Wiersz do zapamiętania: „Bądźcie cierpliwi i wy, umocnijcie serca wasze, bo przyjście Pana jest bliskie” (Jakuba 5:8).
Czytanie Pisma Świętego: List św. Jakuba 5, 1-9 / Ewangelia Mateusza 5, 27-48
Wprowadzenie: Cierpliwość to kolejna rzecz, która drażni „ciało”. Niemowlę nie chce być cierpliwe, domaga się zaspokojenia swoich potrzeb. Koty wokół spodka z mlekiem zdają się nie być cierpliwe. Zatem oczywiste jest, że cierpliwości, umiejętności czekania, trzeba się nauczyć.
Istnieją różne rodzaje dolegliwości, niektóre dotyczą ciała i towarzyszą nam nieustannie, dniem i nocą. Złamane lub okaleczone ciała, z którymi niektórzy ludzie muszą przechodzić przez życie, często pomagają w nauce cierpliwości. Często dolegliwości pochodzą od bliźnich. Ludzkość potrafi być w tym względzie okrutna. Dorastające dzieci często dręczą mniej szczęśliwych. A w późniejszych latach, w bardziej subtelny lub wyrafinowany sposób, dobrzy ludzie mogą być dyskryminowani w pracy lub gdziekolwiek indziej.
Czas niecierpliwości, który przyniósł nieszczęście, opisany jest w 2 Księdze Samuela 24. Dawid pragnął przeprowadzić spis ludności. Bóg generalnie sprzeciwiał się tego typu praktykom, ponieważ pozwalały królom i innym na zaufanie do liczb. Joab, wódz Dawida, naradzał się z nim i wykazał mu jego głupotę. Dawid jednak niecierpliwił się, by postawić na swoim, i spis został przeprowadzony. Ten czyn Dawida doprowadził do jednego z największych nieszczęść Izraela, w wyniku którego zginęło 70 000 jego rodaków.
Co dziwne, Pan dał Dawidowi wybór pomiędzy trzema różnymi sposobami ukarania go: siedmioma latami głodu, trzema miesiącami ucieczki przed wrogami lub trzema dniami zarazy.
Czy założenie, że Pan daje nam wybór, w jaki sposób mamy być udręczeni lub karceni, wydaje się nie na miejscu? Nie wydaje się to nierealne, przypomnijmy sobie kobietę, do której Jezus powiedział: „Nie grzesz więcej, aby ci się coś gorszego nie przydarzyło” (J 5,14). W sensie powagi lub stopnia udręki wydaje się oczywiste, że mamy wybór. Módlmy się, aby nas lekko udręczył i obyśmy szybko zwrócili na to uwagę.
Pytania do lekcji:
- Czy przesłanie Jakuba do bogaczy jest radosne? Co przepowiada im na przyszłość? Jakub 5:1; Księga Przysłów 23:4-5; Księga Jeremiasza 9:23; Mateusz 19:23-24; Łukasz 6:24-26.
- Co stało się z ich bogactwem i szatami? Jakuba 5:2; Mateusza 13:22; Marka 10:23-25.
- Jaki jest stan ich złota i srebra? Jaki skarb zgromadzili ci ludzie? Jakuba 5:3; Objawienie 6:15-17; Izajasza 2:17-21; Mateusza 6:19-21.
- Jak ci bogacze (którzy powinni płakać i narzekać) postąpili ze swoimi robotnikami? Gdzie dotarły krzyki oszukanych robotników? Jakuba 5:4; Jeremiasza 22:13; Malachiasza 3:5. Uwaga: Bogaci uciskają biednych, bo myślą, że nikt ich nie obroni, ale Pan wszystkich zastępów nieba i ziemi jest ich Obrońcą i powróci, aby wszystko naprawić.
- Jak żyli ci ludzie i co Jakub ma na myśli, mówiąc, że karmili ich serca „jak w dzień rzezi”? Jakuba 5:5; Jeremiasza 12:1-3.
- Dlaczego sprawiedliwy człowiek, którego skazali i zabili, nie sprzeciwia się ich traktowaniu? Jakuba 5:6; Jakuba 4:2; Mateusza 5:30-44.
- Jak długo będzie potrzebna cierpliwość i jaki przykład cierpliwego czekania jest tu podany? Jakuba 5:7; Mateusza 5:12.
- Co nam da cierpliwe czekanie? Jaki jest cel tego przygotowania? List Jakuba 5:8; 1 List do Tesaloniczan 3:11-13; 1 List do Tesaloniczan 2:19.
- Za co możemy być potępieni? Co Jakub mówi o bliskości sądu? Jk 5,9; 1 P 4,5-7.