Tekst główny: Ewangelia Mateusza 18:1-22
Wiersz do zapamiętania: I rzekł: „Zaprawdę, powiadam wam: Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego. Kto się więc uniży jak to dziecko, ten jest największy w królestwie niebieskim. Kto przyjmuje jedno takie dziecko w imię moje, Mnie przyjmuje”. Ewangelia Mateusza 18:3-5
Wprowadzenie:
Jezus powiedział swoim uczniom, że jeśli się nie odmienią i nie staną się jak małe dzieci, nigdy nie wejdą do Królestwa Niebios. Jakie cechy dzieci, o których mówił Jezus, chciał, aby posiadali Jego uczniowie? Oto niektóre z cech, które przychodzą mi na myśl: dzieci są zależne; ufne; posłuszne; podatne na adaptację, łatwo się uczą; łatwo przyjmują; łatwo wybaczają; chętnie działają.
Lud Boży charakteryzował się przeciwnymi cechami. Byli samolubni, zatwardziałymi i niepodatnymi na naukę. Ich pycha wciąż się wkradała, powodując konflikty i podziały. Jezus zganił ich za tę egocentryczną postawę.
Cała idea, że bycie „wielkim w Królestwie” oznaczało bycie jak dziecko, była dla uczniów obca. Dzieci w czasach Jezusa zajmowały niską i wrażliwą pozycję w społeczeństwie. Łatwo je było wykorzystywać i znajdowały się na samym dole piramidy społecznej, tuż obok niewolników. To, że Jezus używał dzieci jako wzoru wielkości, musiało zdezorientować uczniów. Stwierdzenie, że „dziecko było wielkie”, byłoby uznane za oksymoron – tak jak powiedzenie „dość brzydkie” czy „samotne”. Wydawały się one sprzeczne.
A jednak to właśnie te kryteria Jezus stosował do czynów swoich uczniów. Aby być uważanymi za wielkich w dziele Pańskim, musieli ukorzyć się i być chętni do nauki w duchu. To jest wielkość, którą wyznacza Bóg, a nie człowiek.
Wzmianka mówi, że musimy być „nawróceni” jak małe dzieci. Słowo „nawrócony” to greckie słowo strépho, które oznacza „nawrócić się”, „zmienić” lub „obrać inny kurs”. Pociąga to za sobą uznanie grzechu i ludzkich braków oraz pragnienie osiągnięcia sprawiedliwości. Teraz Jezus dodaje dodatkowe kryterium, że nawrócenie wiąże się również ze stawaniem się pokornym i uległym – najważniejszymi cechami dzieci.
Studium lekcji o słowach
- Jakiej postawy służby Jezus wymaga od swoich naśladowców? Ewangelia Mateusza 18:4; Księga Izajasza 66:2; 1 List Piotra 5:5.
- Jakie obietnice dane są tym, którzy są pokorni? Jakuba 4:6; Łukasza 9:48; Izajasza 57:15; Księga Przysłów 22:4.
- Zastanów się nad cechami „dziecięcości” (np. bycie zależnym od rodzica itp.). Porównaj swoją listę z cechami, których Jezus oczekuje od ucznia. Ewangelia Mateusza 18:3; Księga Liczb 11:12; Księga Zachariasza 8:5; 1 List do Koryntian 14:20; List do Efezjan 6:4.
- Dlaczego Jezus ostrzega przed byciem kamieniem zgorszenia? Ewangelia Mateusza 18:6-7; List do Rzymian 14:13; 1 List Jana 2:10.
- Jako członkowie „rodziny Bożej”, jakie mamy wobec siebie obowiązki? Ewangelia Mateusza 18:10, 15-16; List do Kolosan 3:16; 2 List do Tesaloniczan 3:15; List do Tytusa 3:10.
- W jaki sposób pojednanie i przebaczenie są praktykowane w rozwiązywaniu konfliktów? Mt 18,15.21-22; Łk 12,58; Mk 11,25; Ef 4,32; Kol 3,13.
- Jeśli prawda Jezusa zostanie odrzucona, jak mamy traktować osobę, która ją odrzuca? Łk 9,56; Mt 9,36; Gal 6,1-2; Ef 5,2.