Niedziela: Faryzeusze szukają znaku — Ewangelia Mateusza 16:1-4; Ewangelia Marka 8:10-12
Powiedzenie: „Rano czerwone niebo, żeglarze się smucą; w nocy czerwone niebo, żeglarze się radują” często wydaje się trafniejsze niż współczesne prognozy pogody. Od czasów starożytnych rybacy i rolnicy badali niebo, aby przewidzieć pogodę. Faryzeusze chcieli podobnego znaku jako dowodu na to, kim był Jezus. Szukali jakiegoś cudu z nieba. Jezus przypomniał im, że już mieli wskazówki, ale nie potrafili ich zinterpretować. Jak często patrzymy prosto na przesłanie od Boga, ale nie widzimy, co Bóg nam mówi lub o co nas prosi, ponieważ jesteśmy zaślepieni rozproszeniami świata? Powinniśmy prosić Boga, aby otworzył nasze duchowe oczy, abyśmy mogli widzieć.
Poniedziałek: Zakwas faryzeuszy — Ewangelia Mateusza 16:5-12; Ewangelia Marka 8:13-21
W tym fragmencie Jezus porównuje nauczanie przywódców religijnych do zakwasu. Uczniowie potrzebowali chwili, ale w końcu zrozumieli, że odnosi się On do spraw duchowych. Jezus kładł duży nacisk na rozróżnianie między tradycjami ludzkimi, zasadami świata i Słowem Bożym (List do Kolosan 2:9). Jego pragnieniem było, aby Jego naśladowcy rozpoznawali fałszywe doktryny i odkrywali prawdę. Głównym kryterium, według którego mierzymy prawdę, jest Słowo Boże. Musimy studiować i poznawać Słowo Boże, aby nie dać się zwieść niepełnemu przedstawieniu Słowa.
Wtorek: Wy małej wiary — Ewangelia Mateusza 16:5-12; Ewangelia Marka 8:13-21
Uczniowie, rozproszeni głodem, błędnie zinterpretowali słowa Jezusa. Myśleli, że mówi o ich sytuacji w świecie naturalnym (głodzie). Przypomniał im, że może z łatwością rozwiązać ten problem, tak jak uczynił to dla tłumu, gdy nakarmił 5000, a później 4000. Jezus zganił ich za brak wiary: widzieli cuda, a mimo to martwili się, skąd wezmą kolejny posiłek. Musimy wierzyć nie tylko w to, że Bóg „może”, ale także w to, że „będzie” wykonywał to dzieło.
Środa: Ślepiec w Betsaidzie — Mk 8,22-26
Ten fragment pokazuje nam, że Jezus troszczy się o nasze cierpienia w sferze naturalnej. Zaledwie boskim dotknięciem ślepota została uzdrowiona, co prowadzi nas do prawdy, że Jezus ma moc przywrócić ślepotę, zarówno w sferze naturalnej, jak i duchowej. Miasto Betsaida zostało osądzone za niewiarę (Mt 11,21-24). Jezus zabiera niewidomego i przywraca mu wzrok spoza miasta, aby nie dawał im już żadnych znaków Jego panowania. Uzdrowiony człowiek zostaje skierowany do domu, nie przechodząc ponownie przez Betsaidę.
Czwartek: Piotr ogłasza Mesjasza — Mateusza 16:13-20; Marka 8:27-30; Łukasza 9:18-21
Wyznanie Piotra, że Jezus był Mesjaszem, niesie dla nas wiele lekcji: uznanie boskości Jezusa; objawienie, że Jezus jest Zbawicielem; autorytet Chrystusa; Jezus jako duchowy fundament; oraz obietnice błogosławieństw i autorytetu dla wszystkich, którzy wierzą.
Piątek: Przepowiadanie śmierci Chrystusa — Mt 16,21-28; Mk 8,31-37; Łk 9,22-25
W jednej chwili Piotr jest skałą, dzieląc się objawieniem, że Jezus jest Chrystusem. W następnej chwili Piotr jest kamieniem obrazy, ganiąc Jezusa za przepowiadanie Jego odrzucenia i śmierci. Jak trudno nam zrozumieć wolę Bożą! Bóg objawia swoją wolę ludziom duchowo nastawionym, a mimo to wciąż widzimy jak przez mgłę. Musimy pozwolić Bogu kierować naszym życiem i zaufać Mu.
Sobota: Przepowiadanie Drugiego Przyjścia — Mt 16,27-28; Mk 8,38-9,1; Łk 9,26-27
Po objawieniu swojej rychłej śmierci, Jezus nie pozostawił swoich uczniów z poczuciem, że zostaną opuszczeni. Zamiast tego podzielił się z nimi nadzieją na swój rychły powrót. To wciąż jest nasza nadzieja – gdy walczymy z panowaniem grzechu i zwycięsko zwyciężamy Jego mocą, oczekujemy z radosną nadzieją na Jego powrót.