Niedziela: Nauczanie w przypowieściach — Ewangelia Mateusza 13:1-3.10-17; Ewangelia Marka 4:1-2.10-13; Ewangelia Łukasza 8:4.9-10
W lekcji tego tygodnia Pismo Święte koncentruje się na fragmencie Ewangelii Mateusza 13, w którym Jezus naucza tłumy. (W kolejnej części naucza tylko swoich uczniów). Słowo „przypowieść” pochodzi od greckiego słowa parabola (hebr. maszal) i obejmuje szeroką gamę literatury, która używa języka figuratywnego: przysłowia, aksjomaty, alegorie, metafory. Są to prawdy ilustrujące porównanie duchowości do codziennego życia chrześcijańskiego. Ich figuratywna natura ma na celu wyostrzenie słuchu słuchacza, pobudzenie refleksji i ciekawości.
Poniedziałek: Przypowieść o siewcy — Mt 13,3-9; Mk 4,3-9; Łk 8,5-8
W Palestynie siew odbywał się przed zaoraniem ziemi. Rolnik rozsiewał ziarno. Część nasion padała na żyzną glebę, ale przypowieść mówi, że trzy czwarte z nich padało na nieodpowiednią glebę. Przesłanie tej przypowieści prowadzi do wniosku, że pomimo pozornie nieprzezwyciężalnych przeciwności, sprzeciwu i obojętności, przesłanie Jezusa o Królestwie Niebios zaowocuje i odniesie wielki sukces.
Wtorek: Siewca wyjaśniony — Mateusza 13:18-23; Marka 4:14-25; Łukasza 8:11-18
W tej przypowieści Bóg jest siewcą, nasieniem jest Słowo Boże, a różne rodzaje gleby reprezentują ciebie i mnie. Przyglądając się bliżej rodzajom gleby, możemy zauważyć, że symbolizują one cztery rodzaje postaw serca: zatwardziałe; rozproszone; pokonane; i pełne nadziei. Te postawy serca są bezpośrednimi odpowiedziami na Słowo Boże. Niektórzy ludzie reagują z zatwardziałym sercem; niektórzy z sercami rozproszonymi przez rzeczy tego świata. Jeszcze inni słyszą Słowo Boże i reagują z drżeniem, bojąc się najgorszego i widząc raczej negatywy niż pozytywy. Ale przypowieść mówi, że Słowo Boże pada również na serca, które są gotowe przyjąć Słowo — te serca są giętkie i podatne na kształtowanie. Które serce jest twoje?
Środa: Nasiono kiełkuje i rośnie — Mk 4,26-29
Ta przypowieść kładzie nacisk na wzrost Królestwa Bożego. Po pierwsze, ciekawe jest to, że rolnik celowo sadził – wyszedł i zasiał ziarno – wykazując się inicjatywą i zrozumieniem celu. Po drugie, ziarno ma życie. Rolnik nie musi wykopywać ziarna, aby sprawdzić, czy rośnie, może po prostu stwierdzić, że rośnie. Następnie przypowieść ukazuje etapy wzrostu: źdźbło, kłos, a następnie dojrzałe ziarno. Potem nadchodzi czas żniwa!
Czwartek: Chwasty — Ewangelia Mateusza 13:24-30
Ta przypowieść uczy, że są dwaj, którzy uprawiają ziemię: Bóg i Szatan. Nawet gdy widać wzrost chwastów, Jezus ostrzega przed cierpliwością. Nadejdzie dzień, kiedy chwasty zostaną oddzielone od pszenicy.
Piątek: Drzewo gorczycy — Ewangelia Mateusza 13, 31-32; Ewangelia Marka 4, 30-32.
Przypowieść koncentruje się na wzroście Królestwa Bożego. Można ją odnieść do Kościoła: od jednej osoby, Jezusa, Kościół rozrósł się do miliardów, które uznają Jezusa za Pana. Przypowieść mówi również o wzroście duchowym: z małej joty wiary wyrasta silna i potężna wiara.
Sobota: Chleb na zakwasie — Ewangelia Mateusza 13:33-35; Ewangelia Marka 4:33-34; Ewangelia Łukasza 13:20-2 1
Królestwo Niebios działa jak zakwas. Zakwas to sfermentowana substancja, która powoduje, że ciasto rośnie (jak w drożdżach). Kiedy wlewasz Słowo Jezusa w czyjeś życie, zaczyna ono produkować sprawiedliwość. Działa jak zakwas, czasami powoli, czasami szybko, ale zawsze, dopóki Słowo Boże całkowicie nie przemieni danej osoby. Wystarczy tylko odrobina zakwasu, aby dokonać niesamowitej zmiany — nie musisz przytłaczać nikogo wiedzą religijną. Prosta prawda jest taka, że Słowo Boże ma moc tworzenia wielkich zmian, nawet w małych dawkach.