Ostatnia posługa Chrystusa w Judei i Perei – Lekcja 10 – Przypowieści o Jego przyjściu (#2)

Tekst główny: Ewangelia Mateusza 25:1-30

Wiersz do zapamiętania: „Albowiem każdemu, kto ma, będzie dodane i obfitować będzie; lecz temu, kto nie ma, zabiorą nawet to, co ma”. Ewangelia Mateusza 25:29

Wstęp:

Ewangelia Mateusza 25 koncentruje się na dwóch głównych przypowieściach: jednej o weselu i drugiej o sługach domowych. Obie poruszają podobną tematykę i dotyczą naszej odpowiedzialności jako naśladowców Jezusa. Podkreślają wagę tego, co robimy w naszym ziemskim życiu, i potrzebę bycia „wiernymi” (1 Koryntian 4:2).

W przypowieści o dziesięciu pannach dziewice (druhny) dbają o niezbędne zapasy, aby gdy przybędzie oblubieniec, mogły zapalić lampy i przygotować wystarczającą ilość oliwy, aby móc zabrać oblubieńca na ucztę weselną.

W przypowieści o talentach słudzy, którzy są wierni, inwestują powierzone im talenty. Kiedy pan domu wraca, odkrywa, że ​​ich działania pod jego nieobecność przyniosły dochód i chwałę jego domowi.

Obie przypowieści poruszają cztery główne tematy – zasoby, pracę, czas i odpowiedzialność – i wszystkie one koncentrują się na suwerenności Boga. Jako swoje dzieci, Bóg daje nam zasoby, abyśmy mogli żyć wiernie w Jego służbie. Wśród wielu zasobów, które nam zapewnia, znajdują się siła, pocieszenie, mądrość i odwaga. Dzięki tym narzędziom jesteśmy w stanie przeciwstawić się podstępom wroga, dawać innym poznanie zbawczej mocy Jezusa oraz przynosić chwałę i cześć Królestwu Bożemu.

Problem w tym, że wielu staje się leniwych, jak sługa z Przypowieści o talentach. Wymyślał wymówki i zrzucał winę na swojego Pana, ale prawda jest taka, że ​​po prostu nie uważał pracy potrzebnej do produktywnego życia w Królestwie za ważną. Co więcej, głupie panny również nie przywiązywały dużej wagi do życia w Królestwie. Kiedy Pan/Oblubieniec powrócił, żadne z nich nie było przygotowane i żadne nie miało owoców swojej pracy, które przyniosłyby chwałę i cześć Królowi.

To dla nas ogromne wyzwanie: jak spędzamy nasz czas? Czy aktywnie służymy Królestwu Bożemu, czy też tylko kręcimy się w kółko i niewiele osiągamy dla większego celu – celu naszego Ojca w niebie? Czy jesteśmy „skupieni na tym, co ziemskie”, czy „skupieni na tym, co wieczne”?

Studium lekcji
o słowach

  1. Czego wymaga od chrześcijan bycie „przygotowanym”? Ewangelia Mateusza 25:1-13; 19:17; 7:17; 2 List Piotra 3:14
  2. Omów wartość wierności. 1 Koryntian 4:1-2; Tytusa 1:7-9; 1 Piotra 4:10
  3. Czy kiedykolwiek osiągamy wiek, w którym powinniśmy przestać aktywnie pracować dla Królestwa Bożego? List do Hebrajczyków 4:11; Ewangelia Mateusza 24:45-47; 2 List do Tymoteusza 4:7; List do Hebrajczyków 5:12-14
  4. Czy nasze uczynki są kluczem do „wierności”, którą Bóg pragnie w nas znaleźć po powrocie Jezusa? Izajasz 64,6; Rzymian 3,9-26; Efezjan 2,8-10; Tytus 3,4-8
  5. Co powinno być czynnikiem motywującym naszą chrześcijańską drogę? 1 Koryntian 6:20; 10:31; Filipian 1:20; 1 Piotra 4:11; Mateusza 20:28
  6. Jak ocenia się „duchową zyskowność”? Mt 25,16-17; 6,19-21; 25,29
  7. Wyjaśnij wyrok wydany na niewiernych sług. Ewangelia Mateusza 25:29-30; Ewangelia Marka 4:25; Ewangelia Łukasza 8:18; Ewangelia Łukasza 19:26-27
  8. Jaka jest nagroda za wierną służbę? Ewangelia Mateusza 25:21, 23; List do Hebrajczyków 12:2; 1 List do Koryntian 4:5; List Jakuba 2:23; 1 List Piotra 1:7; 2 List Piotra 1:10-11; 2 List do Tymoteusza 4:8