Wiersz do zapamiętania: „Oto nauczałem was ustaw i praw, jak mi rozkazał Pan, mój Bóg, abyście tak postępowali w ziemi, do której idziecie, aby ją posiąść”. — Księga Powtórzonego Prawa 4:5
Czytanie Pisma Świętego : Księga Powtórzonego Prawa 4:1-24
Wstęp:
Dziesięć Przykazań zostało napisanych palcem Bożym na dwóch kamiennych tablicach, a Mojżeszowi nakazano umieścić te tablice wewnątrz „arki przymierza”, podczas gdy księga zawierająca zarządzenia, ustawy i wyroki została umieszczona z boku „arki” (Wyjścia 24:12; Wyjścia 31:18; Wyjścia 32:15-16; Powtórzonego Prawa 10:1-5; Powtórzonego Prawa 31:26). Było wiele zamieszania odnośnie praw danych Mojżeszowi. Chociaż nie ma pewnego zapisu, że Dziesięć Przykazań zostało danych w formie pisemnej przed Synajem, były znane Abrahamowi, z którym zostało zawarte przymierze obietnicy (Rdz 26:5). Ponadto czwarte przykazanie było znane Izraelitom, gdy dana została manna, przed dotarciem do Synaju, a ci, którzy wątpili, byli w pełni przekonani, gdy nie znaleźli manny w szabat (Wyjścia 16:22-30).
Prawa dotyczące kar, przebłagania, ofiar, cieni i symboli składają się na „prawo dodatkowe” (Gal. 3:19), konieczne z powodu przekroczenia prawa zapisanego na kamiennych tablicach. Kodeks Mojżeszowy został dany, aby pomóc w zrozumieniu przebłagania, którego miał dokonać Chrystus. Prawa dotyczące przebłagania, ofiar, kar i symboli spełniły swoje zadanie, gdy Chrystus umarł na krzyżu, a tym samym dobiegły końca (Kolosan 2:14-17).
Mojżesz otrzymał „prawo boskie”, które Bóg mu dał, aby Izrael, tak długo „odcięty od Boga” w Egipcie, mógł poznać dziedzictwo i odkupienie od grzechu. Dzięki temu „prawu boskiemu” Izrael dowiedział się, że ma do czynienia z Jehową Bogiem, który nie toleruje grzechu – że jest On sprawiedliwy i święty. Prawo moralne, czyli Dziesięć Przykazań, spisane jako sprawiedliwy standard Boga, jest wieczne: podczas gdy przepisy ceremonialne, zaradcze, ofiarnicze, cieniste i symboliczne dotyczyły praktyk religijnych związanych z odkupieniem za wykroczenia Dziesięciorga Przykazań, zostały one zniesione na krzyżu.
W instrukcjach danych Mojżeszowi nie ma nic sprzecznego z przymierzem z Abrahamem. Patriarchowie przed nim wiedzieli o potrzebie składania ofiar dla odpuszczenia grzechów. Chociaż lud, przebywając w Egipcie, mógł nie mieć możliwości kontynuowania kultu Boga zgodnie z Jego nakazem, znali jednak ofiary ze zwierząt. Mojżesz przekazał kodeks regulujący składanie ofiar, zgodnie z Bożymi instrukcjami, a wiara w Boży „Plan Odkupienia” była im przedstawiana. Jednak ich brak wiary przysporzył im wielu kłopotów.
Istniały również inne pisma Mojżesza dotyczące Izraela, zawierające obowiązki obywatelskie i ostrzeżenia przed przejmowaniem zwyczajów i obyczajów mieszkańców Kanaanu. Zawierały one zasady dotyczące zdrowia, postępowania z trądem, wychowywania dzieci w domu i wiele innych kwestii związanych z życiem narodu. W prawa te włączono zasady życia, które są nadal aktualne i skuteczniej promują dzieło Chrystusa na ziemi.
Pytania do nauki:
- Jakie znaczenie miały okoliczności towarzyszące narodzinom Mojżesza? Wyjścia 2:1-10.
- Co skłoniło Mojżesza do ucieczki z Egiptu i co zrobił w Midianie? Wyjścia 2:11-15; Wyjścia 3:1.
- W świetle Księgi Wyjścia 3:11, jak zmieniła się postawa Mojżesza w porównaniu z ucieczką z Egiptu? Dz 7:22-29; Lb 13:3. Jakiego wyboru dokonał Mojżesz? List do Hebrajczyków 11:24-27.
- Opowiedz o niezwykłym doświadczeniu Mojżesza, gdy Bóg przemówił do niego przez „płonący krzew”. Jakie polecenie miał przyjąć? Wyjścia 3:1-10.
- Jakie przymierze/obietnicę Bóg zawarł z Mojżeszem, gdy poprosił go o wyprowadzenie Izraela z Egiptu? Wyjścia 3:10-12; Wyjścia 4:10-17.
- Według jakich słów Bóg zawarł przymierze z Mojżeszem? Wyjścia 34:27-28.
- Dlaczego Mojżesz i tak wielu Izraelitów nie weszło do Kanaanu? Lb 20:7-13; Hbr 3:15-19.
- Czy Izrael, przez pewien czas prosperujący w Egipcie bez ucisku, chciałby opuścić Egipt bez ucisku, pod który się znalazł? Wj 1,7-14; Dz 7,17. Jakie współczesne zastosowanie można znaleźć w tym kontekście?