Uformowani przez Boga – Lekcja druga: Czysta religia

Wiersz do zapamiętania: „Czysta i nieskalana pobożność przed Bogiem i Ojcem jest ta: troszczyć się o sieroty i wdowy w ich utrapieniach i zachować siebie niesplamionym przez świat” (Jakuba 1:27)

Czytanie Pisma Świętego: List Jakuba 1:17-27

Wprowadzenie: Trudno utrzymać czystość. Strumień, który wypływa z góry, jest niemal tak czysty, jeśli chodzi o zdrowie, jak tylko woda może być. Jednak w miarę spływania gromadzi wszelkiego rodzaju substancje, które czynią go niezdatnym do picia, takie jak ścieki i odpady przemysłowe, dopóki przynajmniej samo morze nie będzie musiało „posprzątać tego bałaganu”.

Powstały ogromne gałęzie przemysłu, których jedynym celem jest „oczyszczanie” rzeczy. Głównym zadaniem gigantycznego przemysłu stalowego jest stopniowe usuwanie zanieczyszczeń otaczających żelazo w jego pierwotnym stanie. Zanieczyszczenia i skały można dość łatwo oddzielić, ale ostateczne oczyszczenie musi nastąpić w ogniu.

Trudno utrzymać czystość jakiegokolwiek rządu. Może on zaczynać od najlepszych intencji i najwyższych ideałów. Niemniej jednak, fałszerstwa wkradają się, aż stają się despotyczne i muszą zostać obalone.

Czystą religię trudno osiągnąć i utrzymać ze względu na naszą „cielesną” naturę. Przede wszystkim, zdaje się, że już na wczesnym etapie życia uświadamiamy sobie silny związek między byciem akceptowanym przez Boga a byciem „dobrym”. To powstrzymuje niektórych ludzi przed poważnym rozważaniem religii, ponieważ czują, że nie kwalifikują się do niej. Najpierw, oczywiście, należy im pokazać, że jakość grzechu jest nieistotna i że „choćby wasze grzechy były jak szkarłat, jak śnieg zbieleją, choćby były czerwone jak purpura, staną się białe jak wełna”. Z tego jednego tekstu jasno wynika, że ​​Pan jest w stanie oczyścić naszą „kartę” i dać nam nowy początek – „czysty” początek, jak byśmy powiedzieli.

Teraz nadchodzi „długa droga” życia dla Niego i utrzymywania czystości umysłu i uczynków – oczywiście dzięki Niemu. Wiele lat temu pewien człowiek opowiedział taką historię: Na wyspie w cieśninie Juan de Fuca, między stanem Waszyngton a wyspą Vancouver, znajdowała się latarnia morska. Na wyspie nie było studni i latarnik musiał okresowo, o ile się nie mylę, sprowadzać wodę holownikiem, dwa razy w tygodniu. W końcu rząd został zmuszony do wywiercenia studni. Sprowadzono więc wiertnicę wraz z wieloma tonami węgla, aby ją obsługiwać, w odpowiednim czasie szyb został wykopany i woda została wypompowana na powierzchnię. Latarnik był zachwycony nie tylko smakiem wody, ale także perspektywą posiadania całej wody potrzebnej do mycia i tak dalej. Ponieważ jednak wszystko było projektem rządu USA, próbka wody musiała zostać wysłana do badań. Tak też uczyniono. Kiedy nadeszła odpowiedź, latarnik był bardzo rozczarowany, jak napisano w liście; „Woda jest słona, zatkaj studnię.”

Nie potrzeba wiele grzechu, aby skazić nasze życie do tego stopnia, że ​​nie będzie w nim czystości, którą kocha Bóg.

Pytania do lekcji:

  1. Skąd pochodzi wszelki dar dobry i doskonały? Jakuba 1:17. Czy Ojciec bywa niestały? Lb 23:19; Malachiasza 3:6.
  2. Skoro Pan „zrodził” nas słowem prawdy, czyż nie powinniśmy i żyć, i mówić prawdę? Kim mieli być ci, którzy zostali w ten sposób odrodzeni? List Jakuba 1:18; Objawienie 14:4-5.
  3. Jakie wskazówki dotyczące słuchania i mówienia zostały udzielone? List Jakuba 1:19; List do Rzymian 12:17-21. Jaki byłby rezultat, gdyby te słowa zostały posłuchane? List do Galatów 6:2-5.
  4. Czy „gniew człowieka” wypełnia „sprawiedliwość Boga”? Jakuba 1:20; Efezjan 4:26-27; Galatów 5:19-21.
  5. Co powinniśmy odrzucić, co przyjąć i co może uczynić zaszczepione Słowo? List Jakuba 1:21; List do Hebrajczyków 4:12; Dzieje Apostolskie 13:26, 38-39.
  6. Jak możemy oszukiwać samych siebie? Jakub 1:22.
  7. Do czego porównuje się osobę tak oszukaną? Jakuba 1:23-24. Do czego Jezus porównuje taką osobę? Łukasza 6:46-49.
  8. Omów „doskonałe prawo wolności” – czy daje nam ono wolność czynienia tego, co nam się podoba? Galacjan 5:13. Na kim spoczywa błogosławieństwo? Jakub 1:25.
  9. Czy człowiek może mieć prawdziwą religię, mając nieokiełznany język? Co Jakub mówi o religii takiego człowieka? Jakub 1:26; Łukasz 6:45.