Tekst Pisma Świętego: Izajasz 7:1-12:6
Wiersz do zapamiętania: „Albowiem dziecię nam się narodziło, syn jest nam dany, i spocznie władza na jego barkach, i będzie nazwane imię jego: Cudowny Doradca, Bóg Mocny, Ojciec Odwieczny, Książę Pokoju”. —Izajasz 9:6
Wstęp:
Ta część Księgi Izajasza rozpoczyna się od konfrontacji proroka z Achem, który oskarża króla o brak wiary w Boga. Szczery apel do króla brzmi: przestań bać się Samarii i Damaszku na północy (Izraela i Syrii) i zdaj sobie sprawę, że Bóg jest o wiele potężniejszy niż Asyria. Bóg otwiera Achazowi drogę, by otrzymał znak potwierdzający Jego wierność, ale Achaz odmawia. Ironią jest to, że czyni to pod pobożną wymówką, że Tora zabrania wystawiania Boga na próbę (Lb 14,22; Pwt 6,16). Jednak próba, o której mowa w Torze, nie oznacza wiary w obietnice Boga – a właśnie to czyni Achaz!
Król ma ukryty motyw odrzucenia przesłania proroka. Stał się już wasalem Asyrii, wysyłając jej ogromną daninę (2 Krl 16,8). Najprawdopodobniej uczynił to z powodu nacisków wywieranych na niego przez Izrael i Syrię, by zjednoczyły się z nimi przeciwko Asyrii. Jednak w Księdze Izajasza 7,4 król otrzymuje polecenie, by „był ostrożny”, „zachował spokój”, „nie lękał się” i „nie upadał na duchu”. Powodem jest to, że Damaszek i Samaria nie stanowią nawet realnego zagrożenia. Bóg nazywa je wręcz „dwoma niedopałkami dymiących pochodni”. Mają tylko chełpliwość, ale nie mają władzy.
Bóg i tak postanawia dać Achazowi znak – znak Immanuela (Izajasz 7,10-25)! Mateusz później identyfikuje ten znak jako całkowicie wypełniony w Chrystusie (Mt 1,23). To właśnie ten znak wprowadzający i inne z nim związane, przekazane przez Izajasza, przekształcają teraz całą księgę w największą pojedynczą zapowiedź Mesjasza. Teraz nastąpi nie tylko natychmiastowe spełnienie się boskich proroctw, ale ostateczne, przyszłe zastosowanie w Jezusie Chrystusie.
Księga Izajasza 9:6-7 stała się jednym z najsłynniejszych proroctw o Mesjaszu. Choć przyjdzie On jako dziecko w skromnych warunkach, skruszy jarzmo ciążące na ludzie Bożym, nie stając się tyranem. W Nim ujrzymy pełnię Boga – obraz Ojca pośród nas!
Studiowanie Słowa
- W Księdze Izajasza 7 król Achaz pokładał ufność w swoim tajnym sojuszu z potężną Asyrią, by stawić czoła połączonym siłom Izraela i Syrii. W Księdze Izajasza 7:17 i 21 Bóg ostrzega go, że to, w co król pokładał ufność, obróci się przeciwko niemu. Omów, jak możemy zastosować tę samą zasadę do czasów współczesnych.
- Jakie konkretne wskazówki dał Pan osobiście Izajaszowi odnośnie tych proroczych ostrzeżeń? (Izajasza 8:11-17)
- Co się dzieje, gdy ludzie odmawiają zaufania Bogu i posłuszeństwa Mu? (Izajasz 8:19-22; Powtórzonego Prawa 32:5-6, 19-35)
- Czy istnieje jakiś sposób, aby poznać korzyści płynące z „Boga z nami”, poza pozwoleniem Dzieciątku-Królowi z Księgi Izajasza 9:6-7 na przejęcie władzy nad naszym życiem? (Jana 14:6; Jana 7:37-38; Jana 3:16-21)
- Jakiej zachęty udziela Bóg ocalałemu ostatkowi, który zostanie przywrócony, gdy oczyszczający sąd Boży spadnie na Judę? (Izajasza 10:24-34)
- Jakie cechy będą charakteryzować panowanie Mesjasza? (Izajasz 11:1-5; Jeremiasz 23:5-6)
- Jaka jest naturalna reakcja odkupionych na cudowne zbawienie dokonane przez Chrystusa? (Izajasza 12:4-6; Mateusza 28:18-20; Marka 16:15-16) Jak dobrze Kościół wypełnia dziś to dzieło radosnej ewangelizacji? Czy jest jeszcze miejsce na osobistą lub zbiorową poprawę? Jakie zmiany wprowadzimy teraz, aby szerzyć ewangelię na świecie?