Czytanie Pisma Świętego: 2 Kronik 15:1-9
Wiersz do zapamiętania: „Jeśli mój lud, który jest nazwany moim imieniem, ukorzy się i będzie się modlił, i będzie szukał mojego oblicza, i odwróci się od swoich złych dróg, wtedy Ja wysłucham z nieba i odpuszczę mu grzech, i uzdrowię jego ziemię” (2 Kronik 7:14)
Wprowadzenie: Po zapoznaniu się z niektórymi z najbardziej podstawowych i prostych koncepcji chrześcijaństwa w tej serii lekcji, któż mógłby powiedzieć, że nie odczuwamy pilnej potrzeby odrodzenia? Wielu z nas odczuło mroźny powiew ortodoksji, który ostudził nasz zapał do Boga. Zbyt często dostrzegaliśmy aurę samozadowolenia w naszym własnym otoczeniu religijnym. Wołaniem naszych czasów powinno być zatem „odrodzenie”, ponieważ letniość i niewiara kwitną, a powszechna przestępczość stale rośnie. Naszą modlitwą dzisiaj powinno być odrodzenie w naszych kościołach, które odwróci ludzi od grzechu obojętności i niewiary ku autentycznej wierze i zaufaniu Bogu.
Chociaż przebudzenie i ewangelizacja nie są synonimami, nie są też pojęciami całkowicie odrębnymi. Często są one zbieżne i równoczesne. Król Dawid jasno to wyraził, przynajmniej w indywidualnych przypadkach, w swojej natchnionej modlitwie: „Przywróć mi radość mojego zbawienia i wesprzyj mnie swoim duchem wolności. Wtedy będę nauczał przestępców dróg Twoich, a grzesznicy nawrócą się do Ciebie” (Psalm 51:12-13). Dawid powiedział po prostu, że ilekroć zostanie duchowo przebudzony i podtrzymywany przez Ducha Bożego, będzie odnosił sukcesy w pozyskiwaniu innych do tego samego doświadczenia. Jakże cudowna jest ta prawda! Jaką lawinę przebudzenia zapoczątkowałaby ta modlitwa, gdyby była szczerą modlitwą nas wszystkich.
Być może nasza dzisiejsza koncepcja odnowy duchowej jest zbyt ściśle związana z ideą tygodnia specjalnych spotkań z udziałem gościa. Czasami taki program rzeczywiście daje ujście ożywieniu i duchowemu odświeżeniu, jeśli jest odpowiednio prowadzony. Jednak ogólnie rzecz biorąc, powinniśmy skupić się na praktycznym celu, jakim jest duchowe odświeżenie, które na stałe przeniknie nasze indywidualne życie. Powinniśmy modlić się o odrodzenie, które wyniesie nas na kolejny szczebel naszej „duchowej drabiny” i zakończy ważny etap naszego rozwoju. Takie odrodzenie przynosi ciągłe i trwałe korzyści.
Praktycznych rezultatów prawdziwego ożywienia jest wiele. Oto kilka z nich: większa frekwencja na zajęciach Szkoły Sabatniej i nabożeństwach; większa osobista ewangelizacja; bardziej sprawiedliwy podział pracy Kościoła; wyraźny wzrost duchowy; intensywniejsze studiowanie Biblii; żarliwsza modlitwa; gorliwsze świadczenie o Chrystusie i Jego sprawie; oraz większa radość, pokój i radosne oczekiwanie na obecne i przyszłe dzieło Królestwa Bożego. Skoro ożywienie jest tak potrzebne, a jego korzyści tak pożądane, dlaczego nie zawrzeć przymierza, aby wspólnie zapłacić cenę wspólnego ożywienia w nadchodzącym roku? Oczywiście, nie możemy zobowiązać do tego nikogo innego, ale każdy może być odpowiedzialny za siebie. Będzie to warte wszelkich wysiłków.
Pytania do lekcji:
- Co doprowadziło do odrodzenia za panowania króla Jozjasza? 2 Kronik 34:18-19.
- Czy ożywienie po powrocie Izraela z niewoli miało taki sam charakter? Nehemiasza 8:9; 9:2-3, 33.
- Czy wizja Bożej sprawiedliwości czasami prowadzi do skruchy i późniejszego ożywienia? Hioba 42:5-6, 10; Daniela 1:7-9. Jaką rolę odgrywa „smutek według Boga” w przynoszeniu ożywienia? 2 Koryntian 7:10.
- Choć obietnica z 2 Kronik 7:14 została dana Izraelowi jako narodowi, czy nie mogłaby mieć zastosowania do każdego lokalnego kościoła lub grupy kościołów? Omów to.
- W jaki sposób uczucia, pragnienia i prośby zawarte w modlitwach Dawida mogą być wykorzystane do przygotowania naszych serc na odnowę i duchowe odświeżenie? Psalm 51:5-13; 139:23-24. Omów.
- Mając na uwadze sukces odrodzenia indywidualnego i zbiorowego, rozważ i omów wersety: Jozuego 7:7-13 i Przysłów 28:13.
- Czy według Dziejów Apostolskich 2-3 nastąpiło przebudzenie w dniu Pięćdziesiątnicy? Wybierz konkretne wersety z tych dwóch rozdziałów do dyskusji.
- Co zazwyczaj utrudnia odrodzenie i sukces w życiu duchowym? Izajasz 59:1-2; Objawienie 3:14-16.
- Czy przyjemności tego świata, dobrobyt materialny i dostatek osłabiają zapał do odnowy? Obj. 3:17. W związku z tym omówmy sytuację w czasie „potopu”, „Sodomy” oraz w przypadku „pewnego bogacza”. Rdz 6; 18:23-33; 19:1-20; Łk 12:16-21. Jakie ostrzeżenie znajdujemy w 1 J 2:15-16?
- Omów osiągnięcia w zakresie przebudzenia, które chciałbyś zobaczyć w swojej grupie kościelnej. Jakie plany proponujesz w związku z takimi osiągnięciami?