Niedziela: Wdowi grosz — Mk 12,41-44; Łk 21,1-4.
Najważniejsza jest nie wysokość daru, ale postawa serca. Należy unikać pychy z życia i pychy z dawania, ale prawdziwy i radosny dawca zawsze otrzyma Bożą łaskę. Zobacz 2 Koryntian 9,6-8.
Poniedziałek: Jezus lamentuje nad Jerozolimą — Mateusz 23:37-39; Łukasz 19:41-44
To dopiero drugi raz, kiedy Jezus płacze otwarcie (pierwszy raz miało to miejsce przy grobie Łazarza). Jak Jeremiasz gorzko płaczący nad zniszczeniem Jerozolimy (Jeremiasz 9:1ff), Jezus opłakuje przyszłe zniszczenie Izraela. Jezus spojrzał wstecz, aby zobaczyć, że Izrael zmarnował swoje szanse na pokutę; spojrzał w głąb siebie i zobaczył duchową ignorancję i ślepotę; patrząc dookoła, zobaczył religijną działalność bez wiecznego celu; kiedy Jezus spojrzał w przyszłość, zobaczył straszne cierpienie i zniszczenie, które wkrótce miały ich zniszczyć. Nie rozkoszował się ich zagładą; Jezus płakał.
Wtorek: Zniszczenie Świątyni Bożej — Mateusza 24:1-2; Marka 13:1-2; Łukasza 21:5-6
Budowę świątyni w Jerozolimie rozpoczął Herod Wielki w 20 r. p.n.e., ale nie została jeszcze ukończona, gdy Rzymianie zniszczyli ją w 70 r. n.e. Była to jedna z najbardziej imponujących budowli na świecie w czasach Jezusa, zbudowana z masywnych bloków kamiennych, idealnie dopasowanych do siebie, a następnie ozdobiona złotem. Budynki świątyni składały się z lśniącego białego marmuru, a wschodnia ściana ogromnej głównej budowli była pokryta złotymi płytami, które odbijały poranne słońce. Ale Jezus powiedział, że zostanie pozostawiona spustoszona (całkowicie zniszczona). W 70 r. n.e. Rzymianie wymyślili sposób, aby spowodować rozpad kamieni za pomocą intensywnego ciepła. Następnie przesiali gruz w celu znalezienia złota i kosztowności, nie pozostawiając kamienia na kamieniu.
Środa: Wielkie Duchowe Oszustwo — Mt 24,3-5; Mk 13,3-6; Łk 21,7-8.
Jednym z elementów, który będzie dominował przed powtórnym przyjściem Chrystusa, są fałszywi prorocy i fałszywi Mesjasze. Będą wyglądać i brzmieć przekonująco, gdyż wielu da się zwieść. Niewątpliwie przybędą z miłymi słowami, a znaczna część ich doktryny będzie mówić o miłości do bliźnich i jednoczeniu świata w duchu pokoju. Ich charyzmatyczna postawa rozgrzeje ludzkie serca. A przecież są narzędziami szatana!
Czwartek: Uciski na całym świecie — Mt 24,6-8; Mk 13,7-8; Łk 21,9-11
Świat od zawsze znał niepokoje polityczne i wojny, a głód często im towarzyszył lub był wynikiem suszy lub niszczycielskich plag. Ludzkość nie jest obca horrorowi masowych zgonów, a klęski żywiołowe nie są niczym niezwykłym. Jednak to, o czym mówił Jezus, to ucisk na zintensyfikowaną skalę, o niszczycielskich skutkach: kataklizmy i smutek ogarniające cały świat.
Piątek: Kościół znienawidzony — Mateusza 24:9; Marka 13:9; Łukasza 21:12
Wczesny Kościół był pogardzany przez wielu, zwłaszcza przez Żydów i wyznawców religii pogańskich, i wielu męczenników poniosło śmierć za wiarę (jak to miało miejsce w historii). Jezus mówił jednak o światowej wspólnocie zjednoczonej w nienawiści i oddanej całkowitemu unicestwieniu Kościoła. Kościół czasów ostatecznych zwycięży w wierze dzięki łasce i osłonie Bożej, jednak wielu z nich poniesie śmierć męczeńską w dniach ostatecznych.
Sobota: Trwałe świadectwo — Mt 24,10-12; Mk 13,10-12; Łk 21,13-18
Jezus nauczał, że prześladowania za wiarę będą miały miejsce z powodu dekretów rządowych oraz odrzucenia przez społeczeństwo i rodzinę. Pozytywne słowo, które wypowiedział Jezus, dotyczyło tych, którzy wytrwają do końca. Boska ochrona i szczególna łaska dodadzą sił wierzącym, którzy pozostaną wierni pomimo publicznych i osobistych prześladowań. To, czy wytrwamy w wierze w godzinie próby, zależy od naszej wytrwałości w wierze każdego dnia.