Teksty główne: Jana 14:1-31
Wiersz do zapamiętania: „Lecz Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co wam powiedziałem. Pokój zostawiam wam, pokój mój daję wam. Nie tak jak daje świat, Ja wam daję. Niech się nie trwoży serce wasze i niech się nie lęka”. Jana 14:26-27
Wstęp:
Gdy uczniowie zgromadzili się w Wieczerniku, Jezus przekazuje ostatnie słowa zachęty. Ileż razy nauczał tych ludzi, zaszczepiając boską prawdę w ich umysłach i głębszą miłość i uznanie dla Boga w ich sercach? To byli ludzie, którzy nadal będą docierać do złamanych serc i je naprawiać, szkolić innych do służby i budować Kościół.
Nikt z nich nie rozumiał, jak szybko zostaną sami, ani nie czuł ciężaru odpowiedzialności, jaka spadła na ich barki. Mistrz wiedział, że będą smucić się, gdy odejdzie, ponieważ uświadomili sobie, że całe dzieło ewangelii zostało im powierzone. Czekał ich okrutny świat, ale Jezus zamierzał zostawić ich ze słowami, które dodadzą im otuchy.
Po pierwsze: polecił im skupić się na chwalebnym miejscu, które przygotowywał dla Swojego Kościoła. Wkrótce mieli zrozumieć, jak ważne jest pokładanie nadziei i zaufania w przyszłym królestwie. Bóg projektuje nowe niebo i nową ziemię, idealne miejsce bez grzechu i chorób, wolne od bólu i łez. Nasz wieczny dom jest wolny od strachu, depresji, cierpienia. Nie ma w nim ciemności ani cienia, pychy, zazdrości ani zawiści, gdzie zło jest na zawsze odrzucone, a miłość i pokój są niezmienne.
Po drugie: Jezus zapewnił ich, że zostaną z Nim zjednoczeni. To życie – to trudne i często zagmatwane życie – jest tylko tymczasowe. Trwa krótko, a potem przemija, ale ci, którzy są zbawieni w Chrystusie Jezusie, budzą się z wieczną radością w Jego obecności. Musimy zawsze nosić wieczność w naszych sercach. Najlepszą rzeczą w wieczności jest to, że będziemy z Jezusem!
Na koniec Jezus chciał, aby Jego ludzie wiedzieli, że tak naprawdę nie zostawia ich samych, ale posyła im pocieszenie i siłę Ducha Świętego, aby pomóc im w ich sprawiedliwym życiu i dać im siłę do wykonywania posługi.
Studium lekcji
o słowach
- Jakiej zachęty Jezus udzielił swoim uczniom w Ewangelii według św. Jana 14:1-4, gdy byli o krok od aresztowania?
- Co Jezus miał na myśli, mówiąc, że jest drogą, prawdą i życiem? Jana 14:5-6
- Omów głębsze implikacje odpowiedzi na pytanie 2 w kontekście współczesnej filozofii, która głosi, że wszystkie religie prowadzą do Boga.
- Opisz, czego Jezus próbował nauczyć swoich uczniów o swojej mocy i jedności z Ojcem w odpowiedzi na prośbę Filipa. Jana 14:7-11
- Co Jezus zapewnił uczniów o tym, że odpowie na ich modlitwy i umożliwi im dokonywanie cudów? Jana 14:12-14
- W jaki sposób pociecha Ducha Świętego nas wzmacnia? J 14,15-18
- Opisz bliską więź i jedność, jaką ci, którzy przestrzegają przykazań Bożych, mają z Ojcem i Synem. Jana 14:19-21
- Wyjaśnij, dlaczego uczniom Jezusa trudno było zrozumieć, w jaki sposób Jego panowanie zostanie objawione im, a nie światu? (J 14,22-24)
- Jakimi niezwykłymi darami Jezus obdarzył swoich ludzi, aby wyposażyć ich i przygotować na Jego odejście? (J 14,25-27)
- Dlaczego Jezus powiedział, że Jego uczniowie powinni się radować, a nie smucić w przeddzień Jego odejścia? (J 14,28-31)