Codzienne nabożeństwo
Niedziela: Hiob przeklina swoje narodziny: Hiob 3:1-19
Hiob powiedział Bogu dokładnie, co czuje. Zaczął od przeklinania dnia swoich narodzin i nędznej egzystencji, ale nie przeklinał Boga. Jego wołanie było wyrazem bólu i rozpaczy, a nie buntu przeciwko Bogu. Zawsze najlepiej jest, gdy wierzący wyrażają swoje wątpliwości i szczere emocje przed Panem w modlitwie. Zwracanie się do Boga z naszym nieszczęściem i bólem serca, aby Go odnaleźć i wzbudzić Jego współczucie, nigdy nie jest złe. Sam Jezus zadał Bogu pytanie: „Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił?” (Ewangelia Mateusza 27:46; Księga Jeremiasza 20:14-18; Księga Lamentacji 3:1-18)
Poniedziałek: Pytania dotyczące pracy Dlaczego: Księga Hioba 3:20-26
Największym pragnieniem Hioba była obecność i łaska Boża; teraz stało się to, czego najbardziej się obawiał. Bóg zdawał się go opuszczać, a on nie miał pojęcia dlaczego. Mimo to Hiob nie przeklinał; modlił się do Boga o miłosierdzie i ulgę.
Wtorek: Elifaz przemawia: Hiob 4:1-21
Podstawowa teologia i pogląd Elifaza były błędne. Wierzył, że prawdziwie sprawiedliwi zawsze będą mieli powodzenie, a ubóstwo i cierpienie zawsze oznaczają grzeszność. Bóg później objawił, że ta postawa była błędna, a reprezentowany przez nią pogląd był „głupotą”
Środa: Elifaz kontynuuje: Hiob 5:1-16
Elifaz kontynuuje swoją błędną teologię. Mówi Hiobowi, że powinien się radować z tego karcenia od Pana, ponieważ skrucha przynosi odrodzenie. Jednak karcenie cierpieniem z jakiegokolwiek powodu może rozciągnąć człowieka do granic jego możliwości. (Hbr 12,5-11; Prz 3,11-12)
Czwartek: Elifaz kontynuuje: Hiob 5:17-27
Według Elifaza, jeśli Bóg karci człowieka, a on reaguje właściwie, to Bóg wybawi go od wszelkich nieszczęść. Biblia zaprzecza temu błędnemu przekonaniu. Nigdzie Biblia nie naucza, że Bóg wyeliminuje z naszego życia wszelkie kłopoty i cierpienia. Pobożni ludzie nie zawsze są ratowani w tym życiu. (Hbr 11:36-39)
Piątek: Hiob przemawia do Elifaza: Hiob 6:1-30
Hiob zdawał sobie sprawę, że jego cierpienie ostatecznie nastąpiło za wiedzą i przyzwoleniem Boga. Możemy nie wiedzieć, dlaczego Bóg dopuszcza takie rzeczy, ale możemy być pewni, że ostatecznie sam Bóg uczyni nas silnymi, niezachwianymi i wytrwałymi, prowadząc nas przez nie zwycięsko. (Rzymian 8:35-39; Jakuba 5:11)
Sobota: Hiob zwraca się do Boga — Hiob 7:1-21
Hiob szczerze rozmawiał z Bogiem o swoich uczuciach niesprawiedliwości, odrzucenia i zwątpienia. Pragnął nawet, aby Bóg zostawił go w spokoju, choć w innych chwilach tęsknił za tym, aby Bóg z nim rozmawiał. Wierni, którzy doświadczają ciężkich prób, powinni otwarcie wyrażać Bogu swoje uczucia. (Psalm 55:17; 56:9; 61:1)