Codzienne nabożeństwo
Niedziela: Biada Efraimowi: Izajasz 28, 1-13; Malachiasz 2, 1-9
Księga Izajasza 2:1-4 mówi o „koronie pychy” na głowach przywódców politycznych i szlachty Królestwa Północnego. Księga Izajasza 2:7-8 ujawnia, że kapłani i prorocy nie są lepsi. Wszyscy są pochłonięci zaspokajaniem własnych potrzeb. Pijaństwo jest dla nich problemem, ale jest jedynie symptomem głębszego problemu – niechęci do podporządkowania swoich potrzeb i pragnień Panu. Odrzucili Boga i teraz poznają Jego prawdę przez „jąkające się” lub obce usta Asyryjczyków.
Poniedziałek: Cenny kamień węgielny: Izajasz 28:14-22
Uwaga skupia się teraz na przywódcach w Jerozolimie. Jeśli Izrael nie posłucha, być może Juda wyciągnie z tego wnioski. „Mężowie szydercy” (Izajasz 28,14) to poważny epitet skierowany przeciwko tym przywódcom. Nie tylko odrzucają prawdę, ale i ją lekceważą. Bóg odpowiada im, kładąc „kamień węgielny”, sprawdzoną skałę fundamentową. Mogą albo budować na nim i znaleźć prawdziwe bezpieczeństwo, albo zostaną zmieceni i zniszczeni.
Wtorek: Lekcje z rolnictwa: Izajasz 28:23-29
Porównanie królewskiej rady do rolnictwa jest charakterystyczne dla literatury mądrościowej. Rolnik wie, że istnieją pewne sposoby postępowania; nie orze w nieskończoność. Kiedy sieje, nie miesza ze sobą wszystkich nasion. Używa odpowiednich narzędzi do młócenia, dostosowanych do wielkości zebranego ziarna. Podczas gdy prości rolnicy-chłopi nauczyli się tych zasad od Boga, tak zwani mądrzy doradcy i przywódcy duchowi, którzy rzekomo korzystają z naturalnego i duchowego objawienia, są ślepi i nieświadomi boskiej prawdy. Duchowe objawienia Boga, choć głębokie, są równie praktyczne.
Środa: Biada Jerozolimie: Izajasz 29:1-14
„Ariel” jest utożsamiany z miastem, w którym mieszkał Dawid – Jerozolimą. Jednym z możliwych znaczeń tego słowa jest „palenisko ołtarzowe”. Miałoby to sens, ponieważ jest to pusty, rytualny kult, który oddawali Bogu. Zastąpili osobistą i żywą relację z Bogiem rytuałami. Dla nich te rytuały pozwalały im zachować Boskość pod swoją kontrolą.
Czwartek: Biada doradcom światowym: Izajasz 29:15-24
Ponownie spotykamy tu motywy sądu i nadziei. Izajasz oskarża doradców o próbę ukrycia swojej rady „przed Panem” (Iz 29,15). Kierowali oni przywódcami Judy, którzy mieli zawrzeć sojusz z Egiptem, aby odeprzeć agresję innych narodów. Izajasz mówi im, że jest to jak gliniany garnek, który mówi garncarzowi, jak ma wykonywać swoją pracę (Iz 29,16). Księga Izajasza 29,17-24 przynosi obietnicę duchowego odrodzenia, gdy Słowo Boże staje się znane.
Piątek: Głupota zaufania Egiptowi: Izajasz 30:1-33
Głupota polegająca na zaufaniu Egiptowi została potępiona w Księdze Izajasza 30:1-5, a następnie zilustrowana w dwuwersetowej wyroczni (Izajasz 30:6-7), mającej pokazać, że Egipt jest bezsilny, by komukolwiek pomóc. Następnie prorok ponownie skupia się na nadchodzącym zniszczeniu Judy w Księdze Izajasza 30:8-18. Będą jak rozbity garnek, którego kawałki będą tak małe, że nie będą mogły się do niczego innego nadawać. Księga Izajasza 30:19-33 niesie nadzieję na trzy wielkie obietnice: (1) duchowe odrodzenie; (2) błogosławieństwa fizyczne i (3) całkowitą klęskę wszystkich wrogów Izraela.
Sobota: Bóg jest potężniejszy: Izajasz 31:1-9
Izajasz 31:1-3 to jak dotąd najbardziej konkretne słowa w walce z radą o ufności w Egipcie. Izajasz 31:8-9 to najbardziej konkretne obietnice Bożego wybawienia od zagrożenia ze strony Asyrii. To zapowiedź Izajasza 37:36, gdzie 185 000 asyryjskich żołnierzy zginęło jednej nocy z ręki jednego anioła Bożego!