Codzienne nabożeństwo
Niedziela: Natura prawdziwego przywództwa: Izajasz 32:1-8
W Izajasza 28-29 mowa jest o fałszywych przywódcach, a w Izajasza 30-31 o ich fałszywych radach. Odnajdujemy tu jednak cechy prawdziwego przywództwa – posłanego przez Boga „króla”, który będzie panował w sprawiedliwości i prawości. Przywódcy rządzący pod wodzą tego Króla są określani jako „kryjówka”, „kryjówka” (schronienie), „strumienie wody” w suszy i „cień wielkiej skały” w ziemi spracowanej (cień na pustyni).
Poniedziałek: Konsekwencje samozadowolenia: Izajasz 32:9-20
Za kulisami samolubnych władców Judy kryły się „wyluzowane” (arystokratki) kobiety z Jerozolimy, które wykorzystywały swoje wpływy w złym celu. Ich samozadowolenie i pewność siebie zaślepiały lud na powagę sytuacji. Po ich zganieniu Izajasz powraca do obietnicy wylania Ducha Bożego w przyszłym królestwie. Ponownie nastanie pokój i dostatek. Izajasz 32:17 jest bardzo ważny, ponieważ „właściwa relacja” z Bogiem (sprawiedliwość) przynosi prawdziwy pokój. (Am 6:1-6; Zach 12:10; Jl 2:28-32)
Wtorek: Rozpaczliwa prośba do Boga: Izajasz 33:1-6; 2 Król. 18:13-15
Szóste i ostatnie nieszczęście zawarte w tej części Księgi Izajasza skierowane jest do Sancheryba (króla asyryjskiego) za jego zdradę wobec Judy. Król Ezechiasz próbował przekupić Asyryjczyków, ale Sancheryb złamał porozumienie i najechał Judę. Bóg oznajmił, że tak jak król asyryjski niszczył innych, tak i on zostanie zniszczony. Księga Izajasza 33:2-6 to rozpaczliwa modlitwa pobożnej resztki w Jerozolimie, otoczonej przez potężną armię asyryjską. W ich modlitwie zawarta jest piękna pochwała Bożej wierności i wszechmocy. Bóg wysłuchał ich błagania i oszczędził Jerozolimę. Nigdy nie lekceważ mniejszości!
Środa: Kto będzie wywyższony?: Izajasz 33:7-16; Psalm 24:3-5
Księga Izajasza 33:7-9 maluje ponury obraz. Traktat z Asyrią został zerwany, a negocjacje całkowicie się załamały. Nie widać ratunku dla Jerozolimy – nawet dla zwykłych, naturalnych oczu. Lecz Bóg, Wierny, którego moc jest ponad wszystkim, oświadcza: „Teraz powstanę…” (Izajasza 33:10). Grzesznicy drżą na tę myśl, bo nie mogą stanąć w świetle Bożej świętości. Któż może? Odpowiedź znajduje się w Księdze Izajasza 33:15!
Czwartek: Pan jest naszym Królem: Izajasz 33:17-24
Nadanie Judzie prawego króla było od dawna oczekiwane. Z pewnością Ezechiasz odznaczał się większą szlachetnością w prawości niż większość poprzednich królów, ale przesłanie Izajasza sięga daleko poza ziemskiego władcę. Ten „król” to Ten, którego Bóg obiecał nie tylko jako przyszłego sprawiedliwego władcę, ale także jako Zbawiciela. On zniweczy wszelkie skutki grzechu. Syjon będzie miejscem zdrowia, zarówno fizycznego, jak i duchowego!
Piątek: Los narodów: Izajasz 34:1-17
Posługując się Edomem jako przykładem wszystkich narodów sprzeciwiających się Bogu, Izajasz ogłasza Boży sąd. Gniew Boży skierowany jest głównie przeciwko „armiom”, symbolizującym arogancję narodów. W Księdze Izajasza 34:5-8 przepowiedziano krwawą zagładę Edomu, a w Księdze Izajasza 34:9-17 prorok mówi o pustyni, którą stanie się Edom: siedliskiem nieczystych ptaków i zwierząt.
Sobota: Przeznaczenie wiernych: Izajasz 35:1-10
Cóż za kontrast z Księgą Izajasza 34! Ten rozdział jest jego lustrzanym odbiciem. Oto los tych, którzy odwrócą się od niesprawiedliwości i powierzą się Bogu. Ogród, sadzawka i zielona łąka zastąpią dawne spustoszenie!