„Wszelkimi modlitwami i prośbami zanoście zawsze modły w Duchu i czuwajcie nad tym z całą wytrwałością i prośbami za wszystkich świętych” — Efezjan 6:18
Czytanie Pisma Świętego: Ewangelia Mateusza 6:5-13
Wstęp:
Nauka Chrystusa o modlitwie w Ewangelii Mateusza 6,5-13 ustanawia fundamentalne koncepcje, których każdy chrześcijanin potrzebuje do skutecznego życia modlitewnego. Ale jak te koncepcje wcielić w życie codzienne w praktyce?
UWIELBIENIE — Modlitwa Pańska rozpoczyna się od uwielbienia. „Ojcze nasz, który jesteś w niebie, święć się imię Twoje” (Ewangelia Mateusza 6,9). Modlitwa powinna zaczynać się od skupienia na wielkości Boga, Jego majestacie oraz Jego miłosierdziu i łasce w posłaniu Jego Syna na śmierć za nasze grzechy. Uznajemy, że On prawdziwie jest Panem całego wszechświata i że tylko On jest Ojcem i Stwórcą ludzkości. Uwielbienie obejmuje nie tylko uznanie Jego wielkości, ale także osobiste jej przyjęcie. Jesteśmy powołani, aby wyjść poza puste słowa i wylać serce przed Tym, który stworzył nas na Swoje podobieństwo. Jednym z najlepszych sposobów, aby to zrobić, jest uwielbienie Boga za Jego cechy charakteru. On naprawdę jest naszą Świętością, Sprawiedliwością, Uzdrowicielem, Żywicielem, Pasterzem, Opiekunem i Pokojem.
KRÓL —„Przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja na ziemi, tak jak w niebie” (Ewangelia Mateusza 6:10). Kiedy zaczynamy od uwielbienia Pana, wtedy możemy w pełni zrozumieć, że jest On Królem wszystkiego. Wszystko, co widzimy i rozumiemy w sferze fizycznej lub duchowej, należy do Niego. Ponieważ to Jego, ma On wszelkie prawo rządzić tak, jak uważa za stosowne.
Uznając Go za Władcę wszechświata, musimy być również gotowi uznać Go za Władcę naszego życia. Tak jak On zasiada na tronie w niebie, tak my musimy pozwolić Mu zasiąść na tronie naszego serca. To, czego pragniemy, musimy oddać w modlitwie, wypowiadając słowa Chrystusa: „Nie moja wola, lecz Twoja niech się stanie” (Łk 22,42). Postrzeganie Go jako naszego Króla i Władcy powinno skłonić nas do całkowitego powierzenia Mu naszej troski. Skoro On może rządzić każdym aspektem wszechświata, z pewnością możemy Mu zaufać w naszym życiu!
Pytania do lekcji:
- Dzięki jakiemu chwalebnemu dziełu łaski stajemy się dziećmi Bożymi? Jana 1:11-12; Rzymian 8:14-17; 2 Koryntian 6:17-18; Galacjan 3:23-26; Efezjan 1:3-6; 2:11-14.
- W jaki sposób zwrot „który jesteś w niebie” wskazuje na suwerenność i panowanie Boga nad wszystkim i wszystkimi (Mateusza 6:9)? List do Efezjan 1:19-23; 3:20-21; Księga Hioba 41:33-34; Psalm 86:5-11; 115:3; Ewangelia Mateusza 19:26; 1 List do Koryntian 1:27-29.
- Czy to zbieg okoliczności, że Jezus uczy nas rozpoczynać modlitwę od uwielbienia? Dlaczego uwielbienie jest tak ważną częścią naszego życia modlitewnego? 1 Kronik 16:23-31; Psalm 22:3.27-28; Izajasz 45:20-24.
- Chrystus nakazuje nam modlić się o przyjście Królestwa Bożego. Co to znaczy, że Jego Królestwo przyszło do nas? Łk 17,20-21; Rz 14,17; 1 Kor 4,19-20; Dz 2,1-4; J 4,13-14; 7,37-38; Mt 16,19.
Uwaga: Ważne jest, aby zdać sobie sprawę, że wola Boża została już ustanowiona w niebie. To, co zostało ustanowione w niebiosach, staje się rzeczywistością na ziemi. Dlatego nasze życie powinno koncentrować się na odkrywaniu ustanowionej woli Bożej, a następnie na modlitwie o jej urzeczywistnienie na ziemi. - Jak Jego Królestwo pojawia się w naszym życiu osobistym? Rzymian 10:8-13; Łukasza 9:23-26; Jana 15:1-8; Marka 16:14-18; Galatów 5:22-26. Jak możemy ograniczyć pełnię Jego Królestwa działającą w nas?
- Dlaczego zawsze musimy szukać woli Bożej w naszym życiu? Ewangelia Mateusza 7:24-27; 12:50; List Jakuba 4:13-17; Ewangelia Łukasza 22:41-43; Księga Przysłów 16:7, 9; Psalm 1:1-6; 139:23-24.
Zastosowanie w życiu:
W tym tygodniu zacznij eksperymentować z modlitwą. Poświęć 2 lub 3 dni na modlitwę, starając się dostrzec Bożą suwerenność i miłosierdzie w nowy sposób; kolejne 2 lub 3 dni poświęć na modlitwę w całkowitej ciszy, wsłuchując się w cichy, delikatny głos Boga; kolejne 2 lub 3 dni poświęć na zbadanie, ile swojego życia poświęcasz Królestwu Bożemu.