Ostatnia posługa Chrystusa w Judei i Perei – Lekcja 13 – Ostatnia Wieczerza (#2)

Tekst główny: Ewangelia Mateusza 26:26-29; Ewangelia Łukasza 22:24-38; Ewangelia Jana 13:31-35

Werset do zapamiętania: „To bowiem jest moja Krew Nowego Przymierza, która za wielu będzie wylana na odpuszczenie grzechów. Ale powiadam wam: Odtąd nie będę już pił z tego owocu winnego krzewu aż do owego dnia, kiedy pić go będę z wami nowy w Królestwie Ojca mojego”. Ewangelia Mateusza 26:28-29

Wstęp:

Wydarzenia Ostatniej Wieczerzy naszego Pana zawierają wiele wskazówek dla chrześcijan. Jednym z najważniejszych jest to, że sam Jezus nakazał, aby ustanowiona przez Niego Wieczerza, wraz z jej symboliką, była przestrzegana przez Kościół.

Kiedy uczestniczymy w Wieczerzy Pańskiej, przypominamy sobie o Nowym Przymierzu, które Jezus dla nas ustanowił. Przymierze to umowa między dwiema stronami. W Starym Testamencie Bóg zawierał przymierza ze swoim ludem (Jeremiasz 31:31-34). Stare Przymierze wymagało zabicia zwierzęcia, co zostało zilustrowane w przymierzu zawartym przez Boga z Abrahamem w Księdze Rodzaju 15:9-21. Zawarcie przymierza było kosztowne i wiązało się z przelaniem krwi, spożyciem świętego posiłku oraz uroczystą ceremonią.

Kiedy Bóg ustanowił swoje nowe przymierze ze swoimi dziećmi, było ono naprawdę bardzo kosztowne. Ceną tą był Jego jedyny syn, co było dowodem głębokiej miłości Boga do świata. Krew Jezusa została przelana, aby umocnić obietnicę Boga daną Jego ludowi. Poprzez symbole kielicha i chleba Bóg przypomina nam o cennym życiu i ofierze krwi swojego syna, Jezusa.

Pójście za przykładem Jezusa poprzez przestrzeganie Wieczerzy Pańskiej i obmywanie nóg jest prostym aktem posłuszeństwa, prostym aktem pamięci i prostym aktem wiary.

Ale ma to również głębokie znaczenie duchowe. Jego symboliczne reprezentacje oddziałują głęboko na naszą duszę – przekonując nas, rzucając nam wyzwania, wzywając nas, przebaczając nam i odnawiając nas.

Uświadamia nam nasze niedoskonałości i wzywa do świętości. Przypomina nam o służbie Jezusa i Jego powołaniu do służenia sobie nawzajem. Podkreśla wagę ofiary Jezusa dla odpuszczenia naszych grzechów oraz potwierdza i odnawia w nas znaczenie przymierza, jakie mamy z Bogiem, Jego obietnic i wierności wobec nas jako Jego dzieci.

Studium lekcji
o słowach

  1. Jakich cech miłości Jezus oczekuje od swoich uczniów? Jana 13:31-35; 1 Koryntian 13:4-8
  2. Dlaczego przywódcy muszą strzec się pychy? Łk 22,24; 1 Kor 13,4
  3. Omów, dlaczego tak często staramy się szukać dla siebie „tytułów”. Łk 22,25
  4. Porównaj i przeciwstaw cechy przywódcy, który służy, i przywódcy, który „panuje nad innymi”. Łk 22,26-27; 1 Piotr 5
  5. Wymień obietnice, jakie Jezus złożył swoim uczniom w Ewangelii Łukasza 22:28-30.
  6. Wyjaśnij znaczenie jedzenia i picia przy stole Chrystusa. Łk 22,30
  7. Co to znaczy „rządzić i królować” z Chrystusem? Łk 22,29-30
  8. Co Szatan miał nadzieję osiągnąć, przesiewając Piotra jak pszenicę? Łk 22,31-32
  9. Dlaczego Jezus polecił swoim uczniom, aby byli przygotowani? Łk 22,35-38
  10. Jak „policzenie” z przestępcami? Łk 22,37; Iz 53
  11. Jakie ważne przykazanie dotyczące wspólnego spożywania chleba i wina Jezus dał swoim uczniom podczas Ostatniej Wieczerzy? Mt 26, 26-29; Mk 14, 22-25; Łk 22, 17-20