Czytanie Pisma Świętego: List do Kolosan 1:19-23.
Wiersz do zapamiętania: „Według tego, co wybrał w Nim przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nienaganni przed Nim w miłości” — List do Efezjan 1:4
Wstęp:
Zanim człowiek zostanie zbawiony, może nie lubić chodzić do kościoła, a Biblię uważać za nudną lub bezużyteczną, ale po nawróceniu jego nastawienie ulega zmianie. Kiedyś gardził ludem Bożym – teraz go kocha (1 J 4,7-8); kiedyś nienawidził Biblii – teraz ją ceni (Psalm 119,127-128); kiedyś szukał jedynie własnej przyjemności i korzyści – teraz pragnie służyć swojemu Zbawicielowi (Ef 2,2-10). Jesteśmy dziełem Chrystusa, dlatego On otrzymuje całą chwałę. On jest Światem (Mt 5,14-16). Ten punkt ożywa wraz z następującą historią: Światło (J 9,5) i dzięki Niemu stajemy się światłością Świata (Mt 5,14-16). Ten punkt ożywa wraz z następującą historią:
Mała dziewczynka spacerowała po katedrze ze swoją babcią. Zatrzymała się, by popatrzeć na piękny witraż. Zastanowiła się chwilę, po czym zapytała: „Babciu, kto to jest?”. Wskazała na postać w starym oknie. „To święty Jan” – odpowiedziała. „Kim on jest?” – wskazała na kolejną. Przesłuchanie trwało, aż udało się zidentyfikować kilka postaci. Gdy przyglądała się oknu, słońce wyszło zza chmur i przesłaniało szkło kolorowymi promieniami. Z wyrazem zachwytu na twarzy wykrzyknęła: „Wiem, kim jest święty! To ktoś, kto pozwala światłu przeświecać!”
Wniosek małej dziewczynki był słuszny. Jako dzieło Boże, po prostu pozwalamy Chrystusowi świecić przez nas w naszych dobrych uczynkach!
Istnieje ogromna różnica między relacją a wspólnotą. Nasza relacja z Bogiem opiera się na Jego łasce i Jego dokonanym dziele. Podobnie jak w sferze fizycznej, nasza duchowa relacja opiera się na więzach krwi i jest sprawą rodzinną. Jesteśmy obmyci krwią Chrystusa i przez tę krew „narodziliśmy się na nowo” (1 Piotra 1:23).
wspólnotaopiera się wyłącznie na czynach. Służymy Bogu i dążymy do dobrych uczynków nie po to, by podtrzymywać relacje rodzinne, ale by cieszyć się wspólnotą z naszym Zbawicielem.
W dzisiejszych czasach powszechne jest, że rodzina doświadcza bolesnej traumy związanej z problemami rodzinnymi. Niejednokrotnie syn lub córka wkraczając w wiek nastoletni buntuje się przeciwko autorytetowi rodziców. Nieposłuszeństwo i brak szacunku powodują rozłam we wspólnocie między rodzicami a dzieckiem, ale relacja ta nie ustaje! Kiedy szukamy przebaczenia, często wspólnota zostaje przywrócona.
Pytania do lekcji:
- Jak zdobyć zdolność służenia Bogu? List do Filipian 2:13.
- Co stało się z naszym starym człowiekiem w chwili naszego zbawienia? Rzymian 6:6; Galacjan 2:20.
- Co mamy zrobić z nowym człowiekiem? List do Efezjan 4:24; List do Kolosan 3:10.
- Wyjaśnij, dlaczego głoszenie, nauczanie i życie według Ewangelii jest przyjemnością. Rzymian 10:13-15; Izajasza 52:7; 2 Koryntian 4:5-10.
- Czy służenie Bogu i przestrzeganie Jego przykazań powinno być pociechą i przyjemnością? List do Filipian 2:12-16; List do Tytusa 2:12-13; Dzieje Apostolskie 20:24; 2 List do Tymoteusza 4:6-8; Objawienie 22:14; Psalm 149:4.
- Wymień dziewięć cech wymienionych w Ewangelii Mateusza 5:3-12, które powinny charakteryzować tych, którzy pozostają w społeczności z Panem.
- Jakiż spokój ducha panuje w tym życiu, gdy myślimy o tym, co ma nadejść? Jana 14:27; 16:33; 2 Piotra 3:11-14; 1 Koryntian 2:9-10.
Jaką odpowiedzialność ponosimy, jeśli mówimy, że Go kochamy? 1 Jana 1:5-10; 3:10-12; 4:20-21; Efezjan 5:15-21.