Niedziela: Owczarnia — J 10,1-4
W czasach Jezusa istniało kilka rodzajów owczarni. Owczarnia, o której mowa w tym fragmencie, miała drzwi, więc prawdopodobnie była również otoczona kamiennym murem zwieńczonym cierniami i znajdowała się na przednim dziedzińcu domu. W owczarni zazwyczaj grupowało się kilka stad, a każdy pasterz nawoływał swoje stado, a tylko ono odpowiadało na jego wezwanie. Jeśli obcy próbował zabrać owce, nie szły za nim.
Poniedziałek: Jezus, Drzwi — J 10,4-10
Jezus wyjaśnia, że jest jak drzwi do owczarni. Jeśli ktoś próbuje zabrać owcę, musi najpierw przejść obok Jezusa. W ten sposób Jezus porównuje się do opiekuna, wybawiciela i zbawiciela. Podobnie, każda owca, która wchodzi lub wychodzi z owczarni, musi przejść przez Niego. Jezus nawiązuje do faktu, że On jest jedynym sposobem wejścia do Królestwa Bożego. On jest Drzwiami, przez które Jego owce mogą znaleźć pożywienie, ochronę i wieczny odpoczynek.
Wtorek: Jezus, Dobry Pasterz — Jan 10:11-18
Oprócz utożsamiania się z Drzwiami, Jezus nazywa siebie również Dobrym Pasterzem. Dobry Pasterz jest gotów oddać życie za swoje owce. Jezus mówi tu konkretnie o swojej śmierci. Dosłownie śmierć pasterza oznaczałaby dla owiec bezpośrednie niebezpieczeństwo, a nawet śmierć. Ale w sensie duchowym śmierć naszego Dobrego Pasterza przyniosła życie Jego owcom. Jezus natomiast powiedział, że był złodziej, którego jedynym celem było kradzież, zabijanie i niszczenie owiec. Dobry Pasterz przynosi życie i jedność owczarni. Tam, gdzie kiedyś w owczarni było kilka owczarni, Dobry Pasterz czyni je wszystkie swoimi. Odnosi się to bezpośrednio do posługi Jezusa skierowanej zarówno do Żydów, jak i do pogan, a Jego dar zbawienia jest darem dla każdego.
Środa: Odpowiedź przywódców żydowskich — Jana 10:19-21
Przywódcy żydowscy nie zrozumieli, co Jezus chciał powiedzieć. Byli podzieleni co do tego, co zrobić z tym człowiekiem o imieniu Jezus. Relacja Jana podkreśla, że śmierć Jezusa była bliska. Wkrótce miał to być koniec Jego publicznej posługi. Rozgrywały się ostatnie sceny i każdy musiał wybrać stronę — czy Jezus był tym, za kogo się podawał? Czy miał moc i władzę daną Mu przez Boga? Czy był Mesjaszem i Synem Bożym? A może po prostu zwykłym człowiekiem?
Czwartek: Jezus, Mesjasz — Jan 10:22-31
Przywódcy żydowscy zebrali się wokół Jezusa i poprosili Go, aby im powiedział otwarcie: „Czy Ty jesteś Mesjaszem?”. Jezus odpowiedział, że już im to powiedział, ale nie uwierzyli, bo nie byli Jego owcami i nie rozpoznali Jego głosu. Teraz akcenty nieco się zmieniają. Jezus mówi, że Jego trzoda jest nie tylko w Jego ręku, ale także w ręku Jego Ojca, ponieważ Jezus i Jego Ojciec są jednym.
Piątek: Jezus, Syn Boży — Jana 10:32-39
W Psalmie 82:6 Stary Testament nazywa sędziów bogami, ponieważ byli oni nośnikami słowa Bożego. Jezus jednak był Słowem w ciele. Bóg uświęcił Go i posłał na świat, aby go odkupił.
Sobota: Wielu wierzy — J 10,40-42
Jezus odszedł i udał się w okolice Betanii, gdzie nauczał Jan Chrzciciel. Tłum przypomniał sobie to, o czym Jan świadczył. Przypomnieli sobie prorocze słowa Jana, że ten, który miał przyjść, będzie miał sandały, których Jan nie był godzien wiązać. W przeciwieństwie do przywódców żydowskich w Jerozolimie, ludzie tutaj mieli wiarę, ufali i wierzyli.