Tekst główny: Ewangelia Mateusza 13:1-35
Wiersz do zapamiętania: Inną przypowieść im opowiedział: „Królestwo niebieskie podobne jest do ziarnka gorczycy, które człowiek wziął i posiał na swojej roli. Jest ono najmniejsze ze wszystkich nasion, lecz gdy wyrośnie, jest większe od innych jarzyn i staje się drzewem, tak że ptaki niebieskie przylatują i gnieżdżą się w jego gałęziach”. Ewangelia Mateusza 13:31-32
Wstęp:
Ważnym punktem ziemskiej posługi Jezusa było przygotowanie Jego uczniów do przejęcia steru po zakończeniu Jego ziemskiego życia. Uczniowie pochodzili z różnych środowisk – od wykształconych po niewykształcone – dlatego strategia nauczania za pomocą przypowieści była formą zrozumiałą dla mężczyzn z obu krańców spektrum edukacyjnego, jak i dla wszystkich pomiędzy.
Jezus posługiwał się przypowieściami, aby wyjaśniać ukryte prawdy w sposób istotny dla ludzkiego doświadczenia. Starał się ukazać działanie Królestwa Niebieskiego, posługując się rzeczami tak prostymi, przyziemnymi i różnorodnymi jak chwasty, ziarno gorczycy i zaczyn.
Nie powinniśmy jednak pozwolić, by prostota przypowieści zwiodła nas w przekonaniu, że ich przesłanie jest powierzchowne. Przypowieści wyjaśniały prawdy ukryte od założenia świata (Mt 13,35). Uwydatniały złożone aspekty teologii i religii. Objaśniając Słowo Boże w ten sposób, Jezus uczynił je fizycznym i osobistym, a także zrozumiałym.
Przypowieści Jezusa nazywane są historiami o Niebie, których znaczenia zakorzenione są w Ziemi: lub „ziemskimi historiami o niebiańskich znaczeniach”. Są to alegorie, zagadki, przysłowia, porównania i metafory, wszystkie zebrane pod „dachem” opowieści. Poprzez formułę języka figuratywnego ilustrują Królestwo Boże i odsłaniają samą naturę Boga. Ich treść rozpala nasze pasje i pobudza nasze myślenie.
W książce „The Parables of the Kingdom” C.H. Dodd podaje, że przypowieść definiuje się jako „metaforę lub porównanie zaczerpnięte z natury lub życia codziennego, urzekające słuchacza swoją wyrazistością lub niezwykłością i pozostawiające umysł w wystarczającym [rozterce] co do jego precyzyjnego zastosowania, by skłonić go do aktywnego myślenia” (1961; Fontana Books; s. 16). Z samej swojej natury przypowieść zachęca nas do studiowania, rozważania i zgłębiania ogromnego bogactwa jej tajemnic oraz bogactwa wiedzy, która na nas czeka.
Studium lekcji o słowach
- Dlaczego Jezus nauczał w przypowieściach? Ewangelia Mateusza 13:10-17, 34-35; Ewangelia Marka 4:11-12; Księga Przysłów 1:1-7
- Na jakie cztery rodzaje gleby padło nasiono? Ewangelia Mateusza 13:4-8, 19-23
- Co Przypowieść o siewcy mówi nam o naszej odpowiedzialności za stan naszych serc? Łk 8, 5-8. 11-15; Prz 4, 23
- Jak wystrzegać się chwastów w sercu? Rzymian 12:2; Izajasza 26:3-4; Powtórzonego Prawa 5:29; 11:13; 1 Jana 2:15-16; Jozuego 1:8
- Czym charakteryzuje się każdy z trzech etapów rozwoju duchowego? Mk 4,28; 1 J 2,12-14; Gal 4,19; Hbr 5,12-13; 1 Koryntian 3,1
- Jakie lekcje przekazuje Jezus w przypowieści o pszenicy i chwaście? Ewangelia Mateusza 13:24-30
- Czego można się spodziewać, gdy nawet małe ziarenka Słowa Bożego rozsiewane są po świecie? W Kościele? W naszym życiu? Mt 13, 33-35; Mk 4, 30-32
- Co symbolizuje zakwas? Ewangelia Mateusza 13:33; Ewangelia Łukasza 13:20-21