Niedziela – Jezus podróżuje z dwojgiem: Mk 16,12; Łk 24,13-17
Emaus znajdowało się 12 kilometrów od Jerozolimy. Albo wracali do domu, albo planowali zatrzymać się w gospodzie, ponieważ zaprosili Jezusa na nocleg (Łk 24,29). Byli pochłonięci analizowaniem ostatnich wydarzeń i znaczenia procesu i ukrzyżowania Jezusa. Jezus podszedł bliżej, zobaczył, że są smutni, i zapytał o ich rozmowę, ale nie mogli Go rozpoznać. Biblia nie wyjaśnia, dlaczego Jezus ukazał się właśnie tym dwóm.
Poniedziałek – Zdezorientowani: Łk 24,18-20
Ci dwaj mężczyźni, obaj oddani naśladowcy Jezusa, są zdumieni, że ten człowiek, który najwyraźniej oddalał się od Jerozolimy, nie znał niedawnych wydarzeń. Czyż ukrzyżowanie „cudotwórcy Rabbiego” nie było „rzeczą publiczną w mieście”? Prawie wszyscy wyszli, by powitać Jezusa z uwielbieniem i adoracją, gdy wjeżdżał do Jerozolimy, a wielki tłum zebrał się przed pretorium, gdy Piłat zaproponował uwolnienie Jezusa lub Barabasza. Jezus często rozpoczynał swoje najgłębsze nauki od prośby, by słuchacze najpierw podzielili się swoją wiedzą.
Wtorek – Oszołomieni: Łk 24,21-24
Gdyby uczniowie Jezusa rzeczywiście słuchali Jego nauk o zmartwychwstaniu, to znalezienie pustego grobu o świcie czwartego dnia od Jego pogrzebu nie napełniłoby ich smutkiem ani nie pozostawiłoby w oszołomieniu! Ale czyż nie jest to ludzka natura? Zawsze mamy tendencję do postrzegania rzeczy tylko z naszego ograniczonego punktu widzenia. Dla tych ludzi, jak dla większości ludzi, śmierć była ostateczna. Chociaż wielu widziało, jak Jezus wskrzesił Łazarza, a wieść o tym rozeszła się lotem błyskawicy, kiedy sam Mistrz został ukrzyżowany, wszyscy założyli, że to koniec. Nie ma już Jezusa – nie ma już życia – nie ma już nadziei. Teraz, zdezorientowani śmiercią Jezusa, zdezorientowani, że Jego ciała nie ma w grobie i zdezorientowani doniesieniami anielskich heroldów, Kleofas i jego przyjaciel starali się zrozumieć.
Środa – Wyjaśnianie Pisma Świętego: Łk 24,25-27
Ci dwaj mężczyźni nie tylko zapomnieli o zapowiedzi śmierci i zmartwychwstania Jezusa, ale także o naukach proroków, którzy przepowiadali życie, posługę, cierpienia i zmartwychwstanie Mesjasza. Dostąpili niezwykłego przywileju otrzymania jednego z najwspanialszych nauk biblijnych, jakie kiedykolwiek zostały dane – Jezus objaśnił ze Starego Testamentu wszystkie pisma dotyczące Siebie!
Czwartek – Otwarcie oczu: Łk 24,28-35; Mk 16,13
Po dotarciu do Emaus błagali Chrystusa, aby pozostał z nimi. Powody były oczywiste: po pierwsze, była późna pora i odpowiednia pora na szukanie schronienia; po drugie, studium Biblii, które dał im Jezus, rozpaliło ich serca! Pragnęli więcej towarzystwa tego nieznajomego. Siadając do posiłku, Jezus stał się „gospodarzem”, biorąc chleb, łamiąc go i dając im do jedzenia. W tym momencie ich oczy otworzyły się i wiedzieli, że to Jezus jest z nimi! Natychmiast zniknął, a oni pospieszyli z powrotem do Jerozolimy, aby podzielić się swoim świadectwem z innymi uczniami.
Piątek – Ukazanie się uczniom: Mk 16,14; Łk 24,36-43; J 20,19-23
Chociaż uczniowie nie uwierzyli dwóm świadkom, Jezus ukazał się, gdy jeszcze mówili! Gdy ich niedowierzanie przerodziło się w strach, Jezus przemówił: „Pokój wam” (J 20,19). Pokazał im blizny po ukrzyżowaniu, a następnie poprosił o jedzenie. Jan napisał, że Jezus tchnął na nich Ducha Świętego, co, jak widzimy, jest powiązane z posługą autorytetu, do której Jezus ich powołał.
Sobota – Niewierny Tomasz: J 20,24-31
Dowodem fizycznym Jezus rozwiał wątpliwości Tomasza. Odpowiedź ucznia była przedmiotem ostrej debaty: łatwo przyjąć, że Tomasz nazwał Jezusa „Panem”, ale czy nazwanie Jezusa „Boże mój”? Jest bardzo prawdopodobne, że Tomasz uznawał moc i istotę Boga Wszechmogącego w Chrystusie (patrz uwaga po pytaniu 10).