Codzienne nabożeństwo
Niedziela: Światło w ciemności: Izajasz 49:1-6; Jan 1:1-9
Bóg posługuje się królem Cyrusem, aby wyzwolić swój lud z Babilonu. Ale kim posłuży się Bóg, aby przywrócić go do Niego? Wyjątkowym Sługą Bożym. W tych pierwszych wersetach znajdujemy (1) pewność powołania Sługi (Izajasza 49:1), (2) Jego boskie uzdolnienie (Izajasza 49:2-3) oraz (3) Jego ostateczne usprawiedliwienie (Izajasza 49:4). On „zbawi” świat, w tym pogan. „Zbawienie” tutaj odpowiada „sprawiedliwości” w Izajasza 42:1. To, że Bóg „zbawi świat”, oznacza, że przywróci go do porządku, jaki zamierzył od stworzenia.
Poniedziałek: Uwolnienie jeńców: Izajasz 49:7-13
Główne zadanie Sługi zostanie powierzone jako przedstawiciel nowego „przymierza” Boga z Jego ludem. Ustanowi on lud w krainie wolności i dostatku, gdzie Bóg „miłosierdzia” będzie się nim opiekował jak pasterz swoją trzodę. Ta wielka obietnica nadziei i miłości przepełnia proroka wybuchem uwielbienia całej natury, gdy cały świat doświadcza pozytywnych skutków odkupienia ludzkości.
Wtorek: Nadzieja dla zniechęconych: Izajasz 49:14-50:3
Posługując się obrazem współczującej matki (Izajasza 49:14-23), odważnego wojownika (Izajasza 49:24-26) i nieustającego kochanka (Izajasza 50:1-3), Bóg okazuje Swojej ludowi wielką miłość i zachętę. Lud Boży jest „wyryty” na Jego dłoniach; On nigdy o nim nie zapomni. Jego wola błogosławi go ponad wszelkie wyobrażenia. Bóg obiecuje walczyć w imieniu Swoich dzieci, biorąc do niewoli tych, którzy wzięli Jego dzieci do niewoli, i sprowadzając ucisk na tych, którzy kiedyś byli ciemiężycielami. Pomimo niepowodzenia Izraela w świętym przymierzu z Bogiem, Pan zapewnia o swojej miłości. Pomimo naszej niewierności, Bóg pozostaje niezmienny!
Środa: Posłuszeństwo Sługi: Izajasz 50:4-51:8
Sługa Boży ofiaruje się w całkowitym posłuszeństwie, co sprowadzi na Niego wielkie cierpienie. Kiedy ogłosi orędzie, które Bóg Mu przekazuje, będzie cierpiał z powodu nadużyć (Izajasz 50,6). Jednak pomimo tortur, jakie Mu wymierzono, nic nie odwiedzie Go od Jego misji. Do końca będzie posłuszną ofiarą.
Czwartek: Bójcie się Pana — nie ludzi: Izajasz 51:9-16
„Dlaczego Bóg jeszcze nie zareagował?” Pozostali modlili się tak, jakby Bóg spał i potrzebował przebudzenia. Czy kiedykolwiek czułeś się tak podczas modlitwy? Czy kiedykolwiek wydawało ci się, że Bóg zwleka z odpowiedzią? Odpowiedź, którą daje Bóg, nie jest bezpośrednia. Z pewnością jeńcy wrócą do Syjonu, śpiewając z radości. Wezwanie skierowane jest do ludzi, aby ponownie skupili się na Panu, a nie na ciemiężycielu.
Piątek: Obudź się, Jerozolimo!: Izajasz 51:17-23
Prorok przemawia teraz do zrujnowanej Jerozolimy, przedstawiając ją jako pijaną matkę, której dzieci ją porzuciły. Sąd bywa czasem ilustrowany jako wypicie kielicha wina. Kiedy ostatek powróci, przyniesie nową nadzieję i nowy początek. Bóg odbiera kielich sądu swojemu ludowi i oddaje go Babilończykom. Stopa ostatku będzie teraz na szyi ich wrogów!
Sobota: Pan pociesza swój lud: Izajasz 52:1-12
Te wersety stanowią punkt kulminacyjny obietnicy Boga, że sprowadzi swój lud z powrotem do Siebie. Tak jak Bóg zademonstrował swoją wyjątkowość, wyzwalając swój lud z Egiptu, tak teraz wyzwoli go z Babilonu (Izajasz 52:1-6). Gdy objawia się całkowite zwycięstwo Boga, strażnicy na murach „krzyczą z radości!”