Wstęp
Centralną postacią chrześcijaństwa jest Jezus Chrystus, a najwięcej możemy się o Nim dowiedzieć z czterech Ewangelii. Bez tych źródeł wiedzielibyśmy bardzo niewiele o życiu Jezusa na ziemi. Ewangelie to dokumenty, które świadczą o czynach, wypowiedziach, cudach i naukach Jezusa, Syna Bożego. Opierają się na relacjach naocznych świadków o Jezusie.
Niezwykłe w relacjach naocznych świadków tych czterech mężczyzn jest to, że ich opisy przypowieści i cudów Jezusa są ze sobą zasadniczo spójne. W każdej Ewangelii Jezus jest przedstawiany jako ten, który dokonuje wielu cudów i naucza za pomocą przypowieści. Bez przedstawienia przypowieści i cudów, historia, którą opowiadają o naszym Panu, byłaby raczej szczątkowa.
Ponieważ Ewangelie tak wiele uwagi poświęcają sposobowi nauczania, w jaki Jezus posługiwał się przypowieściami, ważne jest, aby wiedzieć, jak rozpoznać przypowieść, zrozumieć jej treść i jak należy ją interpretować.
Najpierw przyjrzyjmy się znaczeniu słowa „parabola”. Jest to greckie słowo utworzone z dwóch słów: „para” oznacza „obok”; i „bole” oznacza „rzucać” lub „rzucać”. Zatem „parabola” lub „parabola” oznacza „rzucać obok”. W odniesieniu do przypowieści biblijnych, przypowieści przedstawiają znaną ideę obok nieznanej w taki sposób, aby ułatwić zrozumienie i zrozumienie nieznanej. Słownik ekspozycyjny Vine'a definiuje to jako „umieszczenie jednej rzeczy obok drugiej w celu porównania” (WE Vine, Expository Dictionary of New Testament Words, tom 3, s. 158)
Przypowieść posługuje się językiem figuratywnym. Zazwyczaj można ją rozpoznać po zastosowaniu porównań, czyli użyciu słowa „podobny” do porównania dwóch rzeczy. W Ewangeliach porównywane rzeczy to zazwyczaj narracje zaczerpnięte z natury lub ludzkiego doświadczenia. Ich opisy naturalnych zdarzeń lub okoliczności wskazują na niebiańską lekcję, związek lub zakończenie. Zatem przypowieść jest zasadniczo ziemską historią o niebiańskim znaczeniu.
Jezus używał przypowieści jako głównego narzędzia nauczania z dwóch głównych powodów. Po pierwsze, chciał ukryć prawdę przed zatwardziałymi sercami tłumu. W ten sposób ci, którzy naprawdę pragnęli prawdy, przychodzili do Niego, szukając wyjaśnienia, jak w Ewangelii Mateusza 13:36, gdzie powiedzieli do Niego: „Wyjaśnij nam tę przypowieść”. Z samej swojej natury, równoległe znaczenie przypowieści nie było wyraźne ani wypowiedziane wprost, dlatego często Jezus później wyjaśniał znaczenie przypowieści swoim uczniom, gdy byli sami, jak w Ewangelii Marka 4:33-34.
Drugim celem posługiwania się przypowieściami przez Jezusa było objawianie. Przypowieści pomagały przekazywać tajemnice Królestwa Bożego, porównując idee ulotne z powszechnymi. Gdy uczniowie zrozumieli podstawowe znaczenie przypowieści, prawdy rzucały dodatkowe światło na to, jak mieli postępować lub co mieli mówić. Byli w stanie zastosować informacje objawione w przypowieści w swoim codziennym życiu chrześcijańskim.
Interpretując przypowieści, należy jednak unikać pewnych kwestii. Ważne jest, aby nie szukać prawdy duchowej w każdym szczególe przypowieści. Przypowieści nie są alegoriami. W alegorii każdy element jest symbolicznym przedstawieniem innej idei lub znaczenia. Przypowieść jest jednak bardziej zwięzła niż alegoria i ma na celu przedstawienie jednego przesłania. Dlatego ważne jest, aby unikać nadmiernej analizy przypowieści. Prawda przypowieści tkwi w jej całościowym znaczeniu, a nie w poszczególnych częściach.
Przypowieści w Ewangeliach podążają za ogólnym tematem „Królestwa Niebieskiego”. Ilustrują, jak wygląda Królestwo Niebieskie, charakter tych, którzy żyją dla Królestwa, a także charakter samego Króla.
Jeśli przyjrzeć się każdej kategorii, przypowieści można podzielić na następujące podzbiory:
Charakter Królestwa
• Przypowieść o siewcy
• Przypowieść o ziarnku gorczycy • Przypowieść o zakwasie
• Przypowieść o ukrytym skarbie
•
Przypowieść o perle wielkiej wartości
Charakter sług królewskich
miłosiernym Samarytaninie • Przypowieść o natarczywej wdowie
• Przypowieść o
celniku i faryzeuszu
niesprawiedliwym rządcy
• Przypowieść o bogaczu i Łazarzu • Przypowieść
o dziesięciu pannach
Charakter Króla
• Przypowieść o robotnikach w winnicy
• Przypowieść o synu marnotrawnym
• Przypowieść o zaginionej owcy
• Przypowieść o zaginionej monecie
• Przypowieść o uczcie weselnej
• Przypowieść o wielkiej wieczerzy
Chociaż przypowieści częściowo pokrywają się z innymi kategoriami, podstawowe nauki każdej z nich mieszczą się w tematach wymienionych powyżej. Tajemnice Królestwa Niebios zawarte są w tych przypowieściach i są objawiane przez Ducha Świętego każdemu, kto w posłuszeństwie i wierze przystępuje do nauczania Jezusa (Rz 16,25-26).
Kliknij tutaj, aby zamówić drukowaną kopię w naszym sklepie z materiałami do nauki.
Kliknij tutaj, aby bezpłatnie pobrać wersję PDF tego badania.
Kliknij na lekcje poniżej:
- Lekcja 1 – Chleb Życia
- Lekcja 2 – Z serca
- Lekcja 3 – Na tej skale
- Lekcja 4 – Chwała Jezusa Chrystusa
- Lekcja 5 – Jako małe dzieci
- Lekcja 6 – Moc Słowa Bożego
- Lekcja 7 – Wierna służba i modlitwa
- Lekcja 8 – Ostrzeżenia Mistrza
- Lekcja 9 – Ślepota duchowa
- Lekcja 10 – Drzwi i Dobry Pasterz
- Lekcja 11 – Kiedy Jezus poszedł na obiad
- Lekcja 12 – Co naprawdę się liczy?
- Lekcja 13 – Zmartwychwstanie i życie