Werset do zapamiętania: „Wyznawajcie więc sobie nawzajem grzechy i módlcie się jeden za drugiego, abyście byli uzdrowieni. Wiele może usilna modlitwa sprawiedliwego” (List Jakuba 5:16)
Czytanie Pisma Świętego: List św . Jakuba 5, 10-20 / Ewangelia Mateusza 18, 15-20
Wprowadzenie: Modlitwa w obliczu przeciwności bywa trudna. Wydaje się, że pewne rodzaje przeciwności, takie jak problemy ekonomiczne, są przygnębiające i trudno rozniecić iskrę wiary w płomień.
Z drugiej strony, niektóre rodzaje przeciwności losu szybko i głęboko wciągają nas w trud modlitwy. W takich chwilach łatwo jest „upaść pod ciężar”, a najczęściej widzimy, jak Bóg się tym zajmuje. Taki czas to ciężka choroba młodej osoby, która ma przed sobą całe życie. Tragedia związana z utratą takiej osoby jest przerażająca, dlatego modlimy się z zapałem.
Ekstremalne przeciwności losu, takie jak niebezpieczeństwo, często blokują wszelkie inne myśli, pozwalając nam skupić się bezpośrednio przed tronem. Marynarzom na USS Pueblo odmówiono przywilejów religijnych. Te przeciwności losu, zamiast oddalić ich od Boga, sprawiły, że się do Niego zbliżyli. Mężczyźni uwięzieni w kopalniach lub dryfujący na morzu często zwracają się do Boga w swojej niedoli. Bóg wie, co jest potrzebne, aby przykuć naszą uwagę i zapewnia nam takie przeciwności losu, jakich potrzebujemy.
Przeciwności losu zmusiły Ojców Pielgrzymów do podróży do Ameryki. Prawdopodobnie dużo się modlili w tym trudnym czasie, a całe wydarzenie wydawało się dość trudne; ale pomogło ukształtować naród dla Boga. Zawdzięczamy im o wiele więcej Temu, który zesłał na nich przeciwności losu.
„Żadne karanie na razie nie wydaje się radosne, lecz bolesne, później jednak przynosi błogi owoc sprawiedliwości tym, którzy przez nie zostali wyćwiczeni” (Hebrajczyków 12:11).
Nie każdy jest „ćwiczony w tym” ani nie zwraca uwagi na to, co Bóg ma do powiedzenia. Głównym tematem teologicznym w Liście Jakuba jest wiara i uczynki, a dla Jakuba uczynki są naturalnym następstwem wiary. Zważanie na to, w co wierzymy, jest naszym wezwaniem do działania dla wszystkich chrześcijan z Listu Jakuba: Uczyń swoje życie zgodnym z tym, w co wierzysz.
Pytania do lekcji:
- Kogo Jakub podaje jako wzór znoszenia cierpień i cierpliwości? Jakuba 5:10; Mateusza 5:12.
- O jakich ludziach Jakub mówi jako o szczęśliwych i błogosławionych? Jakuba 5:11; Mateusza 5:10. Kto jest uważany za wybitny wzór cierpliwości? Hioba 1:21-22; Hioba 2:10; Mateusza 24:9-14.
- Co Jakub mówi o podkreślaniu przysiąg? Jakuba 5:12. Czyż nie powinniśmy starać się mówić prawdy, aby nie popaść w potępienie? Mateusza 5:33-37. Uwaga: Jakub nie zabrania wierzącemu składania przysięgi w sądzie ani powoływania się na Boga jako świadka jakiegoś ważnego stwierdzenia (zob. 1 Tesaloniczan 2:5), lecz zakazuje starożytnej praktyki odwoływania się do różnych przedmiotów w celu potwierdzenia prawdziwości czyjegoś stwierdzenia. Praktyka ta była niezwykle bliska bałwochwalstwu, ponieważ sugerowała, że takie przedmioty zawierają duchy (The Nelson Lesson Bible, NKJV. Copyright 1997 by Thomas Nelson, Inc).
- Co powinni czynić udręczeni i ci, którzy się radują? List św. Jakuba 5:13; List do Efezjan 5:18-19; Ps 47:1, 6-7; Ps 40:3-5; Ps 33:1-4.
- Do kogo mamy dzwonić, gdy jesteśmy chorzy? List Jakuba 5:14. Uwaga: Jako członkowie Kościoła, starsi byli odpowiedzialni za nadzór duszpasterski i duchowe przywództwo.
- Jakie zapewnienie otrzymują ci, którzy mają wiarę, by przestrzegać nakazów? Jakuba 5:15. Co skłania nas do przekonania, że chorzy powinni wyznawać swoje grzechy przed modlitwą? Czy brak tego może utrudnić uzdrowienie? Mateusza 9:2-7; Izajasza 33:24.
- Omów, jakie dalsze wskazówki dotyczą modlitwy za chorych. Czy wszystkie modlitwy są równie skuteczne? List Jakuba 5:16; 2 List do Koryntian 1:6-7.
- Jaki przykład człowieka, którego modlitwy okazały się skuteczne? Jakuba 5:17-18. Inne przykłady to: Powtórzonego Prawa 9:16-19, 24-27; 1 Samuela 12:14-24; 1 Królewska 17:17-24; 2 Królewska 4:25-37; 2 Królewska 19:14-20; 2 Królewska 20:1-6.
- Co Jakub pragnie przekazać braciom? List Jakuba 5:19-20; Ewangelia Mateusza 18:15; Psalm 32:1-2; 1 List Piotra 4:8-7.