkowicie niepojęte, że Bóg wyda na nich niszczycielski wyrok. Jeszcze trudniej było im uwierzyć w to, jak Bóg mógłby przywrócić błogosławieństwo swojemu ludowi poprzez sąd. Izraelici mieli głęboko zakorzenione przekonanie, że Bóg przyniesie albo nadzieję, albo sąd, ale nie jedno i drugie. Nie mogli zrozumieć, że obietnice Boże spełnią się dopiero po oczyszczeniu narodu świętym ogniem oczyszczającym. Dla nich sąd Boży oznaczał całkowite zniszczenie, a nie oczyszczenie i odbudowę. Ta koncepcja sądu powiązana z wewnętrznym oczyszczeniem i przyszłą nadzieją jest głównym tematem wyrażanym w całym tekście.

W Księdze Izajasza pojawia się wiele innych ważnych tematów. Koncepcja króla-sługi jest otwarcie wyrażona w Izajasza 40-66, ale stanowi również motyw przewodni w Izajasza 1-39. Juda pragnie króla-tyrana, który będzie nią przewodził i będzie silniejszy, okrutniejszy i bardziej uparty niż przywódcy wrogich narodów. Co obiecuje im Bóg? Wizję „dziecka” (Izajasz 9,6)! To dziecko-król ma być mądre, spostrzegawcze i sprawiedliwe, i zapoczątkuje królestwo całkowicie wolne od przemocy i bólu (Izajasz 11,9; 65,25). Bożym rozwiązaniem na okrucieństwo i ucisk świata nie jest bycie jeszcze bardziej okrutnym i opresyjnym, ale pozwolenie, aby całe okrucieństwo i ucisk spadły na Jego sprawiedliwego Syna i odwzajemnienie się miłością (Izajasz 52,13-53,12).

Inne ważne tematy w Księdze Izajasza obejmują (1) kontrast między skutkami zaufania Bogu a buntu przeciwko Niemu, (2) jak ludzka arogancja prowadzi do całkowitego upokorzenia, (3) wyjątkowość i wyższość Jahwe w porównaniu z fałszywymi bóstwami innych narodów oraz (4) jak Juda ma obowiązek objawić jedynego, prawdziwego, świętego i sprawiedliwego Boga wszystkim narodom ziemi (Izajasz 12:4-5; 66:19-23). ​​Oczywiście, aby Juda odniosła sukces w tej wyznaczonej przez Boga misji, musi najpierw zaufać samemu Bogu. To trudne zadanie dla ludu, który, jak się wydaje, pokładał znacznie mniej ufności w Jahwe niż w ziemskich i diabelskich sposobach otaczających go narodów.

Z pewnością nie najmniej ważnym tematem w Księdze Izajasza jest sprawiedliwość. Formy hebrajskiego rdzenia powszechnie tłumaczonego jako „sprawiedliwość” (sdq) pojawiają się w księdze sześćdziesiąt jeden razy, równomiernie rozłożone w całej księdze. Jednakże przedstawienie sprawiedliwości przez proroka w rzeczywistości mieści się w trzech odrębnych częściach: dla ludzi czasów Izajasza, przed upadkiem Jerozolimy (Izajasz 1-39), dla Judejczyków w niewoli babilońskiej (Izajasz 40-55) i dla resztki, która powróciła do kraju z niewoli (Izajasz 56-66). W pierwszej części sprawiedliwość wśród ludzi jest jasnym nakazem. Jeśli odpokutują za swój bunt i będą żyć sprawiedliwie, Bóg ich wybawi i powstrzyma Swoją rękę od sądu. Kiedy ludzie zawiedli, spadł drugi sąd Boży. Babilon podbił Judę, niszcząc Jerozolimę, a ocaleni poszli na wygnanie.

Dramatyczna zmiana w sprawiedliwości następuje w rozdziale poświęconym „wygnaniu”. Nacisk kładziony jest tu nie na ludzi, lecz na Bożą sprawiedliwość. Ten naród, który całkowicie zawiódł w sprawiedliwości, nadal otrzyma obietnice Boże, ale tylko dzięki Jego boskiemu miłosierdziu i łasce. Bóg jest „sprawiedliwy”, dotrzymując obietnic przymierza nawet wobec narodu, który całkowicie Nim wzgardził.

Trzecia część, skierowana do ocalałych, ukazuje Izajasza wciąż wzywającego lud do życia w sprawiedliwości, ale teraz równoważonego przesłaniem, że Boża sprawiedliwość pokona ludzką nieprawość i umożliwi im życie w sprawiedliwości przed światem. Chociaż sprawiedliwe akty łaski i miłosierdzia Bożego, mające na celu dotrzymanie obietnic przymierza, dały Judzie odnowioną nadzieję, Stwórca żąda, aby Jego wybrany lud żył zgodnie ze świętymi Bożymi standardami. Jedyną nadzieją człowieka jest teraz Boski Wojownik, który przychodzi, aby pokonać grzech i złamać jego panowanie nad człowiekiem (Izajasz 59:15-21; 63:1-6).

Przesłanie proroka jest równie ważne dla nas dzisiaj. Współczesna ludzkość potrzebuje nie tylko oczyszczającego ognia Bożego, ale co najważniejsze, potrzebujemy Zbawiciela!

O ile nie zaznaczono inaczej, cytaty z Pisma Świętego pochodzą z Biblii Króla Jakuba, będącej własnością publiczną.

Kliknij tutaj, aby zamówić drukowany egzemplarz w naszym sklepie z materiałami do nauki.
Kliknij tutaj, aby pobrać bezpłatny plik PDF tego badania w języku angielskim.
Kliknij tutaj, aby pobrać bezpłatny plik PDF tego badania w języku suahili.

Kliknij na lekcje poniżej: