Tekst główny: Ewangelia Mateusza 5:7-12; Ewangelia Łukasza 6:20-26
Wiersz do zapamiętania: „Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią. Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą. Błogosławieni pokój czyniący, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi. Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie. Błogosławieni jesteście, gdy wam złorzeczą i prześladują, i gdy z mego powodu mówią kłamliwie wszystko złe na was”. Ewangelia Mateusza 5:7-11
Wprowadzenie:
W ostatniej lekcji omawialiśmy pierwsze cztery Błogosławieństwa, dotyczące postawy chrześcijańskiego ucznia i związanych z nią działań, jakie podejmuje on wobec siebie i swoich grzechów. Teraz nauczanie radykalnie zmienia temat, omawiając postawę i działania prawdziwego ucznia wobec Boga i świata. Te ukierunkowane na zewnątrz Błogosławieństwa nie są ani ważniejsze, ani mniej ważne niż te ukierunkowane do wewnątrz, ale często są bardziej widoczne dla innych, a zatem bardziej podatne na bezpośrednią krytykę.
Nie powinniśmy myśleć, że kontrolujemy nasze chrześcijaństwo, ale ono powinno kontrolować nas. Jeśli jedynie staramy się udawać chrześcijan, musimy pracować nad kontrolowaniem naszego temperamentu i zachowania. Jezus nie miał tego na myśli, gdy nauczał Błogosławieństw. Obywatel Królestwa Bożego nie stara się być ubogi w duchu, on jest ubogi w duchu. Obywatel Królestwa nie łaknie i nie pragnie sprawiedliwości, jakby przeszedł na restrykcyjną dietę i wybierał to, co najlepsze dla swojego pożywienia, ale sprawiedliwość stała się cenioną ucztą, jedynym pokarmem, jakiego pragnie. Postawienie talerza i kubka niesprawiedliwości przed jednym z dzieci Bożych jest równoznaczne z karmieniem kota sałatą: stało się dla niego całkowicie nienaturalne jedzenie takich rzeczy.
Niestety, wielu ludzi Bożych żyje według podwójnych standardów. Nasze „oko nie jest pojedyncze”, jak być powinno, ponieważ interesujemy się tylko sprawami Bożymi, a jednocześnie zanieczyszczamy chrześcijańskie życie światowością. Jezus jasno dał do zrozumienia, że nie da się z powodzeniem służyć dwóm panom, a Jan napisał, że żaden człowiek nie może jednocześnie kochać świata i Boga.
Co zatem Zbawiciel chciał wyjaśnić, nauczając Błogosławieństw? W odpowiedzi na chwiejne myślenie i życie, Jezus wyraźnie pokazał podstawowe różnice w prawdziwie przemienionym życiu chrześcijańskim. Błogosławieństwa to zatem to, co Chrystus czyni w prawdziwie wierzących, a nie duchowe cechy, które mamy naśladować.
Studium lekcji
o słowach
- Jaką motywację będzie miał uczeń Boga wobec tych, którzy cierpią w konsekwencji swojego grzechu? Ewangelia Mateusza 5:7 Jaka obietnica została im dana?
- Wyjaśnij, co oznacza być czystym w sercu i jakie ogromne błogosławieństwa z tego wynikają. Ewangelia Mateusza 5:8; Psalm 24:3-5
- Jakie są ważne wewnętrzne i zewnętrzne aspekty bycia osobą budującą pokój? Ewangelia Mateusza 5:9
- Porównaj, co oznacza prześladowanie za sprawiedliwość, z prześladowaniem za złe decyzje, za zachowanie się jak fanatyk religijny, za obronę programu politycznego lub za sprawę społeczną. Ewangelia Mateusza 5:10 (Podaj kilka przykładów prześladowania za sprawiedliwość)
- Jak obelgi i wyrzuty mogą być dla chrześcijanina prawdziwym, ukrytym błogosławieństwem? Ewangelia Mateusza 5:11-12; Łukasza 6:22-23
- Kiedy dobrobyt i luksus są grzechem? Łk 6,24-25 (Rozważ także Kol 3,1-4)
- Jak to możliwe, że świat nas podziwia? Łk 6,26
- Omów, jak można być czystym i sprawiedliwym przed Bogiem, ciesząc się jednocześnie sukcesem, dobrobytem i szacunkiem ludzi. Rdz 39,2-3; Pwt 8,18; 28,1-13; Joz 1,7; Psalm 1,3; 3 J 1,2; Prz 22,1; Koh 7,1