Tekst główny: Łukasza 11:14-12:59
Wiersz do zapamiętania: „Powiadam wam też: Kto się Mnie przyzna przed ludźmi, do tego przyzna się i Syn Człowieczy przed aniołami Bożymi. Lecz kto się Mnie zaprze przed ludźmi, tego zaprę się i Ja przed aniołami Bożymi. I jeśli ktoś powie słowo przeciw Synowi Człowieczemu, będzie mu odpuszczone; lecz jeśli ktoś bluźni przeciw Duchowi Świętemu, nie będzie mu odpuszczone”. Łk 12,8-10
Wprowadzenie:
Jezus upominał swoich uczniów, ostrzegając ich przed rozwijaniem postaw podobnych do tych, jakie mieli uczeni w Piśmie i faryzeusze. Ostrzeżenia, które Jezus omawia w tej lekcji, mają swoje źródło w naszych motywacjach. Nasze motywacje ukazują naszą prawdziwą naturę. Jeśli kierujemy się sprawami Bożymi, postępujemy z pobożnym charakterem. Jeśli kierujemy się sprawami tego świata, buntujemy się przeciwko woli Bożej.
Jezus powiedział im, by nie szukali znaków i nie dopuszczali do ciemności w swoim życiu. Pragnął, by poznali i rozeznali Pisma Święte oraz czasy, w których żyją.
Następnie Jezus ostrzegł swoich naśladowców przed hipokryzją, podobnie jak uczonych w Piśmie i faryzeuszy. Słowo „hipokryzja” pochodzi z greckiego słowa, które określało aktora odgrywającego rolę. Motywacją aktora było przekonanie publiczności do roli, zaakceptowanie gry i oklaskiwanie jej. Jezus porównał faryzeuszy do aktora w sztuce teatralnej, ponieważ faryzeusze „odgrywali” przed publicznością z góry ustalony zestaw rytuałów religijnych. Jezus jednak wskazał, że powinni bardziej troszczyć się o to, co jest w środku, niż o to, co robią na zewnątrz.
Kolejne ostrzeżenie Jezusa dotyczyło motywacji strachu. Pouczył, że ludzie kierują się strachem przed innymi ludźmi, ale powinni kierować się strachem przed Bogiem. Zamiast pragnienia zadowolenia ludzi, nasz impuls do dobrych uczynków powinien wypływać z serca pragnącego zadowolić Boga.
Jezus ostrzegał również przed chciwością i przypominał im, że dobra ziemskie nie są trwałe. Pouczał, że powinniśmy koncentrować się na Królestwie Bożym, a nie na dążeniu do Królestwa „Ja”. Jako wierzący, nie powinniśmy być zbieraczami, lecz hojnymi naczyniami, wylewającymi Boże błogosławieństwa na świat.
Studium lekcji o słowach
- Jakie jest ostrzeżenie Jezusa przed obłudą? Łukasza 12:1-3; 1 Tymoteusza 4:2; 1 Jana 2:4.
- Jakie obietnice daje Bóg tym, którzy się Go boją? Łk 12,6-7; Ps 115,12-13; Ez 34,12.
- W jaki sposób Duch Święty nas umacnia? Łk 12,12; Dz 4,33; J 14,26; Mi 3,8.
- Jakich cech Pan szuka u swoich sług? Łk 12,35-36; Mt 24,44; 26,41; 1 Kor 16,13.
- Jakiej energii i zaangażowania wymagają słudzy? Łukasza 12:35; Powtórzonego Prawa 4:9; 1 Piotra 5:8.
- Kiedy pan wraca, dlaczego przygotowuje obiad dla sług? Łk 12,37; Mt 20,28; Flp 2,7.
- Jaki jest sens przypowieści o właścicielu domu wypatrującym złodzieja? Łk 12,39-40; Mt 24,38-39; 1 Tes 5,3.
- Jak to możliwe, że orędzie Chrystusa może powodować podziały? Łk 12,49-53; Jr 23,29; J 7,7; Dz 17,5; Mt 10,37-38.