Czytanie Pisma Świętego: List Jakuba 2:14-26
Wiersz do zapamiętania: „Zaufaj Panu całym swoim sercem i nie polegaj na swoim rozumie” (Przysłów 3:5)
Wprowadzenie: Wiara chrześcijan jest o wiele potężniejsza niż cokolwiek, co posiadają niewierzący ludzie. Jak powiedział jeden z duchownych: „Wiara jest okiem, które widzi niewidzialne – ręką, która dotyka nieuchwytnego – uchem, które słyszy niewypowiedziane”. Wiara jest tym wszystkim i czymś więcej. To wiara w Boga, gdy wszystkie inne źródła informacji mówią: „Nie wierz Bogu”. To zaufanie do „boskiej opatrzności”, której nie widać, nie czuć ani nie słychać. To kontynuacja realizacji Bożego planu, mimo że Bóg najwyraźniej wybrał tak pozornie nielogiczny ruch. To wiara, gdy nie rozumiesz, i posłuszeństwo, nawet gdy boisz się konsekwencji.
Musimy posiadać i okazywać wiarę, jeśli chcemy odnieść jakiekolwiek prawdziwe i decydujące zwycięstwa w sferze duchowej. Nie możemy czekać na realizację każdego logicznego kroku, zanim podejmiemy się ambitnych przedsięwzięć i programów. Musimy pytać jedynie, czy dane przedsięwzięcie jest zgodne z wolą Boga i czy On nas do niego prowadzi. Odpowiedź, że „Bóg realizuje program tylko wtedy, gdy usunie wszelkie trudności i przeszkody, zanim zostaniemy wezwani do jego rozpoczęcia”, niekoniecznie jest prawdziwa. Czasami jesteśmy wzywani, by stawić czoła „murom Jerycha”, które wciąż są nienaruszone. Musimy postrzegać je jako „mur upadły” okiem wiary, a nie czekać, oczekując, że wszystkie runą, zanim zbierzemy nasze armie.
Żyjemy w czasach, gdy kościoły nie budują nowych budynków, dopóki nie są do tego zmuszone, a 85% ich funduszy znajduje się na koncie bankowym. Porównajmy to z gotowością Abrahama do poświęcenia własnej szansy na dobrobyt materialny dla tego, co zobaczył dzięki wierze. Jaką wiarę posiadamy, skoro nie potrafimy dokonać rzeczy, które niewierni ludzie uważają za niemożliwe? Gdybyśmy podejmowali się tylko tych rzeczy, które nawet biznesmen podjąłby z rozmysłem, ile mielibyśmy wiary?
Wydaje się, że istnieje udręka niewiary, a niewiara jest powszechna. Być może dzieje się tak dlatego, że pragniemy pocieszenia i pewności rzeczy namacalnych. Musimy nieustannie medytować nad doskonałą prawdą, że „to, co niewidzialne, jest wieczne” (2 Kor 4,18). Nie jesteśmy ograniczeni do tego, co namacalne, widzialne czy materialne. Możemy uważać rzeczy obiecane za spełnione. Możemy przyjąć te rzeczy, na które mamy nadzieję w woli Bożej, jako obecne zwycięstwa. Wyznawcy tej prawdziwej filozofii wiary nigdy nie zaznają porażki. Nie można ich zatrzymać ani zwieść. Możemy być „zakłopotani, ale nie zrozpaczeni” (2 Kor 4,8). Wierzymy, że pokonamy ten świat i wszelkie przeszkody i zobaczymy ustanowienie Królestwa Bożego, bo „jeśli Bóg za nami, któż przeciwko nam? On, który nawet własnego syna nie oszczędził, ale go za nas wszystkich wydał, jakże miałby wraz z nim nie darować nam wszystkiego?” (Rzymian 8:31-32).
Pytania do lekcji:
- Czym jest wiara i jak można ją nabyć? List do Hebrajczyków 11:1; List do Rzymian 10:17.
- W jaki sposób żywa wiara przejawia się u prawdziwego chrześcijanina i czy jej miarą jest oddanie i działanie? Jakuba 2:18; Łukasza 5:20.
- Co znajdujemy w Liście do Hebrajczyków 11:2, 6 i Objawieniu 17:14, jeśli chodzi o podobanie się Bogu przez wiarę?
- Jak jesteśmy usprawiedliwieni w oczach Boga? Dzieje Apostolskie 15:8-9; List do Rzymian 3:28; 5:1; List do Galatów 2:16; 3:24.
- Czy prowadząc życie chrześcijańskie, zawsze powinniśmy dostrzegać materialny finał Bożego programu dla nas? 2 Koryntian 5:7; Hebrajczyków 11:1, 13. Omów.
- Do jakiego stopnia powinniśmy ufać Bogu i być Mu posłuszni? 1 Tymoteusza 6:11-12; Objawienie 2:10.
- Jak wiara może być naszą obroną w tych trudnych czasach? List do Efezjan 6:16; 1 List do Tesaloniczan 5:8; 1 List Jana 5:4.
- Co znajdujemy w 1 Liście do Koryntian 2:5 na temat tego, co może zastąpić prawdziwą wiarę w Boga?
- Jak możemy mieć wiarę pomimo widocznych przeszkód i obecnych trudności? 2 Koryntian 4:18. Wyjaśnij.
- W jaki sposób wiara staje się żywa i doskonała, i jaki ma związek ze zwycięstwem? List Jakuba 2:17-18, 20-22; 1 Jana 5:4.