Wstęp:
Na Izrael nałożono szczególne ograniczenia, które miały wpłynąć na jego oddzielenie w prawości od reszty ówczesnego świata. Narody pogańskie dostrzegały oczywistą różnicę między Izraelem a swoimi ludami i wiedziały, że Bóg Izraela nie był jedynie bogiem plemiennym ani wytworem przesądnej wyobraźni, lecz raczej, że był świętym i sprawiedliwym Władcą. Izrael miał być światłem w rażącej ciemności niewiedzy i przesądów, jeśli tylko zechciał słuchać Boga i żyć zgodnie z Jego wskazaniami. Dzisiaj prawdziwy Kościół ma pełnić te funkcje. Aby być „powołanymi” Nowego Testamentu (Przymierza), znajdujemy następujące polecenie: „Dlatego wyjdźcie spośród nich i odłączcie się, mówi Pan, i nie dotykajcie tego, co nieczyste; a Ja was przyjmę i będę wam Ojcem, a wy będziecie moimi synami i córkami, mówi Pan Wszechmogący” (2 Koryntian 6:17-18). Ta obietnica koresponduje z modlitwą naszego Zbawiciela, abyśmy „nie byli ze świata…” , ale też nie powinniśmy być „…ze świata…” (J 17, 15-16). My, którzy tworzymy Kościół, wciąż fizycznie jesteśmy w świecie, ale duchowo nie możemy należeć do sfery niesprawiedliwości. Jezus modlił się: „Uświęć ich w prawdzie Twojej; słowo Twoje jest prawdą” (J 17, 17). I rzeczywiście, Jego słowo odróżni nas od tych, którzy mu nie są posłuszni, jeśli będziemy się go trzymać.
Wspaniała prawda o tym, czym jest Kościół, staje się bardziej osobista dzięki oświadczeniu Apostoła Piotra: „Ale wy jesteście rodem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem nabytym, abyście rozgłaszali cnoty tego, który was powołał z ciemności do cudownej swojej światłości” (1 Piotra 2:9).
Omówimy nakaz ewangelizacji, potrzebę zapewnienia wspólnoty, zachowanie boskich obrzędów, ustanowienie wspólnoty dla darów Ducha i urzędów, w których można obficie uczestniczyć; ale wszystkie te funkcje i powody istnienia pozostają podrzędne wobec większego celu, jakim jest bycie „powołanymi” przez Boga.
Te prawdy można by dobrze podsumować inspirującymi słowami: „Albowiem to Bóg sprawia w was i chcenie, i wykonanie według Jego upodobania. Czyńcie wszystko bez szemrania i powątpiewania, abyście byli nienaganni i szczerzy, dziećmi Bożymi bez zarzutu pośród narodu zepsutego i przewrotnego, w którym świecicie jak światła na świecie” (List do Filipian 2:13-15).
O ile nie zaznaczono inaczej, cytaty z Pisma Świętego pochodzą z Biblii Króla Jakuba, będącej własnością publiczną.