Wiersz do zapamiętania: „Powstrzymaj swój język od zła, a swoje wargi od słów podstępnych” (Psalm 34:13)
Czytanie Pisma Świętego: List Jakuba 3:1-12
Wprowadzenie: Dlaczego język zajmuje tak kluczowe miejsce, skoro powiedziano: „Jeśli kto nie grzeszy mową, ten jest mężem doskonałym i zdolnym utrzymać w ryzach całe ciało” (List św. Jakuba 3,2). Wszyscy obserwowaliśmy psy podczas zabawy, czekające na rzucenie kija. Ich oczy wyrażają chęć ucieczki, a poza tym słychać jedynie skomlenie lub szczekanie. Są nieme.
Dar mowy to prawdziwy skarb, cudowny dar od Boga. Z naukowego punktu widzenia jest on niezwykle interesujący. Płuca, które dostarczają tlen do krwi, działają jak miech i tłoczą powietrze w górę, gdzie może być ono manipulowane przez gardło, język itd. Proces ten jest niezwykle skomplikowany. Załóżmy, że zdecydujemy się wypowiedzieć głoskę „A”, a jakaś część mózgu podejmie decyzję i niczym wielki współczesny komputer elektroniczny, prześle polecenie innej części mózgu, która zmusi mięśnie i język do wymówienia dźwięku „A”. Ten proces to prawdziwy cud, nad którym warto się zastanowić.
Bóg dał nam nie tylko zdolność nadawania, ale także odbierania. Fale dźwiękowe o różnej długości uderzają w błonę bębenkową, gdzie są przesyłane elektronicznie do mózgu, gdzie są sortowane w myśli.
Natura i jakość mowy, w porównaniu z czynami rąk i stóp, umieszcza język na wyższym poziomie. Możemy strzelić do kogoś strzałą, zobaczyć strzałę i zranić, a nawet zabić. Podobnie mowa wysyła niewidzialne strzały w powietrze i mogą one zranić, a nawet zabić wewnętrznego człowieka. Wściekły chłopiec może wyrzucić śmieci na trawnik sąsiada, ale jego rodzice mogą zażądać od niego, aby je posprzątał. Słowa natomiast rozchodzą się z prędkością dźwięku ,niewidzialne, ale z mocą uzdrawiania lub ranienia. W ciągu pięciu sekund są oddalone o milę, znikają na zawsze — nigdy nie zostaną odzyskane. Możemy napisać nieprzyjemny list, ale możemy go wyrzucić, zanim przyjdzie listonosz, nie tak jest ze słowami.
Czyż można się dziwić, że Ojciec powiedział: „Mowa wasza niech będzie zawsze miła, zaprawiona solą, abyście wiedzieli, jak należy każdemu odpowiadać” (Kolosan 4:6)? I znowu: „Niech słowa ust moich i myśli serca mego będą miłe Tobie, Panie, mocy moja i Odkupicielu mój” (Psalm 19:14).
Pytania do lekcji:
- Dlaczego Jakub nie zachęca wielu do bycia mistrzami lub nauczycielami? Jakuba 3:1. Nauczyciele często nie zdają sobie sprawy ze swojej wielkiej odpowiedzialności; ich większy wpływ przekłada się na większą odpowiedzialność. Mateusza 12:35-37; Łukasza 6:45.
- Co powiedziano o człowieku, który nigdy nie zgorszył słowem, co jeszcze może uczynić? List Jakuba 3:2. Uwaga: Doskonałość odnosi się tutaj do dojrzałości. Zobacz również Ewangelię Mateusza 5:48 i List do Kolosan 1:25, 28-29.
- Jakie porównania znajdują się w Liście Jakuba 3:3-5? Psalm 32:9. Uwaga: Bóg nie chce nas uzdy jak konia, oczekuje, że Jego słudzy zareagują szybko i z własnej woli.
- Do którego członka ciała podobny jest mały ster, który napędza statek? Jakuba 3:5. Czym chlubi się ten mały członek? Czyż może on dokonać wielkiego dzieła? Kolosan 1:28-29; Przysłów 14:29; Przysłów 15:18; Przysłów 16:32; Przysłów 19:11.
- Czy Jakub mówi o języku chrześcijanina w Liście Jakuba 3:6? Jak Jakub nazywa język w naszych członkach? Jak taki język wpływa na całe ciało? Ewangelia Mateusza 5:10-11, 18.
- Jakie rzeczy, o których wspomina Jakub, zostały ujarzmione przez człowieka? Jakuba 3:7; Rodzaju 1:26; Rodzaju 9:2; Psalm 8:6.
- Czego człowiek nie może oswoić? Jakuba 3:8; Psalm 140:1-3. Czyż nie ma więc nadziei na oswojenie języka? Izajasza 6:5-8.
- Czyż nie jest powodem do głębokiego żalu, że ten sam język może błogosławić Boga Ojca, a jednocześnie przeklinać człowieka stworzonego na obraz Boży? Jakuba 3:9. W jakich kilku słowach Jakub wyraża swoją dezaprobatę dla takiej dwulicowości? Jakuba 3:10.
- Jakie pytanie zadaje Jakub odnośnie tego samego języka, wyrażającego zarówno błogosławieństwo, jak i przekleństwo? List Jakuba 3:11-12; Księga Przysłów 16:23-24.
- Czy znasz kiedyś źródło wody słodkiej i słonej? Ewangelia Mateusza 7:16-20.