Ostatnia posługa Chrystusa w Judei i Perei – Lekcja 9 – Przypowieści o Jego drugim przyjściu (#1)

Tekst główny: Ewangelia Mateusza 24:32-51

Wiersz do zapamiętania: „Niebo i ziemia przeminą, ale słowa moje nie przeminą. Lecz o dniu owym i godzinie nikt nie wie, ani aniołowie w niebie, ani Syn, tylko sam Ojciec. Uważajcie, czuwajcie i módlcie się, bo nie wiecie, kiedy ten czas nadejdzie”. Mk 13,31-33

Wstęp:

Temat zniszczenia Jerozolimy stopniowo schodzi z pola widzenia w drugiej głównej części Kazania na Górze Oliwnej. Po objawieniu uczniom straszliwych prób, przez które musi przejść Jego lud, zanim nastąpi ostateczne, pełne ustanowienie Królestwa Bożego, Jezus skierował ich uwagę na nauki, które miały wzmocnić stabilność Jego Kościoła w epoce ciemności:

Aby przedstawić obraz w sposób graficzny, Jezus posłużył się nie tylko bezpośrednimi proroctwami, ale także serią przypowieści ilustrujących te boskie prawdy o końcu świata. W Ewangelii Mateusza 24 Jezus naucza trzech przypowieści i dwóch niezwykle sugestywnych portretów: (1) Drzewo figowe; (2) Znak Noego; (3) Robotnicy na polu; (4) Gospodarz domu; (5) Sługa wierny i niewierny. Przedstawienie Jego nauk w ten sposób prawdopodobnie uczyniłoby je bardziej niezapomnianymi.

Jezus posłużył się „drzewem figowym”, aby zobrazować porę roku, w której nastąpi Drugie Przyjście Syna Człowieczego.

„Czujność” to główny aspekt ilustracji „Noego”, która pokazuje, że najstraszliwszym wrogiem, jakiego Szatan używa wobec tych, którzy prawdziwie wierzą, jest ziemskie samozadowolenie. Uśpieni fałszywym poczuciem bezpieczeństwa przez opóźnienie przyjścia Chrystusa, my również możemy popaść w duchowy letarg i skupić się jedynie na przeżywaniu życia na tej ziemi. Wieczność może zniknąć z pola widzenia, a my możemy po prostu żyć każdym dniem dla radości, jaką możemy z niej czerpać, jakby nie było większej nadziei ani radości.

Jezus poruszył kwestię „gotowości” w przypowieści o „odźwiernym” (któremu powierzono obowiązek czuwania), „panu domu” (który był gotowy o każdej straży nocnej), „mądrym i niewiernym słudze” (niemądrym słudze, który zrezygnował z powrotu swego pana i oddał się rozpuście, pijaństwu, rozwiązłości i okrucieństwu).

Studium lekcji
o słowach

  1. Co ilustruje wzmianka Jezusa o drzewie figowym? Ewangelia Mateusza 24:32-35; Ewangelia Marka 13:28-31; Ewangelia Łukasza 21:29-33
  2. Do czego w kontekście odnosi się zwrot „te rzeczy” w Ewangelii Łukasza 21:31?
  3. Jakich ważnych cech Jezus oczekuje od swoich naśladowców, którzy oczekują Jego powrotu? (Mt 24,36; 26,41; Mk 13,32-37; Łk 21,34-36) i (Kol 4,2)
  4. Jakie zło szerzyło się za czasów Noego? Łk 17,26-30
  5. Na czym polega podobieństwo postawy i działań ludzi współczesnych do ludzi z czasów Noego? Czy 2 List do Tymoteusza 3:1-7 można trafnie odnieść do naszych czasów?
  6. Jakich złych rzeczy powinien wystrzegać się „wierny sługa”? 1 Jana 2:15-17; Dzieje Apostolskie 20:30-31
  7. Gdzie „wierny sługa” powinien skierować swoje wysiłki? Kolosan 3:1-4; Efezjan 6:11; Tytusa 3:1
  8. Dlaczego Jezus porównuje przyjście Syna Człowieczego do „złodzieja”? (Mt 24,43-44; 25,13; Mk 13,35-37; Łk 12,46; 1 Tes 5,2; 2 P 3,10)
  9. Co oznacza „stanąć przed Synem Człowieczym”? Łk 21,36; Rz 14,10-12; 2 Kor 5,10