Codzienne nabożeństwo
Niedziela: Dowódca polowy przemawia: Izajasz 36:1-22
Dowódca polowy jest trzecim najwyższym rangą oficerem w armii asyryjskiej, więc posunięcie przeciwko Jerozolimie jest poważne. Asyryjczycy byli wówczas zajęci oblężeniem Lakisz, około 50 kilometrów na południowy zachód od Jerozolimy. Wszystkie inne miasta judzkie padły. Prawdziwy konflikt opisano w Księdze Izajasza 36:14-20, gdzie mowa jest o walce między Panem a królem asyryjskim. Dowódca, nierozsądnie, wywyższa asyryjskiego króla ponad Boga niebios, otwarcie stwierdzając, że Bóg ich nie wybawi.
Poniedziałek: Ezechiasz zwraca się do Boga: Izajasz 37:1-7
Odpowiedzią Ezechiasza na wyzwanie Rabszaka jest zwrócenie się do Boga i nawiązanie kontaktu z prorokiem Bożym. Prorocza odpowiedź Izajasza jest dla Ezechiasza wielką zachętą i przepowiednią odwrotu armii asyryjskiej oraz śmierci Sancheryba w jego rzekomo „bezpiecznej” twierdzy. Bóg nie pozwala, by jawne bluźnierstwa i kpiny przeszły bez sądu.
Wtorek: Modlitwa Ezechiasza: Izajasz 37:8-20
Prośba króla do Pana podkreśla fakt, że Bóg nie jest bożkiem, lecz „Bogiem żywym”. W przeciwieństwie do bożków, przedstawianych z uszami i oczami, a jednocześnie głuchych i ślepych, Bóg Izraela zawsze widzi swój lud i słyszy jego wołanie. Ezechiasz modli się z wielką ufnością, że Bóg chce wysłuchać jego modlitwy. Uderzającym aspektem modlitwy jest jej skupienie na usprawiedliwieniu Boga, a nie na wyzwoleniu Judy. Kluczową kwestią nie jest ochrona Jerozolimy, ale zwycięstwo Jahwe, co dowodzi, że jest On zupełnie inny niż fałszywi bogowie narodów.
Środa: Bóg odpowiada Królowi: Izajasz 37:21-38
Bóg odpowiada na modlitwę Ezechiasza za pośrednictwem Izajasza. Odpowiedź składa się z trzech części: (1) przemówienia do Sancheryba, przesłania do Ezechiasza oraz (3) oświadczenia wygłoszonego „w sprawie” Sancheryba. Czy Bóg spełnia swoje żądanie? W ciągu zaledwie jednej nocy anioł Pański zabija 185 000 asyryjskich żołnierzy. Po powrocie do Niniwy Sancheryb zostaje zabity przez dwóch własnych synów, gdy oddaje cześć swojemu fałszywemu bogu, Nisrochowi.
Czwartek: Apel Ezechiasza: Izajasz 38:1-8; 2 Król. 20:1-11
Często, gdy się modlimy, nasze słowa są słuszne, ale motywy – błędne. Często modlimy się egoistycznie, a czasem wręcz próbujemy „przekupić” Boga, by otrzymać to, czego pragniemy. Być może zapominamy, że Bóg zna nasze serca lepiej niż my sami. Prośba Ezechiasza o uzdrowienie nie wynika z egoistycznego pragnienia, ale z chęci kontynuowania służby i dokończenia duchowej odnowy Judy.
Piątek: Lament Ezechiasza: Izajasz 38:9-20
Lament króla jest w dużej mierze refleksją nad krótkością życia i przedwczesną śmiercią. Król używa dwóch różnych figur retorycznych, aby to wyrazić: „namiotu pasterza” i tkaniny na „krosnach” (Izajasz 38,12). Podobnie jak namiot, który jest nieustannie przenoszony, i tkanina zdejmowana z krosna, tak życie jest krótkie i nietrwałe.
Sobota: Duma Ezechiasza: Izajasz 39:1-8; 2 Kronik 32:27-31
Pomimo całego dobra, jakie Ezechiasz wyświadczył Judzie, wciąż istniał fakt, że król był człowiekiem, a zatem niedoskonałym. Widzimy tu jedną z jego największych porażek – jego głupią dumę, która ujawniła skarby Judy Babilonowi.