Odkrywanie prawd proroczych i doktrynalnych – Lekcja 8: Niewola i rozproszenie Izraela

Czytanie Pisma Świętego: Księga Rodzaju 32:24-32.

Wiersz do zapamiętania: „I zapytał go: Jak masz na imię? A on odpowiedział: Jakub. I rzekł: Nie będziesz już nazywał się Jakub, lecz Izrael, bo walczyłeś z Bogiem i z ludźmi i zwyciężyłeś” (Rdz 32,27-28).

WSTĘP:

Potomkowie Abrahama, pochodzący od Izaaka, są znani jako Izrael, imię nadane Jakubowi po powrocie z Mezopotamii. Początkowo imię to oznaczało „Ten, który zwyciężył z Bogiem”. Chrystus zdefiniował Izraelitę jako osobę bez podstępu, a Objawienie 14:5 wskazuje, że tacy są bez skazy. Prawdziwy Izraelita to zwycięzca. Jednak Izrael, jako naród, nie do końca spełnił znaczenie tego imienia, podczas gdy członkowie „duchowego Izraela” są zwycięzcami dzięki Chrystusowi (Galatów 3:29).

Wiele obietnic i proroctw dotyczyło Izraela. Bóg wezwał Abrahama z jego ojczyzny, aby udał się do obcej krainy, a kiedy dotarł do Kanaanu, złożył mu obietnice sięgające daleko w przyszłość. W Księdze Rodzaju 12:2-3; 13:14-17; 17:1-8 Bóg powiedział „Ja chcę” ponad 10 razy. Dlaczego złożył tak bezwarunkowe obietnice? Bóg wiedział, co robi i nie obiecał niczego, czego nie mógłby spełnić. Znając koniec od początku, przewidział, co uczyni Abraham. Dzięki wierze Abraham uwierzył Bogu i został uznany za sprawiedliwego przez Jehowę Boga. (Zobacz Księgę Rodzaju 15:6).

Znacznie później, z powodu braku wiary i posłuszeństwa Abrahama, narody Izraela i Judy (potomkowie Abrahama) poszły w niewolę, mimo że Bóg ostrzegał ich przez wszystkich proroków, od Mojżesza po Jeremiasza. Mojżesz powiedział Izraelowi, że jeśli będą nieposłuszni, zostaną rozproszeni po wszystkich krajach i staną się „zdumieniem, przysłowiem i pośmiewiskiem” (Pwt 28,37) wśród wszystkich narodów. Za pośrednictwem Izajasza Bóg powiedział: „Jeśli będziecie chętni i posłuszni, będziecie spożywać dobra tej ziemi” (Iz 1,19). Jeremiasz powiedział Judzie, że jeśli będzie należycie przestrzegać szabatu, Jerozolima będzie trwać wiecznie (zob. Jer 17,19-27). Historia pokazuje, że Żydzi byli rozproszeni, pogardzani i niechciani w wielu krajach. W Nowym Testamencie zarówno Chrystus, jak i Paweł mówili o duchowej ślepocie Izraela i o Bożych sądach nad tym narodem za uparte odrzucenie Mesjasza.

PYTANIA LEKCYJNE:

  1. Zdefiniuj słowo „Izrael”. Rodzaju 32:28.
  2. Jakie bezwarunkowe obietnice złożono Abrahamowi? Rdz 12,1-3; 13,14-17; 17,1-8. Ile ostatecznie miało to obejmować? Rz 4,13; Gal 3,29.
  3. Dlaczego te obietnice zostały dane Abrahamowi bezwarunkowo, podczas gdy obietnice zazwyczaj są uzależnione od posłuszeństwa? Księga Rodzaju 18:19.
  4. W jaki sposób wszystkie rodziny ziemi miały otrzymać błogosławieństwo poprzez Abrahama? Rodzaju 3:15; 22:16-18; Dzieje Apostolskie 3:25-26; List do Galatów 3:6-9, 29; Powtórzonego Prawa 18:15.
  5. Jak możemy wszyscy stać się potomstwem Abrahama i otrzymać błogosławieństwo zgodnie z obietnicą, jaką mu dano? Galacjan 3:29.
  6. Gdyby Izrael był posłuszny, jak wypadałby na tle innych narodów? Powtórzonego Prawa 15:5-6; 28:7-13. A gdyby nieposłuszny, to co? Powtórzonego Prawa 28:36-44.
  7. Jak rozległe miało być rozproszenie Izraela? Am 9:9.
  8. Jak długo Izrael miał być rozproszony? Rzymian 11:25; Łukasza 21:24; Joela 3:1-2.
  9. Dlaczego proroctwa z Księgi Jeremiasza 16:14-15; 23:3, 7-8; Księgi Amosa 9:14-15 oraz inne towarzyszące im teksty nie spełniły się po zakończeniu 70-letniej niewoli (536 r. p.n.e.)?

Jak ważne jest przesłanie powrotu Izraela i z jakim wydarzeniem czasów końca jest ono związane? Księga Joela 3:1-2