Niedziela: Burza i Cherubini: Ezechiel 1:1-14
Autorytet Ezechiela jako proroka pochodzi z dwóch odrębnych źródeł: (1) ze słowa Bożego – boskiego autorytetu i oświecenia, oraz (2) z ręki Boga – boskiego powołania i wzmocnienia. Pierwsze dwa elementy świętej wizji Ezechiela ukazały szalejącą burzę i cztery identyczne istoty. Wicher nadchodzi z północy i można go zidentyfikować jako ognisty sąd Boży za pośrednictwem Babilonu. Ezechiel zidentyfikował skrzydlate i czworotwarzowe stworzenia jako cherubiny w Księdze Ezechiela 10:15, 20. Ich skrzydła były ułożone tak, że nie musiały się obracać; mogły latać prosto i szybko zmieniać kierunki. Ich cztery twarze pokrywają się z czterema grupami istot żywych objętych przymierzem Boga z Noem (Rdz 9,10): ludźmi, ptakami, zwierzętami domowymi i dzikimi. Bóg pamięta o swoich obietnicach.
Poniedziałek: Przebłysk prawdziwej chwały: Ezechiel 1:15-28
Otoczony przez cherubiny, szybko przemieszczające się z miejsca na miejsce pod Bożym kierownictwem, wizja ta rozwija się w żywy obraz chwały Pana Boga. Oto szczegóły dotyczące kół (Ez 1,15-21), firmamentu (Ez 1,22-25) i tronu Bożego (Ez 1,26-28). Koła symbolizują wszechobecność Boga, a oczy na ich obręczach sugerują Jego wszechwiedzę. Święty widzi i wie wszystko, i nic nie jest dla Niego niemożliwe.
Wtorek: Serce do pracy: Ezechiel 2:1-7
Po oficjalnym powołaniu Ezechiela na proroka Bożego, otrzymuje on cztery ważne przykazania, których ma przestrzegać. Dzisiejsza medytacja obejmuje pierwsze trzy: stój i słuchaj (Ez 2,1-2), idź i mów (Ez 2,3-5) oraz nie lękaj się (Ez 2,6-7). Wykonywanie Bożych zadań nigdy nie jest łatwe – wymaga odwagi, posłuszeństwa i determinacji. Bóg wciąż szuka ludzi, którymi może się posłużyć. Czy masz serce do tej pracy?
Środa: Trawienie Słowa: Ezechiel 2:8-3:3
Aby Słowo Boże mogło być skutecznie przekazywane, musi ono pochodzić z serca posłańca. Hiob uważał Słowo Boże za ważniejsze niż swój „niezbędny pokarm” (Hi 23,12); Mojżesz napominał Izraelitów, by żyli Słowem Bożym (Pwt 8,3); Jeremiasz „zjadał” Słowo Boże (Jr 15,16); apostoł Jan również spożywał Słowo (Ap 10,8-10). Słowo jest „słodkie jak miód” dla Ezechiela, choć później staje się gorzkie (Ez 3,14). Bycie posłańcem Boga to prawdziwie słodko-gorzkie doświadczenie.
Czwartek: Orędzie — Cierpienie: Ezechiel 3:4-15
Księga Ezechiela 3:4-9 ukazuje trzy procesy Słowa Bożego: jego wypowiadanie (Ezechiela 3:4), przyjmowanie go (Ezechiela 3:5-7) i posłuszeństwo wobec niego (Ezechiela 3:7-9). Posłaniec przekazuje całe przesłanie, nie zmieniając go w żaden sposób. Bóg następnie pociąga słuchaczy do odpowiedzialności za przyjęcie Słowa i posłuszeństwo wobec niego! List Jakuba 1:22 mówi: „A bądźcie wykonawcami słowa, a nie tylko słuchaczami”. Posłuszeństwo prowadzi do błogosławieństwa (Jk 1:25). Ezechiel zostaje następnie zaprowadzony do Tel Abib (Ezechiela 3:10-15), aby usiąść z jeńcami i odczuć ich rozczarowanie i smutek. Sługa Boży musi również mieć serce Boga – płakać i radować się z Jego ludem.
Piątek: Strażnik: Ezechiel 3:16-21
Prorok jest powołany do wiernego ostrzegania ludu przed sądem Bożym. Przedstawiono cztery idee: śmierć niegodziwych, którzy zmarli z powodu niewierności strażnika (Ezechiela 3:18); bezbożni, którzy nie usłuchali ostrzeżenia (Ezechiela 3:19); śmierć wiernych, którzy zbuntowali się przeciwko Bogu, a posłaniec ich nie ostrzegł (Ezechiela 3:20); oraz sprawiedliwi, którzy usłuchali ostrzeżenia i uniknęli sądu, ponieważ usłuchali wołania proroka (Ezechiela 3:21).
Sobota: Znak: Ezechiel 3:22-27
Ponieważ Żydzi odrzucili Słowo Boże, prorok może teraz głosić wyłącznie Słowo Boże — Słowo Boże musi być zważane!