Tekst Pisma Świętego: Izajasz 40:1-48:22
Wiersz do zapamiętania: „Lecz ci, którzy ufają Panu, nabierają siły, wzbijają się w górę na skrzydłach jak orły, biegną, a nie mdleją, idą, a nie omdlewają.” —Izajasz 40:31
Wstęp:
Izajasz skupia się teraz na wielkości naszego Ojca Boga w kontraście do bezużyteczności pogańskich bożków. Ten fragment otwiera również to, co żydowscy rabini nazwali „Księgą Pocieszenia” (całość Izajasza 40-66). Izajasz stara się pocieszyć żydowskich ostatek w Babilonie po trudnych latach niewoli, zapewniając ich, że Bóg jest z nimi i bezpiecznie poprowadzi ich z powrotem do Ziemi Obiecanej.
Księgi Izajasza 40-66 zostały napisane do grupy zniechęconych uchodźców, którzy stanęli przed trudną podróżą do domu i trudnym zadaniem odbudowy. Bóg wielokrotnie mówi im: „Nie lękajcie się!” i zapewnia ich o swoim przebaczeniu i boskiej obecności. Dzięki tym słowom zachęty, ludzie od wieków medytują nad tym fragmentem Pisma Świętego, chłonąc pewność i nadzieję, których potrzebują w trudnych chwilach. Te fragmenty wołają do każdego wierzącego: „Bądźcie pocieszeni!”.
W Księdze Izajasza 40-48, Izajasz podkreśla wielkość Boga. W trudnych czasach, gdy w przyszłości rysują się jeszcze trudniejsze czasy, a zasoby potrzebne do sprostania tym wyzwaniom nie leżą w naszej mocy, szczególnie ważne jest, abyśmy zrozumieli wielki majestat Boga. Hymn „ Jak wielki jesteś” był ogromnym błogosławieństwem i pocieszeniem dla rzesz wierzących, właśnie z tego powodu. Pieśń ta pomaga nam oderwać wzrok od naszych kłopotów, zmartwień i presji, i skupić się całkowicie na Panu. Kiedy wielkość Boga wypełni cały nasz horyzont, nasze problemy wydadzą się miniaturowe w porównaniu z Nim.
W tych rozdziałach Izajasz wychwala wielkość Boga na trzy główne sposoby: (1) Bóg jest większy niż nasze okoliczności (w tym problemy za nami, przed nami i w nas), (2) Bóg jest większy niż nasze lęki i (3) Bóg jest większy niż nasi wrogowie. Kiedy skupiamy się na Bogu, niezależnie od trudności, możemy śmiało zaśpiewać: JAK WIELKI JESTEŚ!
Studiowanie Słowa
- Co jest absolutnie pewne i będzie trwać wiecznie? (Izajasz 40:6-8; Psalm 89:34; 119:89; 119:152; Mateusz 24:35; 1 Piotr 1:22-25)
- Omów różnicę między wyborem i tworzeniem przez ludzi własnych bogów (bożków) a wyborem ludu dla siebie przez Boga niebios (Izajasza 41:2-10, 21-24, 28-29; 44:9-20, 24-28)
- Jakie cechy charakteru, według objawienia Izajasza, ma Sługa Boży, Mesjasz? (Izajasz 42:1-9)
- Jakie ostateczne potwierdzenie tożsamości Boga zostało dane Jego ludowi? (Izajasz 43:10-13; Wyjścia 3:13-15)
[Uwaga specjalna: Fraza „Pan” jest w rzeczywistości angielskim odpowiednikiem imienia Boga w języku hebrajskim. Prawdopodobnie, choć nie jest to pewne, wymawiano je „Jahwe”. „Ja jestem Jahwe” oznacza panowanie i całkowitą suwerenność. Co zatem oznacza zwrot „poznacie, że Ja jestem Jahwe”? Imię to byłoby zdaniem werbalnym oznaczającym „On powoduje, że istnieje”. Innymi słowy, Bóg jest źródłem, fundamentem, podstawą i końcem wszystkiego. Nie jest On jedynie Panem; On jest wszystkim.]
- Co nam pokazuje, że Bóg ma prawo czynić to, co obiecuje swemu ludowi? (Izajasz 45:9-13)
- Komu Bóg składa ofertę zbawienia? (Izajasz 45:20-25)
- Jak nagły i całkowity był upadek Babilonu? (Izajasza 47:8-11)
- Co, według Boga, uniemożliwiło Izraelowi skorzystanie ze wszystkich obietnic zawartych w przymierzach? (Izajasz 48:17-19)