Codzienne nabożeństwo
Niedziela: Boże przebudzenie: Izajasz 1:1-20
Początek Księgi Izajasza prezentuje dramat sądowy. Bóg jest powodem, który wysuwa oskarżenia o bunt i korupcję przeciwko Judzie (Izajasz 1:2-4), a następnie posługuje się dwoma sugestywnymi ilustracjami (posiniaczone i poranione ciało oraz opuszczona chata), aby przekazać przesłanie. Oskarżonym przedstawiono dwie alternatywne drogi reakcji: błędną drogę obłudnego rytuału oraz właściwą drogę pokuty i przemiany życia.
Poniedziałek: Skutki braku skruchy: Izajasz 1:21-31; Powtórzonego Prawa 10:12-13; Micheasz 6:8; Jakub 1:27
Dramat sądowy toczy się dalej, gdy Izajasz opisuje teraźniejszość (Iz 1,21-24) i konsekwencje braku pokuty (Iz 1,25-31). Przedstawione są tu trzy główne myśli: (1) natura prawdziwej religii w świętym życiu, (2) Boży plan, aby nawet zasłużony sąd miał pozytywny skutek, oraz (3) niebezpieczeństwo fałszywego poczucia bezpieczeństwa. Jeśli tylko zwrócimy się do Boga i ukorzymy się przed Nim, On nas wywyższy w stosownym czasie.
Wtorek: Dlaczego Bóg sądzi swój lud: Izajasz 2:1-22
Pięć początkowych wersetów tego fragmentu stanowi orzeźwiającą odmianę po zakończeniu Księgi Izajasza 1. Wszystkie narody przybędą na Syjon nie po władzę ani mistyczną jedność, lecz po to, by poznać drogi Boże, a tam nastanie błogosławiony pokój. Reszta rozdziału ukazuje zasadę, jak ludzka arogancja i pycha prowadzą do całkowitego upokorzenia. Każda próba przywłaszczenia sobie jakiejkolwiek chwały przez człowieka jest skazana na porażkę. Bóg opuścił Judę, ponieważ jest ona pełna ludzkiej mądrości (Izajasz 2:6), ludzkiego bogactwa i władzy (Izajasz 2:7) oraz bożków stworzonych przez ludzi (Izajasz 2:8).
Środa: Jak Bóg sądzi swój lud: Izajasz 3:1-4:1
Izajasz przedstawia teraz dwa drastyczne przykłady arogancji Judy: skorumpowane przywództwo Judy oraz porównanie Judy do pięknej i wyniosłej kobiety, która koncentruje się przede wszystkim na wyglądzie i wizerunku. Zamiast obdarzyć Judę zdolnym i skutecznym przywódcą, Bóg obdarzy ich potomstwem. Zamiast piękna i uznania, których pragnie Juda, zostaną oni ujawnieni jako dotknięci chorobami i odrzuceni. Taki jest ostateczny rezultat ludzkiej pychy i arogancji.
Czwartek: Obietnica poza sądem: Izajasz 4:2-6
Izajasz dzieli się piękną wizją Królestwa Bożego ustanowionego na ziemi. „Latorośl Pana” to mesjański tytuł Jezusa Chrystusa, który wyrósł z pozornie martwego drzewa rodu Dawida. Bóg oczyści swój lud, przywróci urodzajność ziemi i zamieszka z nim tak, jak żył na pustyni. Poprzez swojego Syna Bóg będzie miał święty lud. (Izajasz 11:1; Jeremiasz 23:5-6; 33:15-16)
Piątek: Pieśń o Sądzie Izajasza: Izajasz 5:1-30
Izajasz śpiewa teraz gorzką pieśń sądu o Bożej winnicy, „dzikich, gorzkich winogronach”. Sześć nieszczęść, które spadły na Judę, pada w nieharmonijnych refrenach (Izajasz 5:7-24). W końcowych wersetach Izajasz śpiewa o zburzeniu murów winnicy i o tym, że „dzikie zwierzęta” (wrogie narody) będą mogły ją zniszczyć.
Sobota: Własne doświadczenie Izajasza: Izajasz 6:1-13
Powołanie Izajasza do służby składało się z czterech ważnych elementów: (1) ujrzał Pana (Izajasz 6,1-4); (2) ujrzał siebie (Izajasz 6,5-7); (3) ujrzał potrzebę (Izajasz 6,8); i (4) ujrzał, że naród jest ślepy. Bóg wzywa proroka, aby głosił Słowo, bez względu na wynik. Czy odpowiemy tak samo? „Oto jestem, Panie, poślij mnie!”