Wiersz do zapamiętania: „Lecz On daje więcej łaski. Dlatego mówi: Bóg pysznym się sprzeciwia, a pokornym łaskę daje”. (List Jakuba 4:6)
Czytanie Pisma Świętego: List Jakuba 4:1-8
Wprowadzenie: Kiedy Adam i Ewa zgrzeszyli i szeroko otworzyli wieko puszki Pandory, dwa zła, które z niej wypłynęły, to niezgoda i zazdrość. Wraz z otwarciem śluzy zła rozpoczęło się coś, co nigdy się nie skończyło. Patrząc na karty czasu, widzimy dziwne zjawisko – ludzkość, niejako, toczącą śmiertelną walkę z samym sobą. Miliony ludzi zginęło, gdy narody walczyły ze sobą. Wydawałoby się, że człowiek usiłował wytępić swój własny gatunek.
Co jest podstawą konfliktów? Dlaczego Hitler i Napoleon itd.? Przyglądając się uważnie, widzimy, że to stare „ja” pragnie się utwierdzić, czy to w podboju legionów, czy w morderstwie w barze. Widzimy dwójkę bawiących się małych dzieci, starsze wyrywa młodszemu wszystkie zabawki i nazywamy go egoistą. Rozłóżmy słowo „egoistyczny”czynniki pierwsze. Skoro już je rozłożyliśmy, musi ono stać samo, nagie. Widzimy teraz wyraźnie, czym jest – tylko stare „ja”, niczym więcej.
Gdziekolwiek znajduje się lud Boży, należy zachować szczególną ostrożność, by nie dopuścić do zazdrości i sporów. Powód jest oczywisty – w grę wchodzą sprawy wieczne. Stawka jest najwyższa, jaką można sobie wyobrazić – życie i śmierć. To właśnie w tych punktach, w domu chrześcijańskim, w kościele itd., szatan wywiera największy wpływ. Loże i inne grupy niechrześcijańskie nie podlegają takim samym naciskom. Przede wszystkim większość rzeczy „nie ma znaczenia”, najdrobniejsze incydenty nabierają nieproporcjonalnych rozmiarów. Co, jeśli ktoś zdaje się odbierać chwałę, która wydaje się należeć do nas? Chwała cielesna i tak nie jest dla nas; więc odłóżmy to na bok, zignorujmy, to nie ma znaczenia – to nie wieczne. Poza tym, gdybyśmy starali się odzyskać naszą chwałę, rezultatem byłby spór; a ponieważ Pismo Święte napomina nas, by niczego nie czynić przez spór lub próżną chwałę, ta droga jest zamknięta. Nic, ani nic, nie wydaje się tak wszechogarniające. Ponieważ wszystkie drogi do „odzyskania naszej chwały” są zamknięte, uciekamy się do modlitwy w tej sprawie. Widzimy to teraz jak przez zły koniec teleskopu oddalonego o wiele mil i bardzo małego. Rana goi się, póki jest świeża, gdy poddajemy się Bożej woli dla naszego życia.
Różnica między światem a Bogiem polega na tym, że w świecie grzech jest uważany za akceptowalny i przyjemny, gdyż utracił świadomość grzechu – a zatem grzech stał się nawykiem. Ci, którzy poddają się Bożej mądrości, otrzymają od Boga niezbędną łaskę, by praktykować życie opisane przez Jakuba w Liście Jakuba 3:13-18.
Pytania do lekcji:
- Czy wojny i walki zdarzają się w Kościele, czy tylko na świecie? Co je powoduje? Jakuba 4:1; Jakuba 2:6; Jakuba 5:5-6; 1 Piotra 2:11; Łukasza 8:14; List do Efezjan 6:11-13. Uwaga: Troski, bogactwa i przyjemności życia mogą stłumić rozwój duchowy, a wtedy ponosimy żałosną porażkę.
- Jakie oskarżenia wysuwa Jakub w Liście Jakuba 4:2?
- Dlaczego niektórzy proszą, a nie otrzymują? Jakuba 4:3; 1 Jana 5:14-15.
- Jak powinniśmy prosić? Rzymian 8:14; Marka 11:22-26; Mateusza 7:7-8.
- Czyż nie jest oczywiste, że Jakub uważał sojusz, czyli przyjaźń ze światem, za naruszenie siódmego przykazania? Jakub 4:4.
- Skoro Biblia naucza, że Kościół jest Oblubienicą Chrystusa, komu powinien okazywać swoje oddanie i wierność? Obj. 14:1-5.
- Co Pismo Święte mówi o naturalnym duchu człowieka? List Jakuba 4:5.
- Jakie jest lekarstwo na te dolegliwości i jaki jest stosunek Boga do pysznych, komu okazuje łaskę? Jakuba 4:6; Księga Przysłów 3:33-35.
- Czy zawsze łatwo nam poddać się Bogu? Jakuba 4:7; Hebrajczyków 12:3-11. Jak powinniśmy traktować diabła? Efezjan 4:27. Jak Jezus stawiał czoła pokusom? Mateusza 4:1-10.
- Jeśli pragniemy poznać Boga, co powinniśmy zrobić i co On uczyni? List Jakuba 4:8-10; 2 List Piotra 2:9; 1 List do Koryntian 10:13; Ewangelia Mateusza 11:28-30; 1 List Jana 1:3-10; Psalm 32:5; 2 List do Koryntian 7:1; 1 List Jana 3:3 i Księga Izajasza 1:16-20.