Niedziela – Jezus staje przed Piłatem: Mateusza 27:11-14; Marka 15:1-5; Łukasza 23:1-5; Jana 18:32-38; 19:1-12
Zgodnie z prawem rzymskim Piłat miał ostateczną władzę, aby przeprowadzić proces oskarżonego, zbadać dowody, przesłuchać świadków, złożyć oświadczenie o winie lub niewinności i ogłosić ostateczny wyrok. Procesy rzymskie składały się z trzech części: przesłuchania; postawienia w stan oskarżenia; wydania wyroku. W fazie przesłuchania pytanie Piłata ujawniło, że Żydzi oskarżyli Jezusa o twierdzenie, że jest Królem. Wniesienie takiego oskarżenia było równoznaczne z oskarżeniem Jezusa o zdradę Cezara, a za to karano śmiercią. Jezus przyznał, że jest Królem Żydów, ale Jego przyznanie nie dotyczyło ziemskiego królestwa, lecz raczej niebiańskiego.
Poniedziałek – Jezus staje przed Herodem: Łk 23,6-12
Tylko Łukasz opisuje proces Jezusa przed Herodem. Kiedy Piłat dowiedział się, że Jezus jest Galilejczykiem, z radością oddał sprawę w ręce Heroda, mimo że obaj byli wrogami. Herod wyczerpująco przesłuchiwał Jezusa. Przywódcy żydowscy energicznie i gniewnie Go oskarżali. Herod Go zbeształ i poniżył – pozwalając nawet swoim żołnierzom drwić z Jezusa i okazywać pogardę. Mimo to Jezus milczał przez cały czas trwania oskarżeń. W rzeczywistości Herod wydawał się być bardziej zainteresowany sprowokowaniem Jezusa do dokonania cudu niż faktycznym przeprowadzeniem procesu.
Wtorek – Wybór: Jezus czy Barabasz?: Mateusz 27:15-18; Marek 15:6-11; Łukasz 23:13-19; Jan 18:39-40.
Zwyczajem podczas Święta Paschy było uwolnienie więźnia. Piłat niewątpliwie postawił Jezusa przeciwko najgorszemu przestępcy, jakiego mógł znaleźć: bandycie-rozbójnikowi, Barabaszowi. Był przekonany, że Jezus nie był przestępcą, a jedynym powodem oskarżeń przeciwko Niemu była zazdrość kapłanów. Oto rozwiązanie trudnej sytuacji Piłata! Czyż ludzie nie zostaliby zmuszeni do uwolnienia Jezusa, zamiast wypuszczać zdrajcę?
Środa – Żona Piłata: Ewangelia Mateusza 27:19
Oprócz przekonania Piłata, że Jezus nie uczynił nic godnego kary śmierci, miał on również dodatkową motywację, by Go uwolnić. Żonę Piłata dręczył sen. Z tego powodu głęboko wierzyła, że jej mąż nie powinien mieć nic wspólnego z Jezusem, ponieważ był on człowiekiem prawym. Wysłała wiadomość do Piłata w sądzie, zachęcając go do odłączenia się od całej sprawy.
Czwartek – Ukrzyżuj Go!: Mt 27, 20-23; Mk 15, 12-14; Łk 23, 20-24; J 9, 13-16
Aby zapewnić uwolnienie Jezusa, Piłat postawił Go naprzeciwko skazanego przestępcy, Barabasza. Był zdumiony wyborem tłumu, by uwolnić Barabasza. Piłat wyraźnie zażądał ujawnienia złych czynów, które Jezus popełnił, czyniąc Go godnym kary śmierci, ale tłum został podburzony do szału przez kapłanów i innych przywódców religijnych. Zrezygnowany Piłat z łatwością zrozumiał, że stracił na nich wszelki wpływ.
Piątek – Piłat obmywa ręce: Ewangelia Mateusza 27:24-25.
Zwyczajem było, że po przelaniu krwi człowiek obmywał ręce, aby symbolicznie oczyścić plamę. Była to jednak plama, której nie dało się usunąć. Trzydzieści lat później, w tym samym miejscu, zapadł wyrok na niektórych z najwybitniejszych obywateli Jerozolimy, a wielu z nich zostało ubiczowanych i ukrzyżowanych. Dom Annasza ostatecznie został zniszczony, Kajfasz został zdetronizowany rok po śmierci Jezusa, a Piłat cierpiał męki aż do popełnienia samobójstwa.
Sobota – Zranieni za nasze grzechy: Mt 27,26; Mk 15,15; Łk 23,25
Bicz był biczem z kilkoma rzemieniami, z których każde było nabite ołowianymi kulkami w kształcie żołędzi, ostrymi kawałkami kości lub kolcami. Ofiara była obnażona i przywiązana do kolumny z pochylonymi plecami, a następnie chłostana przez sześciu liktorów, którzy rozszarpywali jej ciało niemal do śmierci. Każde uderzenie głęboko rozrywało ciało, aż żyły, a czasem nawet wnętrzności, były odsłonięte. Obfita utrata krwi była częsta.