Wprowadzenie do Ewangelii Część 4 – Ostatnia posługa Chrystusa w Judei i Perei

Podróż do Jerozolimy

Zaledwie sześć tygodni po wskrzeszeniu Łazarza z martwych w Betanii, Jezus opuszcza ukrytą pustynię i ponownie przybywa do małego miasteczka na przedmieściach Jerozolimy. Sanhedryn i inni żydowscy przywódcy religijni poszukiwali Jezusa, aby móc Go pojmać w ukryciu i uniknąć publicznego oburzenia, ale ten popularny „cudotwórca” ma czelność pojawić się u ich drzwi na oczach wszystkich! Co gorsza, Jezus spotyka się teraz z Łazarzem, człowiekiem, który po spędzeniu czterech dni w grobie przyciągnął na siebie wielki i zaciekawiony tłum. Gdyby tylko mogli pojmać Jezusa, zanim zbliżył się do Jerozolimy. W ich mniemaniu nie doszłoby teraz do tajnego aresztowania i śmierci Jezusa, chyba że…

Nagle Łazarz znalazł się pod złowrogim nadzorem arcykapłanów. Łazarz musiał zostać usunięty! Wraz z jego śmiercią, człowieka, który stał się najwidoczniejszym symbolem mocy Jezusa, tłumy miały się rozejść. Gdy tłum się rozproszy, Jezusa można było potajemnie pojmać i uśmiercić. Tak, żywy Łazarz był dla nich zbyt dużym problemem, by poradzić sobie z Jezusem. Nie zdawali sobie jednak sprawy, że Jezus zamierzał przenieść konflikt na wyższy poziom.

Wrogowie Mesjasza byli oszołomieni, gdy popularny rabin wjechał do Jerozolimy na grzbiecie osła, niczym długo oczekiwany król! Tłum zebrał się w Jerozolimie na Święto Paschy i Święto Przaśników i dołączył do mieszkańców Jerozolimy, by powitać Jezusa z otwartymi ramionami. Machali gałązkami palmowymi i wysypywali nimi Jego drogę, krzycząc: „Hosanna! Błogosławiony, który przychodzi w imię Pańskie!” (Mk 11,9). Wyobraźcie sobie furię wrogów Jezusa, gdy pod ochroną ogromnego tłumu rabin ponownie wkroczył do Świątyni i po raz drugi wypędził handlarzy i sprzedawców zwierząt ofiarnych. W tym momencie stało się dla przywódców żydowskich jasne, że będą potrzebować innego planu, by poradzić sobie z Jezusem.

Styl posługi naszego Zbawiciela radykalnie się zmienił w tym czasie. Przede wszystkim, o ile Jezus wcześniej unikał bezpośredniej konfrontacji z żydowską hierarchią religijną, teraz otwarcie się z nią skonfrontował. 23. rozdział Ewangelii Mateusza zawiera wyczerpującą i miażdżącą naganę Jezusa wobec nich. Sposób, w jaki Jezus potępia ich hipokryzję, stoi w wyraźnej sprzeczności z Jego nauką o obywatelu Królestwa, zawartą w Błogosławieństwach.

Poza tym Jezusowi pozostało bardzo mało czasu, który mógłby spędzić ze swoimi uczniami. Jego bezpośrednia posługa i nauczanie nabrały jeszcze większego znaczenia. Nauczył ich już wszystkich ważnych rzeczy, ale nadszedł czas na gruntowną powtórkę tego, co najistotniejsze. Na Uniwersytecie Królestwa ci mężczyźni mieli zdawać egzaminy końcowe. Jeśli był jeden tydzień, który spędzili z Jezusem i którego nie zapomną do końca życia, to był to właśnie ten.

Jezus prorokował o warunkach i wydarzeniach na świecie, które miały nastąpić tuż przed Jego powtórnym przyjściem. Ze wszystkich Jego ostrzeżeń, najmocniejsze dotyczyło religijnego oszustwa. Mieli zrozumieć (podobnie jak my dzisiaj), że pojawią się fałszywi prorocy, a nawet ci, którzy będą głosić Mesjasza, i zwiodą wielu. Rozumiejąc, że powrót naszego Pana będzie kataklizmem, niepodważalnym wydarzeniem o zasięgu ogólnoświatowym, mogli uniknąć prób podważenia ich wiary w Chrystusa przez innych. Po drugie, nakazano im przygotować się na straszliwe nieszczęścia, które spadną na świat przed Jego powrotem.

Pan udzielił im również dalszych przypowieści o Królestwie Bożym, poruszając tematy takie jak wytrwałość w modlitwie, prawdziwa sprawiedliwość, rozwód i celibat, koszt uczniostwa, przywództwo w duchu służebności, dziecięca wiara, niebezpieczeństwo pychy oraz niebezpieczeństwa wynikające z cielesnych porównań. Ostatnie przypowieści i praktyczne lekcje Chrystusa odnosiły się bezpośrednio do Jego powtórnego przyjścia: przekleństwo bezowocnego drzewa, wierny i niewierny sługa, uczta weselna, mądre i głupie panny, przypowieść o talentach, pochwała wiernych i potępienie niewiernych.

Podczas Ostatniej Wieczerzy, tuż przed aresztowaniem Jezusa w Ogrodzie Getsemani, Pan poprowadził najbardziej intymne i najważniejsze szkolenie, jakiego do tej pory doświadczyli Jego uczniowie. W Wieczerniku Jezus dokonał wobec nich ostatniego wielkiego aktu miłości przed procesem i śmiercią, klękając przed nimi, aby obmyć im stopy i obdarzyć ich najbardziej fundamentalną zasadą służby dla Królestwa: miłować się wzajemnie tak, jak On ich umiłował. Jezus poprosił ich tylko o jedno dla Siebie: aby pamiętali o Nim, gromadząc się, by spożyć chleb i wino na pamiątkę Jego śmierci. Pan nauczał również o wiernej posłudze, Duchu Świętym, nadchodzących prześladowaniach Kościoła i dalszych wskazówkach dotyczących miłowania się nawzajem, ale zostaną one omówione w ostatniej lekcji poświęconej Ewangeliom. Niestety, w tym studium nie ma wystarczająco dużo miejsca, aby omówić wszystkie treści zawarte w tych Pismach. Ufamy jednak, że Twoje studium Słowa Bożego zostanie wzbogacone dzięki naszym wysiłkom. Niech Pan błogosławi Twoje studium!

Kliknij tutaj, aby zamówić drukowaną kopię w naszym sklepie z materiałami do nauki.

Kliknij tutaj, aby bezpłatnie pobrać wersję PDF tego badania.

Kliknij na lekcje poniżej: