Teksty główne: Ewangelia Mateusza 26:57-27:10; Ewangelia Marka 14:53; Ewangelia Jana 18:12-28
Wiersze do zapamiętania: Lecz On milczał i nic nie odpowiedział. Arcykapłan ponownie Go zapytał: „Czy Ty jesteś Mesjasz, Syn Błogosławionego?” Jezus odpowiedział: „Ja jestem. Ujrzycie Syna Człowieczego, siedzącego po prawicy Mocy i nadchodzącego z obłokami niebieskimi”. Wtedy arcykapłan rozdarł swoje szaty i rzekł: „Na cóż nam jeszcze potrzeba świadków? Słyszeliście bluźnierstwo! Co wam się zdaje?”. I wszyscy wydali wyrok, że winien jest śmierci. Mk 14, 61-64
Wstęp:
Jezus faktycznie przeszedł sześć procesów: trzy przed Żydami i trzy przed Rzymianami. Najpierw zaprowadzono Go do Annasza, byłego arcykapłana (ale wciąż wpływowego człowieka w Judzie, J 18,12-13). Stamtąd został wysłany do Kajfasza, zięcia Annasza, który był oficjalnym arcykapłanem (Mt 26,57). O świcie Jezus został osądzony przed Sanhedrynem i uznany za winnego (Mt 26,66-71). To, że Jezus w niezwykłym pośpiechu przeszedł przez sześć sesji intensywnych przesłuchań i brutalnego traktowania fizycznego w ciągu jednej nocy i części poranka, dowodzi, że żydowscy przywódcy zadecydowali o Jego losie jeszcze przed rozpoczęciem procesów.
Nie mając prawa do kary śmierci (J 18,31-32), Żydzi zaprowadzili Jezusa do Rzymian, aby uzyskać orzeczenie o Jego ukrzyżowaniu. Najpierw stanął przed Piłatem (Mt 23,1-4). Próbując uniknąć podjęcia decyzji, Piłat odesłał Jezusa do króla Heroda (Mt 23,6-12), który szybko odesłał Go z powrotem do Piłata, gdy Jezus nie chciał zabawiać króla Heroda cudami i przejawami cudów (Mt 23,13-25). Nie mogąc uniknąć podjęcia decyzji, Piłat w końcu ustąpił i wydał Sanhedrynowi to, o co prosili, skazując Jezusa na śmierć na rzymskim krzyżu.
To w łagodnej (nie „słabej”) reakcji Jezusa na okrutne traktowanie, jakiego doświadczył w żydowskich sądach, dostrzegamy najgłębszą prawdę. Prawo odwetu ze Starego Testamentu (Wj 21,24 i Kpł 24,20) dopuszczało równą reakcję na nadużycie: „oko za oko i ząb za ząb”. Ale widzimy Jezusa w milczeniu przyjmującego karę, transcendentną zasadę nauczaną przez Jego uczniów i później potwierdzoną w pismach Piotra (1 P 2,19-24, zwłaszcza w. 23). W tej starożytnej kulturze uderzenie w twarz było najgorszą formą zniewagi i upokorzenia. „Nadstawić drugi policzek” dosłownie oznacza znosić krzywdę bez mszczenia się. Dla naszego dobra Jezus żył tym, czego nauczał.
Studium lekcji
o słowach
- Jakie trudności napotkał Kajfasz, stawiając Jezusa przed sądem? Ewangelia Mateusza 26:59-62; Ewangelia Marka 14:55-60
- Dlaczego Kajfasz zaprzysiągł Jezusa i jak Jezus odpowiedział na pytania arcykapłana? (Mt 26, 63-65; Mk 14, 61-64; Łk 22, 66-71; J 18, 19-21)
- Jak potraktowano Jezusa za Jego „rzekome” bluźnierstwo? Ewangelia Mateusza 26, 67-68; Ewangelia Marka 14, 65; Ewangelia Łukasza 22, 63-65
- Opisz konkretne wydarzenia związane z trzykrotnym zaparciem się Chrystusa przez Piotra. Mt 26, 69-75; Mk 14, 66-72; Łk 22, 55-62; J 18, 15-18. 25-27
- Dlaczego arcykapłan i Sanhedryn wydali Jezusa Poncjuszowi Piłatowi? Ewangelia Mateusza 27:1-2; Ewangelia Marka 15:1; Ewangelia Jana 18:28-31
- Jak zareagował Judasz, gdy zobaczył, że Jezus został skazany na śmierć przez Żydów? Ewangelia Mateusza 27:3-5; Dzieje Apostolskie 1:18-19
- Jakie były proroctwa dotyczące zdrady Judasza? Psalm 41:9; Psalm 1092-9; Zachariasz 11:12-13; Jan 13:18-30; Dzieje Apostolskie 1:20
- Co stało się z trzydziestoma srebrnikami, które Judasz rzucił w świątyni? Ewangelia Mateusza 27:6-10; Dzieje Apostolskie 1:18-19