Tekst Pisma Świętego: 1 Jana 1:3-7
Wiersz do zapamiętania: „Tak więc my, liczni, stanowimy jedno ciało w Chrystusie, a każdy z osobna jesteśmy nawzajem dla siebie członkami”. Rzymian 12:5
Cel lekcji: Wyjaśnić, dlaczego musimy być związani z rodziną Bożą.
Każdy kogoś potrzebuje. Kilka lat temu nasz kościół przeprowadził kampanię „40 Dni Społeczności”. Dowiedzieliśmy się, że „razem jest nam lepiej”. Niezależnie od tego, czy chodzi o nabożeństwo, pracę misyjną, służbę, czy rozwój, lepiej jest, gdy robimy to razem. Nikt nie jest stworzony do życia w samotności. Zostaliśmy stworzeni, aby być częścią wspólnoty. Potrzebujemy siebie nawzajem.
Jako noworodki jesteśmy zależni. Ktoś musi się nami opiekować, karmić nas, chronić (nawet przed nami samymi) i pielęgnować. Z czasem dorastamy na tyle, by stać się bardziej niezależni. Potrafimy sami o siebie zadbać, wyżywić się i sami o siebie zadbać. Ostatecznie chcemy być współzależni, odzwierciedlając wzajemne potrzeby i zaspokajając je. Dotyczy to zarówno sfery naturalnej, jak i duchowej. Siła tkwi w prawdziwej wspólnocie. Wspólnota to Boża odpowiedź na samotność, zmęczenie, porażkę, rozpacz i strach. Przyjrzyjmy się pięciu powodom, dla których powinniśmy być częścią wspólnoty kościelnej.
- Potrzebujemy innych, aby szli z nami. Życie duchowe to chodzenie. Powinniśmy zawsze zmierzać ku Królestwu. Mamy kroczyć w świetle, kroczyć w wierze, kroczyć w miłości, kroczyć w posłuszeństwie, kroczyć w mądrości. Bóg nie chciał, abyś kroczył tą drogą sam. Możesz chcieć kroczyć sam, ale kiedy kroczysz przez życie z innymi ludźmi, jest bezpieczniej. Izolacja niesie śmierć. Chodzenie z innymi jest wspierające i mądrzejsze. Uczysz się więcej i szybciej, gdy kroczysz przez życie z innymi bliskimi ci ludźmi. Wspólnota to Boża odpowiedź na samotność.
- Potrzebujemy innych, którzy będą współpracować . Zostałeś tu stworzony, aby pracować (Efezjan 2:10). Twoje dobre uczynki są twoją służbą. Za każdym razem, gdy wykorzystujesz talenty i dary, które dał ci Bóg, aby pomagać innym, nazywa się to służbą. Jednak nie zostałeś tu stworzony, aby robić to wszystko samemu. Osiągasz więcej i czerpiesz z tego więcej radości, gdy współpracujesz z kimś innym (Kohelet 4:9). Społeczność to Boża odpowiedź na zmęczenie.
- Potrzebujemy, żeby inni się opiekowali . Potrzebujemy ludzi, którzy będą nas bronić, stawać w obronie i ostrzegać. Tak jak w niektórych miejscach istnieje „Straż Sąsiedzka”, tak samo jest z wiarą wspólnoty. Jesteśmy atakowani. Wielu ludzi ponosi klęskę, ponieważ próbują walczyć ze swoim ciałem i diabłem na własną rękę – z nawykami, których najwyraźniej nie potrafią się pozbyć, zranieniami, których nie potrafią wybaczyć, kompleksami, których nie potrafią się pozbyć, szafami, których nie chcą posprzątać, problemami, okolicznościami, sytuacjami i złymi relacjami, które rujnują ich życie. Idą do walki sami i nadzy – bez ludzi i bez zbroi. Kto cię chroni? Wspólnota to Boża odpowiedź na porażkę.
- Potrzebujemy innych, którzy będą płakać i czekać na nas. Kryzysy w życiu są nieuniknione. Potrzebujemy kogoś w naszym życiu, gdy słyszymy złe wieści. Nie zostaliśmy stworzeni do tego, by stawiać czoła kryzysom w samotności. Społeczność to Boża odpowiedź na rozpacz.
- Potrzebujemy innych, aby dawali świadectwo razem z nami. Jednym z najlepszych sposobów dawania świadectwa ludziom, którzy nie znają miłości Jezusa, jest wzajemna miłość (J 13,35). Nie budynki, muzyka i programy się liczą, ale nasza miłość do innych. Doskonała miłość usuwa strach, a w grupowym świadectwie tkwi wielka moc. Każdy z nas ma przesłanie życia. Czy ktokolwiek znajdzie się w Królestwie dzięki tobie? Wspólnota to Boża odpowiedź na strach.
Współdziałaj ze Słowem Bożym:
- Dlaczego Twoim zdaniem autor Listu do Hebrajczyków pouczył wierzących w taki sposób, jak to uczynił w Liście do Hebrajczyków 10:24-25?
- W jaki sposób List do Kolosan 2:6-7 nawiązuje do idei wspólnego wędrowania?
- W jaki sposób Księga Koheleta 4:9-11 przedstawia Bożą odpowiedź na samotność?
- Jak Paweł napomina świętych, by byli obecni i płakali, czekając na siebie nawzajem? 1 Piotra 3:8; Rzymian 12:15; 1 Tesaloniczan 5:11; 1 Koryntian 12:26
- Jakie są twoje doświadczenia ze świadczeniem? Czy było łatwiej, gdy robiłeś to wspólnie z kimś innym? List do Filipian 1:27