Teksty główne: Jana 17:1-26
Wersety do zapamiętania: „Objawiłem Twoje imię ludziom, których Mi dałeś ze świata. Byli Twoi, dałeś mi ich i zachowali Twoje słowo. Teraz poznali, że wszystko, co Mi dałeś, pochodzi od Ciebie. Bo przekazałem im słowa, które Mi dałeś, a oni je przyjęli i prawdziwie poznali, że od Ciebie wyszedłem, i uwierzyli, że Ty Mnie posłałeś”. Jana 17:6-8
Wstęp:
Wielka modlitwa Jezusa Chrystusa, zapisana w Ewangelii Jana 17, składała się z trzech głównych części: (1) modlił się za siebie samego u progu aresztowania i skazania na mękę śmierci przez ukrzyżowanie; (2) modlił się za uczniów, których powołał i wyznaczył, ludzi, którzy dzielili Jego męki i triumfy, i którzy byli pierwszymi odbiorcami nauki o Królestwie, która miała stać się fundamentem rozwoju Jego Kościoła; oraz (3) patrząc w przyszłość, Chrystus modlił się za uczniów przyszłych pokoleń. Nie powinno nas dziwić, że w ostatnim czasie, jaki nasz Pan miał dla siebie, oddał się modlitwie. Choć Jego słowa niosły dostojną elokwencję i są bogate w głębokie znaczenie, była to intensywna modlitwa, przepełniona potężnym uczuciem.
Z sercem całkowicie zwróconym ku chwale Ojca, Jezus prosi Ojca, aby obdarzył Go transcendencją Jego potężnej obecności. Pragnieniem Chrystusa było tak wierne znoszenie cierpień i śmierci, że wszystko, co się wydarzy, przyniesie jedynie chwałę Jego Ojcu. Rozważmy tę bezinteresowność! Czyż nie tej samej pasji i oddania potrzebujemy, aby głosić światu przesłanie ewangelii?
Jezus modli się za swoich najbliższych uczniów, z którymi przeszedł tak wiele zakurzonych mil, aby głosić o nadchodzącym królestwie, (1) aby zachowali charakter Bożej świętości i oddzielenia od świata oraz (2) aby żyli nieustannie w duchowej jedności braterstwa wiary.
Jezus modlił się do wierzących na przestrzeni dziejów, abyśmy byli jednością ducha i celu. Temat boskiej jedności jest wielokrotnie podkreślany, a Pan objawia nawet, że szacunek i miłość, jaką okazujemy sobie nawzajem, niosą światu najwspanialsze przesłanie, że Chrystus jest prawdziwy, a my należymy do Niego.
Studium lekcji
o słowach
- Jaki był główny aspekt modlitwy Jezusa w Ewangelii Jana 17? Jana 17:1-5
- Jaki cenny dar, który Jezus objawia w swojej modlitwie, został ofiarowany Jego uczniom? (J 17,6-8)
- Dlaczego jedność Jego uczniów była dla Pana tak ważna? Jana 17:9-11
- Jak dobrze postępowali naśladowcy Jezusa, gdy był z nimi obecny? Jana 17:12
- Dlaczego elementy boskiej radości i Słowo Prawdy są tak ważne dla wierzących? J 17,13-14
- O jaką opiekę Jezus prosił Ojca? Jana 17:15
- Jak ważne było dla Jezusa, aby Jego uczniowie żyli „oddzieleni” od dróg świata? Jana 17:16-19
- Za kogo oprócz uczniów, którzy Mu towarzyszyli, Jezus się modlił? Jana 17:20
- Dlaczego tak ważne było, aby wierzący w Jezusa byli zjednoczeni w wierze? Jana 17:21-23
- Jakie jest pragnienie Jezusa dla Jego uczniów w wiecznym Królestwie Bożym? Jana 17:24
- Jak Jezus na koniec tej modlitwy zrównoważył aspekty prawdy i miłości (umysł i serce)? (J 17,25-26)