Niedziela: Winni, zbezczeszczeni i skazani na zagładę: Ezechiel 22:1-22
W Księdze Ezechiela 22:1-12 wymienione są trzy ciężkie grzechy: przelanie niewinnej krwi, oddawanie czci fałszywym bogom oraz profanacja tego, co święte (rzeczy świętych i szabatu). Urzędnicy w Jerozolimie przyjmowali łapówki, skazując niewinnych ludzi na śmierć, aby inni mogli przejąć ich własność. Zbezcześcili świątynię fałszywymi bożkami i obłudnie oddając cześć Bogu. W Księdze Ezechiela 22:9-11 Ezechiel obnażył ich niemoralność. W Księdze Ezechiela 22:13-22 Bóg gniewnie uderza w ręce, ogłaszając wyrok.
Poniedziałek: Zdegradowany-Oszukańczy-Rozczarowujący: Ezechiel 22:23-31
Całe społeczeństwo Judy jest ukazane jako winne, gdy prorok wskazuje na książąt (Ezechiela 22:25, 27), kapłanów (Ezechiela 22:26), fałszywych proroków (Ezechiela 22:28) i lud (Ezechiela 22:29). Dlaczego są winni? Po pierwsze, zostali upokorzeni (Ezechiela 22:23-27): grzech poniża ludzi do stopnia bestii (Przysłów 7:21-23). Byli również podstępni (Ezechiela 22:28): zamiast obnażyć grzech, przywódcy religijni i polityczni go tuszowali! Po trzecie, byli rozczarowani (Ezechiela 22:30-31): miasto miało zostać oszczędzone dla jednego sprawiedliwego człowieka. Nie było żadnego.
Wtorek: Zignorowane ostrzeżenie: Ezechiel 23:1-13
Zaufanie do innych narodów w kwestii ich zbawienia i bezpieczeństwa Bóg mówi o dwóch siostrach: Oholi (królestwo północne) i Oholi (królestwo południowe, Juda). Ohola popadła w poważne grzechy, a jej odrzucenie i wynikający z tego sąd Boży były świadectwem dla jej siostry, ale Juda ignorowała grzechy Izraela. „Ohola” oznacza „jej namiot” – królestwo północne miało własną świątynię i kapłaństwo, a także bożki i świątynie w całym kraju. „Oholiba” oznacza „mój namiot jest w niej” – chwała Boża wciąż była obecna w świątyni jerozolimskiej w tamtym czasie.
Środa: Więcej grzechu niż Samaria: Ezechiel 23:14-21
Kiedy „Oholiba” (Juda) była świadkiem grzechów i sądu „Oholi” (Izraela), powinna była szybko i całkowicie pokutować za swoje straszne grzechy. Co zrobiła? Zgrzeszyła jeszcze bardziej niż jej siostra! Podczas gdy Izrael podziwiał armie asyryjskie, które miały doprowadzić do ich ostatecznej zguby, Juda zaczyna podziwiać Babilończyków i bratać się z nimi (patrz straszliwy błąd Ezechiasza w Księdze Izajasza 39). Jojakim poprosił Babilon o pomoc w złamaniu potęgi Egiptu (Ezechiela 23:35-24:7), czyniąc Judę państwem wasalnym Babilonu. Musimy zawsze wystrzegać się myślenia, że w jakiś sposób unikniemy zasłużonego sądu.
Czwartek: Nadchodzący gniew: Ezechiel 23:22-35
Jeśli Bóg ukarał północne królestwo, Izrael, za jego grzechy, to Juda musi zostać ukarana za jeszcze cięższe grzechy. Podano cztery wyrocznie: (1) Bóg sprowadzi Babilończyków, aby ukarać Judę, tak jak sprowadził Asyrię, aby ukarać Izrael (Ezechiela 23:22-27); (2) ludowi przypomniano, że sąd Boży był sprawiedliwy (Ezechiela 23:28-31); (3) głęboki kielich napełniony gniewem Bożym (Ezechiela 23:32-34); (4) zapomnienie o Bogu (Ezechiela 23:35), wykluczenie Go z życia.
Piątek: Zakończenie złudzenia: Ezechiel 24:1-14
Juda nie zazna ulgi. Ezechiel pokazuje, jak najlepsze kawałki mięsa (Juda) gotowano w garnku (oblężenie Jerozolimy) wraz z kośćmi, aż do całkowitego spożycia. Spalone mięso miało zostać wylane, a sam garnek miał zostać spalony!
Sobota: Zakończenie małżeństwa: Ezechiel 24:15-27
Aby głosić to przesłanie, Ezechiel musiał ujrzeć nagłą śmierć swojej żony i nie wolno mu było okazywać z tego powodu żalu! Mógł jedynie cicho jęczeć. To symbolizowało odebranie Żydom świętego miasta przez Boga – strata miała być dotkliwa.