Czytanie Pisma Świętego: 2 Tymoteusza 3
Wiersz do zapamiętania: „Ucząc ich przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata” (Ewangelia Mateusza 28:20)
Wprowadzenie: W tej lekcji kładziemy nacisk na to, co można by nazwać resztą, czyli pozostałością Wielkiego Nakazu Misyjnego. Któż zliczy cenne tomy, które napisano o pierwszej części tych przekazanych Kościołowi obowiązków? Wiele kazań jest wygłaszanych do zgromadzeń, wzywając je do nawracania się i chrzczenia zgodnie z nakazem Chrystusa. Jednak nie możemy również ignorować reszty tego nakazu. Musimy przyjąć nasz obowiązek nauczania tych „odrodzonych” i ochrzczonych wierzących wszystkiego, co nakazał Chrystus.
Jakże to prawda, że poznanie prawdy Pisma Świętego kosztuje nas wiele! Doprawdy, żałosne jest, że tak wiele osób z głównych wyznań zna tak mało prawdy. Jednak ci, którzy znają prawdę, ale nie są szczególnie zainteresowani poświęceniem się dla jej szerzenia, również zasługują na litość.
Nie możemy zatem uchylać się od naszej odpowiedzialności, by czynić to, co Paweł uczynił, nauczając o całym posłannictwie Chrystusa. Zwróćmy uwagę na jego słowa skierowane do starszych z Efezu: „Nie uchylałem się bowiem od oznajmiania wam całej rady Bożej” (Dz 20,27). Wszyscy odnieślibyśmy korzyść, przyjmując tę samą postawę. Nie wystarczy nauczać tylko tego, co aprobuje ortodoksja naszych czasów; mamy nauczać wszystkiego, czego nauczał, co praktykował i co przepowiedział Chrystus. Jesteśmy zobowiązani głosić całą radę Bożą.
Nauczając „całej rady Bożej” i pełnej Ewangelii, stoimy przed prawdziwym zadaniem głoszenia i nauczania całej, wszechstronnej Ewangelii. Nie możemy pozwolić, by zboczyła z kursu nieopłacalna specjalizacja. Nie jesteśmy „sektą” ani „marginalnym stowarzyszeniem” z ulubioną doktryną lub systemem religijnym. Pomagamy tworzyć „powołany” Kościół, powołany do nauczania każdego przykazania i nakazu danego przez naszego Pana i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa.
Pytania do lekcji:
- Dlaczego potrzeby otaczających nas ludzi powinny nas skłaniać do dzielenia się tym, co Bóg objawił nam w swoim Słowie? Dzieje Apostolskie 17:16-17.
- Jak ważna jest wola Boża? Księga Powtórzonego Prawa 8:1-3; Ewangelia Mateusza 4:4; 7:21.
- Skąd czerpiemy autorytet do nauczania i praktykowania zgodnie z Pismem Świętym? 2 Tymoteusza 3:16-17; 2 Piotra 1:21; Mateusza 28:19-20.
- Czym zorganizowana religia faryzejska czasów Chrystusa różniła się od Chrystusa i prawdziwej religii – chrześcijaństwa? Ewangelia Mateusza 23:1-4, 23.
- Skąd wziął się największy sprzeciw wobec nauki Chrystusa? Porównaj Ewangelię Mateusza 16:21; 26:3-4 z Ewangelią Mateusza 21:9 i Ewangelią Marka 12:37.
- Czy powinniśmy być prześladowani przez innych za nasze biblijne dziwactwa? Jaka powinna być nasza reakcja? Mt 5,12; Łk 23,34; Dz 7,59-60.
- Jaki jest nasz obowiązek wynikający z Wielkiego Nakazu? Ewangelia Mateusza 28:19-20. Co jest niezbędne do jego wypełnienia? Czy nie zawiera on postanowień dotyczących rozwoju i aktywności wykraczającej poza nawrócenie?
- Starając się być posłuszni całej Ewangelii, którą nam przekazano, dobrze jest unikać rozdźwięku między teorią a praktyką. Jakie wskazówki apostoła Jakuba powinny być dla nas pomocne w tym kontekście? List Jakuba 1:22-25.
- Jak możemy być posłuszni całej Ewangelii, którą otrzymaliśmy? Galacjan 2:20. Czy to kwestia wykorzystania własnej mocy, która pozwala nam osiągnąć to zwycięstwo?
- Czy twoi znajomi znają cię tylko ze swoich osobliwych doktryn, czy też wiedzą, że twoim zamiarem jest praktykowanie całej Ewangelii Chrystusa? Omów to.