Tekst główny: Ewangelia Mateusza 13:36-53
Wiersz do zapamiętania: „Podobne jest Królestwo Niebios do kupca, który szukał pięknych pereł. Gdy znalazł jedną drogocenną perłę, poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił ją” (Ewangelia Mateusza 13:45-46)
Wstęp:
Fragmenty omawiane w tej lekcji mają wspólny temat. Każdy z nich pokazuje, jak lud Boży może doświadczać ogromnej radości. Dlaczego radość jest tak ważna? Ponieważ, jak mówi Biblia, radość Pana jest naszą siłą (Nehemiasza 8:10). Potrzebujemy siły, jaką daje radość, aby przezwyciężać zło, wytrwać i głosić aż po krańce ziemi.
W pierwszej przypowieści, o siewcy i chwaście, pojawia się ostrzeżenie, że chwasty są sadzone przez złego ducha, którego jedynym pragnieniem jest uduszenie sprawiedliwych. Ale ci sprawiedliwi, którzy wytrwają, otrzymają radosną nagrodę.
Porównując Królestwo Boże do skarbu i drogocennego klejnotu, Jezus pokazał, że nawet w obliczu wielkiego osobistego poświęcenia, jak to miało miejsce w przypadku rolnika i kupca, którzy sprzedali wszystko, co mieli, ich poświęcenie przyniosło radość przewyższającą wartość tego, co poświęcili. Nacisk położony jest tu nie na to, z czego ci mężczyźni zrezygnowali, ale na powód, dla którego zrezygnowali z tych rzeczy, i na niesamowitą radość, jaką dzięki temu odczuli.
Innym tematem tego fragmentu jest przerażający koniec niegodziwych. Choć te przypowieści mają na celu pokrzepienie Kościoła, niosą ze sobą również ostrzeżenie przed sądem, który spadnie na nieodkupionych.
W poprzedniej lekcji Jezus nauczał tłumy (Ewangelia Mateusza 13:1-35). W tej części Ewangelii Mateusza Jezus nauczał swoich uczniów – tych, którzy byli Mu najbliżsi. Zatem, gdy Jezus zachęca, zwraca się bezpośrednio do wierzących. A gdy ostrzega, również zwraca się bezpośrednio do wierzących. Jezus zapewnia nagrodę wierzącym, którzy wytrwają. Ale ci wierzący, którzy nie dotrzymają swojego zobowiązania w Chrystusie, zostaną potępieni na sądzie ostatecznym. „Nie łudźcie się, Bóg się nie daje wyśmiewać” – ostrzega List do Galatów 6:7. „Cokolwiek człowiek sieje, to i żąć będzie”. W ostatniej przypowieści, o Gospodarzu, Jezus przypomniał im o trzech ważnych obowiązkach: być uczonymi w Piśmie, aby odkrywać prawdę; być uczniami, którzy czynią prawdę; być szafarzami, którzy ją rozdają.
Studium lekcji o słowach
- Co mówi nam fragment z Ewangelii Mateusza 13:36-39 o znaczeniu pracy misyjnej?
- Omów, jak fragmenty z Ewangelii Mateusza 13:40-43 i 47-50 mają się do fragmentów z Ewangelii Mateusza 24:37-44
- Porównaj „końca wieku” (Mt 13,40) dla niesprawiedliwych i sprawiedliwych. Mt 13,42-43
- Porównaj koszty skarbu i perły w przypowieściach Jezusa z nagrodami, które za to otrzymano, opisanymi w Ewangelii Mateusza 13:44-46
- Jakie są różne sposoby odkrywania prawdy o Królestwie Bożym? Ewangelia Mateusza 13:44-46
- Czy kiedykolwiek dochodzimy do punktu, w którym poznaliśmy wystarczająco Słowo Boże? Mateusza 13:52; Dzieje Apostolskie 17:11; Izajasza 28:10
- Kiedy otaczają nas burze życia, dokąd powinniśmy się zwrócić? Psalm 46:1
- Czy niegodziwcy mają prawdziwy pokój? Izajasz 57:21