Niedziela: Szukanie znaku — Łk 11,14-36
Jedną z ziemskich prób, z jakimi zmagał się Jezus, było to, że inni nieustannie Go wystawiali na próbę. W tym fragmencie szukali znaku potwierdzającego Jego moc i autorytet. Jezus wyjaśnił, że Jego autorytet najwyraźniej pochodził od Boga, ponieważ to On uwalniał demona od człowieka, a nie odwrotnie. Jezus wskazał również, że mieli już znaki proroków, ale nadal ich nie rozumieli. Bóg objawił swoje tajemnice i zbawczy cel za pośrednictwem proroków. Jednak z powodu zatwardziałości serc ludzie byli duchowo ślepi na prawdę.
Poniedziałek: Ostrzeżenia przed uczonymi w Piśmie i faryzeuszami — Łk 11,37-54
Ostrzeżenie skierowane do uczonych w Piśmie i faryzeuszy było bezpośrednim pouczeniem przeciwko wykorzystywaniu Słowa Bożego dla naszych własnych, egoistycznych celów. Kiedy próbujemy sprawić, by Słowo Boże mówiło to, co chcemy, aby mówiło lub oznaczało to, co chcemy, aby oznaczało, wypaczamy je. Wszystkie trzy grupy, do których odnosił się Jezus, były dobrze obeznane z prawem. Ich obowiązkiem była znajomość pism, zachowanie ich dla przyszłych pokoleń, wyjaśnianie ich i interpretowanie, szczególnie w kwestii zbawienia Bożego. W czasach Jezusa wydawali się robić coś przeciwnego: zamiast kierować ludzi ku zbawieniu Bożemu, odwodzili ich od niego.
Wtorek: Ostrzeżenia przed hipokryzją — Łk 12,1-12
Słowo „hipokryta” pochodzi od greckiego słowa hypokrinomai, oznaczającego „działać w ukryciu”. Grecy używali tego terminu w odniesieniu do aktorów scenicznych. Aktorzy przebierali się za konkretne postacie, używając masek. W ten sam sposób hipokryta nosi przebranie. Jego prawdziwe „ja” jest ukryte przed tym, co pokazuje publicznie. Przybierają osobowość pasującą do każdej sytuacji i ukrywają swoje prawdziwe cechy. To tak, jakby grali przed publicznością, lekceważąc prawdę i duchowy wpływ na swoje dusze.
Środa: Ostrzeżenia dotyczące bogactwa — Łk 12,13-34
Jezus ostrzegał przed pokładaniem ufności w bogactwie. Pouczył uczniów, że ich skarby są w niebie, a nie tu na ziemi. Mamy jedną szansę, by poświęcić swoje życie dziełu Królestwa i jedną szansę, by błogosławić innych na tej ziemi – nie ma „drugiego życia”, by to zrobić właściwie. Jesteśmy tylko naczyniami. To, co otrzymujemy, powinno być daremne, ponieważ nie chodzi o nas – chodzi o to, co pozwolimy Bogu wylać przez nas.
Czwartek: Ostrzeżenie przed brakiem przygotowania — Łk 12,35-48
W tej przypowieści pan udał się na wesele, a słudzy oczekują Jego powrotu. Chociaż się spóźnia, są gotowi. Jezus posługuje się analogią, że Jego słudzy mają być nie tylko sługami pracującymi, ale także sługami czekającymi. Jezus porównał ich stan czujności do gotowości i wyposażenia, by złapać złodzieja, który zamierza włamać się do ich domów w środku nocy.
Piątek: Ostrzeżenie przed podziałami — Łk 12,49-53
Jezus wiedział, że Słowo Boże przekona serca mocą Ducha Świętego. Kiedy serca są przekonywane, niektóre się nawracają, a inne buntują. To właśnie tworzy podział, o którym mówi Jezus.
Sobota: Ostrzeżenie przed brakiem rozeznania czasu — Łk 12,54-13,9
W poprzednich wersetach Jezus nauczał swoich uczniów o życiu w oczekiwaniu. Mają żyć z zaangażowaniem, pasją i oczekiwaniem. To, jak żyjemy, jest równie ważne, jak powód, dla którego żyjemy. Ponieważ Jego powrót jest bliski, Jezus pouczył nas, że musimy zadbać o to, aby nasze życie i ziemskie sprawy były w dobrym stanie, ponieważ wszyscy staniemy przed Sędzią.