Wiersz do zapamiętania: „Nie ze względu na uczynki sprawiedliwości, które spełniliśmy, lecz według miłosierdzia swego zbawił nas przez obmycie odrodzenia i odnowienie Ducha Świętego” (Tytusa 3:5)
Czytanie Pisma Świętego: List do Tytusa 3:1-15 / List do Efezjan 2:1-13
Wprowadzenie: Ludzie są różnych rozmiarów i różnią się siłą. Nie ma miary cech fizycznych, która pozwoliłaby ocenić ludzi Królestwa. Nie byłoby to sprawiedliwe; Bóg akceptuje raczej chętny umysł. Jak zauważamy na każdym kroku, to właśnie pragnienie umysłu kwalifikuje nas do Królestwa.
Na samym początku to głębokie pragnienie czynienia dobra, służenia Bogu i przebywania w Królestwie sprawia, że Bóg słusznie nas powołuje. Kwalifikujemy się do następnego kroku, przyjmując dar zbawienia przez Jego Syna. Wielu ludzi spełnia pierwszy warunek, ale potyka się przy drugim, próbując ominąć nawrócenie, poddając się Zbawicielowi. Mają nadzieję, że w tym momencie zastąpią go „dobrymi uczynkami”
Później to wciąż pragnienie umysłu sprawia, że szukamy wspólnoty świętych, przedkładając ją nad wspólnotę innych. Bogu podoba się to, co widzi i zbliża się do nas, Słowo staje się cenne, a my dzięki temu wzrastamy. Później jednak kwalifikujemy się do egzaminów końcowych dzięki pragnieniom naszego umysłu. Możemy spojrzeć wstecz na swoje życie i zobaczyć, że chodziliśmy z Nim, ponieważ tego chcieliśmy.
Drobne rzeczy mogą nas zdyskwalifikować: jedno nieposłuszeństwo kosztowało Saula królestwo, jedno nieposłuszeństwo uniemożliwiło Mojżeszowi wejście do Ziemi Kanaan, a jedno kłamstwo kosztowało Ananiasza i Safirę wszystko.
Biblia kryje w sobie wiele smutnych obrazów. Jeden z nich to „nieuchronna” decyzja Agryppy, nie zostać chrześcijaninem. Kiedy Paweł przedstawiał temu wybitnemu mężowi wymagania Ewangelii, stanął twarzą w twarz z decyzją. Co go powstrzymywało, być może nigdy się nie dowiemy; jego pozycja, rodzina, przyjaciele, jeden lub wszyscy razem – decyzja była nieuchronna, zachwiał się i upadł, a następnie upadł, nie kwalifikując się do Królestwa Bożego.
Powtarzającym się motywem w całym Nowym Testamencie jest to, że chrześcijanie powinni żyć zgodnie ze swoim świętym powołaniem. Jaką tragedią będzie dla niektórych zawstydzenie się powrotu Chrystusa, gdy przykład pokaże, o ile lepiej byłoby obfitować w Duchu, obdarzeni mocą do czynienia tego, do czego jesteśmy powołani. Ponieważ Paweł napominał Tytusa, aby w swojej posłudze wśród Kreteńczyków kładł nacisk na dobre uczynki, chce jasno powiedzieć, że takie uczynki nie mają żadnej wartości w zbawieniu człowieka; raczej jedynie na podstawie Bożego miłosierdzia jesteśmy uwolnieni od kary za nasz grzech. To właśnie poprzez ten ciągły proces życia chrześcijańskiego jesteśmy uzdolnieni przez Ducha Świętego, co owocuje naszym rozwojem, zarówno w charakterze, jak i w dobrych uczynkach.
Pytania do lekcji:
- Jakie pouczenie zostało udzielone w sprawie podporządkowania się władzom cywilnym? List do Tytusa 3:1. Czy mamy jakieś doświadczenia pierwszych chrześcijan opisane w Biblii dotyczące wyjątków od tego pouczenia? Ewangelia Mateusza 22:17-21; Ewangelia Mateusza 17:24-27; List do Rzymian 13:1-8; 1 List Piotra 2:13-15.
- Co dalej powiedziano o mowie i postępowaniu? List do Tytusa 3:2. Czy można o nikim źle mówić? List do Efezjan 4:31.
- Co Paweł mówi Tytusowi o ich własnym sposobie życia? Tyt. 3:3; Gal. 1:6-7.
- Czyż rozważając te słowa i pamiętając o tym, co Bóg dla nich uczynił, czyniąc ich nowymi stworzeniami, nie czujemy się zachęceni do oddania Mu naszego życia? 2 Koryntian 5:17; 2 Koryntian 7:1; 1 Jana 3:3; Rzymian 3:3-4.
- Chociaż wszyscy byli w tak zagubionym stanie, co się pojawiło i jak? Tytusa 3:4.
- Według czego nasz Ojciec nas zbawia? List do Tytusa 3:5. Przez jakie dwa czyny dokonuje się dzieło? List do Efezjan 4:4-8; List do Jana 3:1-3; List do Rzymian 12:1-2.
- Jak nasz Bóg nas obmył – to obmycie i odnowienie? Tyt 3,6. Jak jesteśmy usprawiedliwieni? Rz 5,1-5. Kim stajemy się przez ten akt? Tyt 3,7; Rz 5,9-11. Czy rzeczywiście jesteśmy dziedzicami życia wiecznego? J 3,16; Tt 1,2.
- Jakie jest wierne stwierdzenie, które Paweł pragnie, aby Tytus potwierdził i jak często? Tytus 3:8; 1 Tymoteusza 1:15-16.
- Omówcie, czego należy unikać i dlaczego. Tytusa 3:9; 2 Tymoteusza 2:16-17.
- Jak możemy być tego pewni? 2 Tymoteusza 2:19; Objawienie 21:14; Efezjan 2:20-22.