Kontynuacja posługi Chrystusa w Galilei – Lekcja 11 – Kiedy Jezus poszedł na obiad

Tekst główny: Łukasza 13:22-14:35

Werset do zapamiętania: Łukasz 14:12-14

Wprowadzenie:
Jezus został zaproszony do domu jednego z przywódców faryzeuszy. Udał się tam, aby spożyć posiłek szabatowy. Faryzeusze uważnie obserwowali Jezusa, mając nadzieję, że Go złapią. Używając tego samego prawa, którym chcieli Go złapać, Jezus odwrócił sytuację, a ich sprzeciw wobec uzdrawiania w szabat ucichł.

Znajomość najgłębszych sekretów ich serc i obserwowanie ich czynów skłoniły Jezusa do nauczania przypowieści znanej jako „Wielka Wieczerza”. Przypowieść ta ma podobieństwa do „Uczty Weselnej” z Ewangelii Mateusza 22:1-14, ale nie są to te same przypowieści. Po pierwsze, inna jest okazja. Przypowieść o Uczcie Weselnej została opowiedziana, gdy Jezus przebywał w Świątyni w ostatnim tygodniu swojego ziemskiego życia. Przypowieść o Wielkiej Wieczerzy została opowiedziana w domu faryzeusza w okresie wcześniejszym, przed podróżą Jezusa do Jerozolimy.

Przed opowiedzeniem przypowieści o Wielkiej Wieczerzy Jezus opowiedział przypowieść o zajęciu najniższego miejsca. Zauważył, że goście starali się zająć najlepsze miejsca przy wieczerzy. Jezus pouczył, że ci, którzy chcą być pierwsi, będą ostatnimi; a ci, którzy są ostatni, będą pierwszymi.

Następnie Jezus zauważył, że osoby zaproszone na szabatowy posiłek to te, które mogłyby się odwdzięczyć za zaproszenie. Powiedział gospodarzowi, że kiedy będzie jadł obiad, powinien zaprosić tych, którzy nie mogą się odwdzięczyć. Podkreśla gościnność wobec tych, którzy nie mogą się nam odwdzięczyć w życiu

Wielka Wieczerza symbolizowała okres, który miał nadejść po zmartwychwstaniu Jezusa. Bóg skierował zaproszenie do zbawienia najpierw do Żydów, a następnie do Greków (pogan). Bóg pragnie, aby wszyscy zostali zbawieni, więc zaproszenie jest skierowane do wszystkich.

Studium lekcji
o słowach

  1. Dar zbawienia jest darmowy, ale jaką mamy wobec niego odpowiedzialność? Łk 13,24; 1 Kor 9,25; Flp 1,27.
  2. Jaki los czeka tych, którzy mówią, że kochają Boga, ale nie okazują Mu tego? Łk 13,27; Mt 7,23; Łk 12,9.
  3. Jakie są dowody na to, że Jezus wiedział wcześniej o swojej śmierci, pogrzebie i zmartwychwstaniu? Łk 13,33; J 13,33; 18,4.32.
  4. W co wierzył religijny gość w sprawie uczty w Królestwie Bożym? Łukasza 14:15.
  5. Czego Bóg pragnie dla każdego z nas w związku z Wielką Wieczerzą? 1 Tymoteusza 2:3-6; Tytusa 2:11; 2 Piotra 3:9.
  6. Jakie słabe wymówki przedstawiamy Bogu, żeby nie spełnił Jego próśb? Łk 14,18-20; Wj 4,1.10; Sdz 6,15; Jr 1,6-7.
  7. Dlaczego Pan jest zły na reakcję swojego ludu wybranego? Łukasza 14:21; List do Efezjan 5:6; Rzymian 1:18; 2:8.
  8. Co nowe polecenie Mistrza mówi nam o zdobywaniu dusz? Łukasza 14:23; Malachiasza 1:11; Dzieje Apostolskie 1:8; Objawienie 14:6.
  9. Jak możemy zachować świeżość i świeżość naszego życia, niczym przyprawionego solą? Łk 14,34-35; Hbr 10,38; Łk 8,13; 9,62; Prz 14,14.