Niedziela: Kazanie w plecaku: Ezechiel 12:1-16
Prorok ma wcielić się w rolę zbiega uciekającego z oblężonego miasta. Spakował plecak i zostawił go w pewnej odległości od domu, aby pokazać, że przywódcy Jerozolimy planują ucieczkę. Przekopywanie się przez ścianę domu symbolizowało oblegającą armię. Wyjście przez dziurę w domu było znakiem, że przywódcy żydowscy próbują uciec. Ale zostaną schwytani. Wszystko wydarzy się dokładnie tak, jak przedstawił to Ezechiel!
Poniedziałek: Posiłek strachu: Ezechiel 12:17-28
Trzęsąc się i drżąc, jakby ze strachu, Ezechiel spożywa prosty posiłek złożony z chleba i wody przed ludem. Ilustrował w ten sposób straszliwą sytuację mieszkańców Jerozolimy, nękanych głodem i strachem. Tematem orędzia Ezechiela była absolutna pewność i bliskość sądu Bożego nad Judą. Miał on obalić przysłowie, że „dni się przedłużają, a każda wizja zawodzi” (Ez 12,22). Zamiast tego prorok głosi nowe przysłowie (Ez 12,25), jasny przekaz, że obecne pokolenie ujrzy straszliwą klęskę sądu Bożego.
Wtorek: Prorocka arogancja: Ezechiel 13:1-16
W tym fragmencie Bóg czterokrotnie oznajmia, że fałszywi prorocy widzieli marność i głosili fałsz. Mówili z własnej wyobraźni – z „samonatchnionej” inspiracji. Ezechiel porównuje ich do lisów lub szakali, żyjących jak pustynni padlinożercy. Byli oportunistami, żerującymi na słabości i ignorancji ludzi, którzy desperacko szukali nadziei i bezpieczeństwa. Byli „robotnikami”, którym nie udało się zbudować niczego trwałego – ignorując Słowo Boże, by zastąpić je własnymi kłamstwami (niezaprawiona zaprawa = bielenie). Malowali jasny obraz przyszłości, która wkrótce miała się zawalić w ruinie.
Środa: Wróżbici z Jerozolimy: Ezechiel 13:17-23
Żydowskie kobiety, które Ezechiel demaskuje, to w rzeczywistości „czarodziejki” praktykujące sztuki magiczne – praktyki zakazane Żydom (Powtórzonego Prawa 18:9-14). Wyrabiały magiczne amulety, aby odpędzać zło. Przepowiadały przyszłość i namawiały ludzi do kupowania swoich usług. Wykorzystując kryzys dla osobistych korzyści, żerowały na lękach innych. Zamiast potępiać zło i nagradzać dobro, akceptowały zło i zaprzeczały sprawiedliwości.
Czwartek: Fałszywa pobożność: Ezechiel 14:1-5
Bóg mówi Ezechielowi, że przywódcy byli sprawiedliwi na zewnątrz, ale w głębi duszy byli bałwochwalcami. Wszystko, co zastępuje Boga w naszych uczuciach i posłuszeństwie, jest bożkiem. Może to być bogactwo, sława, wiedza, niemoralność, nadużywanie narkotyków lub wiele innych niegodziwości. Rezultat jest ten sam: hipokryzja!
Piątek: Osobista pokuta: Ezechiel 14:6-11
Kiedy ludzie nie przyjmują zbawczej prawdy, Bóg może zesłać na nich „silne złudzenie” , że uwierzą kłamstwu (2 Tes 2,10-11). Stan serca człowieka decyduje o tym, jak zareaguje on na Boże próby. Człowiek nie jest zgubiony z powodu grzechów grupy – Bóg wzywa każdego z nas do osobistej pokuty. Musimy zwrócić się do Niego całym sercem.
Sobota: Fałszywe nadzieje: Ezechiel 14:12-23
W tym fragmencie opisane są cztery sądy: głód (Ezechiela 14:12-14); dzikie zwierzęta (Ezechiela 14:15-16); miecz (Ezechiela 14:17-18); i zaraza (Ezechiela 14:19-20). Nawet gdyby Noe, Daniel i Hiob byli z nimi (mężczyźni, którzy wszyscy zostali wypróbowani i okazali się wierni), nie uratowałoby ich to. Nie ma czegoś takiego jak „pożyczona wiara”. Świadectwo innej osoby nas nie zbawi! W Ezechiela 14:21-23 sądy Boże ostatecznie uznano za zasłużone.