Niedziela: Wyjaśnienie chwastu — Ewangelia Mateusza 13:36-39
Ta przypowieść uczy, że źródłem pomyślnego wzrostu Królestwa Bożego jest Słowo Boże. Celem jest świat. Możemy zacząć myśleć, że ostatecznym celem Boga jest kościół, ale tak nie jest. Pamiętasz naukę z Kazania na Górze: „sól ziemi” (Ewangelia Mateusza 5:13), „światłość świata” (Ewangelia Mateusza 5:14)? Zbyt często pytamy: „Jak możemy ulepszyć nasz kościół? Jak możemy mieć lepsze programy w tych czterech ścianach?”. Ale powinniśmy pytać: „Jak możemy wpłynąć na świat?”. Jeśli powstrzymamy się od znaczącej posługi w świecie, chwasty zasiane przez złego w końcu zaduszą naszą relację z samym źródłem życia, Bogiem.
Poniedziałek: Koniec Wieku — Ewangelia Mateusza 13:40-43
Ten fragment jest zachętą dla Kościoła. Jezus pokazuje, że nastąpi sprawiedliwość. Bóg nie będzie pobłażliwy wobec zła; za grzechy będzie sąd. Jacy ludzie zostaną „wyrwani”? Ci, którzy są kamieniami obrazy, którzy odwodzą innych od wiary, którzy obrażają i ranią. Mogą nawet być w Kościele! Jezus jasno daje do zrozumienia, że kimkolwiek są i gdziekolwiek się znajdują, nie unikną sądu.
Wtorek: Skarb i Perła — Ewangelia Mateusza 13:44-46
Te dwie przypowieści mają jedną wspólną cechę: radość. W obu bohaterowie — rolnik i biznesmen — są poruszeni radością. Przypowieści te wskazują, że radość motywuje do zmiany. A zmiana, z właściwych powodów, może przynieść błogosławieństwo większe niż to, które mieliśmy wcześniej. Nacisk położony jest tutaj nie na „ofiary”, które każdy z nich poniósł, ani na to, jak każdy z nich „odkrywa” skarb, ale na rezultaty tych poświęceń i odkryć. Ten fragment kładzie nacisk na naszą reakcję, a nie na cenę, i odzwierciedla sposób, w jaki sprawiedliwi z radością przestrzegają i szanują Dziesięć Przykazań.
Środa: Sieć – Ewangelia Mateusza 13,47-50
W tej przypowieści rybami są ludzie – zarówno sprawiedliwi, jak i niesprawiedliwi. Jezus jest rybakiem. Przypowieść o sieci podkreśla, że zaniechanie wszelkich możliwych działań w celu zdobycia prawdy o królestwie skutkuje nagrodą dokładnie odwrotną do tej, którą otrzymano w poprzednich przypowieściach. Zamiast niezrównanej radości, nagrodą dla tych, których będzie niekończąca się udręka, będzie nieustanna udręka.
Czwartek: Gospodarz — Ewangelia Mateusza 13:51-52
Jezus położył nacisk w tych wersetach na znaczenie wykształcenia w Piśmie Świętym. Jako chrześcijanie jesteśmy uczniami — studentami — Słowa Bożego. Jesteśmy praktykantami, stale się uczymy i doskonalimy. Nie jesteśmy niezależnymi kontrahentami ani nie „ukończyliśmy” edukacji w Słowie Bożym. Jesteśmy studentami, stale uczącymi się od Rabina, naszego jedynego Nauczyciela (Ewangelia Mateusza 23:8).
Piątek: Cisza w czasie burzy — Mt 13,53; 8,18.23-24; Mk 4,35-37; Łk 8,22-23
Pod koniec długiego i pracowitego dnia Jezus wsiadł do łodzi, aby przeprawić się przez morze. Wyczerpany posługą, zasnął. Kiedy zerwał się szkwał, a wysokość fal zagroziła zatopieniem łodzi, Jezus spał dalej. My również możemy mieć ten pokój. Pomimo burz Bóg daje pokój, który przewyższa wszelkie pojęcie (Flp 4,7).
Sobota: Burza ucichła — Mt 8,25-27; Mk 4,38-41; Łk 8,24-25
Jezus miał długi, pracowity dzień, nauczając tłumy. Wieczorem dołączył do swoich uczniów na łodzi, zamierzając przeprawić się na przeciwległy brzeg. Nagle zerwał się wiatr i fale zaczęły rzucać łodzią. Uczniowie bali się o swoje życie. Jezus wygłosił słowo pokoju i uciszył burzę. Kiedy burze życia uderzają w nas lub gdy na naszej drodze pojawia się tumult prób i pokus, Jezus jest gotowy i zdolny, by powiedzieć: „Uciszcie się!” (Mk 4,39) do naszego życia, a nasze burze ucichną.