Niedziela – Pierwsze przybycie do grobu: Mateusz 28:1; Marek 16:1-3; Łukasz 24:1-3; Jan 20:1-2
Bardzo wcześnie rano, pierwszego dnia tygodnia, kobiety ukończyły swoje przygotowania, zakupiły więcej wonności i odpowiednio je wymieszały, aby zrobić maść do namaszczenia bandaży, w które owinięte było ciało Jezusa. Harmonizując z tymi wersetami, przyszły do grobu, gdy jeszcze było ciemno, ale zaczynał świtać, przybywając do grobu, aby kontynuować wierną służbę. Wyobraźcie sobie ich szok, gdy odkryli, że duży kamień został odsunięty, a grób pusty! Maria Magdalena, nie wchodząc do grobu ani nie słysząc ogłoszenia anioła, pospieszyła z powrotem z wiadomością, że ciało Jezusa zostało zabrane.
Poniedziałek – Jego Zmartwychwstanie i Anioł: Mateusz 28:2-7; Marek 16:4-6; Łukasz 24:4-7
Mateusz podaje dokładny opis wielkiego trzęsienia ziemi, które nastąpiło — prawdopodobnie w momencie zmartwychwstania — wtedy Anioł Pański zstąpił z nieba, aby odsunąć wielki kamień od grobu i usiadł na nim. Kamień nie został odsunięty, aby umożliwić wyjście Jezusa, ale aby umożliwić świadkom wejście do grobu. Przytłoczeni gwałtownym trzęsieniem ziemi i pojawieniem się Anioła, strażnicy przy grobie zostali osaczeni dreszczami strachu i „stali się jak umarli” (Mateusz 28:4). Według Pisma Świętego zmartwychwstanie Jezusa dokonało się nie mocą tego anioła, ale mocą i autorytetem Ojca Przedwiecznego (Psalm 16:10; Mateusz 17:23; Dzieje Apostolskie 2:23-24; 3:14-15; 10:39-41; Rzymian 6:4). Wszystko to wydarzyło się przed przybyciem kobiet.
Wtorek – Maria Magdalena i kobiety: Mt 28, 5-7; Mk 16, 4-7; Łk 24, 2-7; J 20, 2.
Gdy Maria i inne kobiety przybyły do grobu, zobaczyły, że kamień został odsunięty. Zaniepokojona Maria natychmiast wróciła, aby powiadomić uczniów o przeniesieniu ciała Jezusa. Po odejściu Marii, pozostałe kobiety weszły do grobu i zobaczyły dwóch aniołów. Anioł po prawej stronie przemówił do nich (Mk 16, 5-7), ogłaszając zmartwychwstanie Jezusa i polecając kobietom, aby wróciły do uczniów Jezusa i podzieliły się tą nowiną.
Środa – Piotr i Jan przy grobie: J 20,3-10; Łk 24,12
Piotr i Jan pospiesznie udali się do grobu, aby udowodnić twierdzenie Marii i sprawdzić, czy uda im się coś jeszcze odkryć. Jan dotarł aż do Marii, zaglądając do grobu, ale nie wchodząc. Piotr, w swojej zwyczajowej śmiałości, choć przyszedł ostatni, wszedł pierwszy i znalazł puste okrycia grobowe. Prawdopodobnie po podzieleniu się tym odkryciem Jan wszedł. Jednak pomimo tego, co powiedział im Jezus i odpowiednich proroctw, wahali się i wątpili.
Czwartek – Jezus i Maria Magdalena: J 20,11-17; Mk 16,9
Maria wróciła do grobu, podążając za Piotrem i Janem, ale pozostała przy grobie, gdy wrócili do miasta. Następnie spotkała dwóch aniołów i opowiedziała im o przyczynie swojego smutku. Zatem to właśnie oddanej Marii Jezus ukazał się jako pierwszej, żywej. Kiedy wypowiedział jej imię, rozpoznała, że to Jezus. Jego słowa: „Nie przywieraj do mnie”, wskazują, że służba Jezusa nie została jeszcze zakończona.
Piątek – Powrót kobiet z grobu: Mt 28, 8-10; Mk 16, 8. 10-11; Łk 24, 8-11; J 20, 18
Gdy kobiety wracały, Jezus ukazał się im po raz drugi. Padły do Jego stóp nie ze strachu, lecz z uwielbieniem, lgnąc do Niego, gdyż to zdawało się przypieczętować dla nich anielską zapowiedź Jego zmartwychwstania. Zauważcie, że Jezus dał im dalsze instrukcje dotyczące Swoich uczniów, aby udali się do Galilei i że tam się z nimi spotka.
Sobota – Oszustwo kapłana: Ewangelia Mateusza 28:11-15
Żołnierze pełniący wartę, w strachu i lęku, poszli, by powiadomić kapłanów o wszystkim, co się wydarzyło. Kiedy kapłani poznali prawdę, uknuli największy spisek w historii. Płacąc żołnierzom ogromne sumy pieniędzy, dali im konkretne kłamstwo, którym mieli się otwarcie podzielić, próbując ukryć to, co dla nich było tragiczną prawdą: Jezus żyje!